Getuige in Chipshol-zaak had liever anoniem willen blijven

'Al die ellende. Achteraf gezien is het me het niet waard geweest', zegt de oud-griffier van de Haagse rechtbank op zachte toon. De 66-jarige gepensioneerde vrouw is de belangrijkste getuige in een unieke rechtszaak die draait om de vraag: hebben oud-rechters Kalbfleisch en Westenberg meineed gepleegd in de Chipshol-kwestie door te liegen over hun vriendschap?

UTRECHT - Rechter: 'Dus door naar buiten te treden zit u nu met een bak ellende?'


Griffier: 'Ja, mijn gezondheid lijdt eronder. Emotioneel is het een last en financieel is het zwaar. Ik ben inmiddels al meer dan 30 duizend euro aan advocaten kwijt.'


Rechter: 'Waarom?'


Griffier: 'Ik wilde mijn verhaal wel doen, maar ook anoniem blijven. Daar is mijn vorige advocaat mee aan de slag gegaan. Ik was ten einde raad. Ik heb me aan haar vastgeklampt. Ze heeft er 97 uur op gestudeerd.'


Zonder succes.


Rechter: 'En dat heeft ze in rekening gebracht?'


De gedistingeerde grijze dame knikt. Maandag moest ze in een openbare zitting haar verhaal doen over een zaak die teruggaat naar de jaren tachtig. Het begint met een stuk grond vlak bij Schiphol, dat in bezit is van de familie Poot. Eigenaar Jan Poot krijgt ruzie met zakenpartner Van Andel. Deze wil delen van de Chipshol-grond verkopen, Poot niet. Ze eindigen begin jaren negentig in de rechtszaal. Daar verliest Poot niet alleen de zaak, maar ook een deel van zijn land - een gebied dat later een goudmijn blijkt. Als Poot in hoger beroep gelijk krijgt, is een groot deel van de grond al verkocht. Volgens Poot is hij de dupe van vriendjespolitiek van de rechters.


In 2007 verschijnt in Nieuwe Revu een artikel over 'de liegende rechter Westenberg'. Deze zou begin jaren negentig in het voordeel van Van Andel hebben besloten op verzoek van zijn 'vriend' Pieter Kalbfleisch. Deze oud-rechter was tot vorig jaar topman van de NMa en was op zijn beurt weer bevriend met Van Andel. Bovendien had hij eind jaren tachtig een relatie met de griffier die vandaag in het getuigebankje van de Utrechtse rechtbank zit.


'Na het lezen van het Nieuwe Revu-stuk viel bij mij het kwartje over wat ik destijds gehoord heb. Ik had nooit eerder de link met Chipshol gelegd. Er kwamen gevoelens van boosheid en onrechtvaardigheid boven. Toen heb ik uit pure wanhoop dat anonieme briefje geschreven aan de Nieuwe Revu. Ik dacht: dan weten ze het, dan ben ik ervan af.' Maar die brief blijkt niet voldoende om het balletje te laten rollen. Uiteindelijk stapt de griffier naar de Haagse rechtbankpresident en treed ze tegen haar zin naar buiten.


'Op een dag kwam Kalbfleisch mijn kamer binnengestormd', vertelt ze over het beruchte moment eind jaren tachtig. 'Hij had net een telefoontje van Van Andel gekregen. Die had gezegd dat hij grote ruzie had gekregen.' Kalbfleisch was op zoek naar Westenberg. Toen ze enkele dagen later vroeg of Kalbfleisch Westenberg nog had gesproken, zei hij 'dat hij Westenberg gevraagd had om, als er een zaak van zou komen, deze te doen. Dit ging om de zakelijke belangen van Van Andel en de grond rond Schiphol.'


Rechter: 'Wilt u specifieker zijn?'


Griffier: 'Nee, het is een tijd geleden.'


'U vond die opmerking niet bijzonder?', vraagt even later Stijn Franken, de advocaat van Westenberg.


Griffier: 'Nee, ik heb het aangehoord en geen vragen gesteld.'


Advocaat: 'Dus u zegt: na het verschijnen van het artikel in de Nieuwe Revu in 2007 viel het kwartje en dacht u aan opmerkingen van jaren daarvoor die u destijds niet belangrijk achtte.'


Griffier: 'Ja.'


Advocaat: 'Maar u heeft al op 8 februari 2006 een mail gestuurd naar Westenberg naar aanleiding van het artikel 'De vechtende rechter' in HP/De Tijd. Ook daarin wordt uitvoerig ingegaan op de Chipshol-zaak.'


Griffier: 'Ik kan me dat niet meer herinneren, anders was toen wel het dubbeltje gevallen.'


Kalbfleisch schudt zijn hoofd. 'De oren vallen mij van het hoofd', is het enige dat hij kwijt wil na de getuigenis van zijn ex. In het publiek zijn de meningen verdeeld. 'Hoe er in Nederland met klokkenluiders wordt omgegaan, het is een schande', mompelt iemand. In oktober wordt de zaak waarschijnlijk inhoudelijk behandeld.


Peter Poot, de zoon van Jan Poot, heeft stukken uit het strafdossier naar NRCHandelsblad gelekt. Dat bleek maandag in de rechtbank. 'Ik vind het belangrijk dat bekend wordt welk spel er gespeeld werd door de magistraten.' Zaterdag publiceerde NRC documenten waaruit blijkt dat de oud-rechters pogen via hun netwerk een gunstig resultaat te behalen. Daarbij werd uit tapgesprekken geciteerd. Zo zei Westenberg over de griffier: 'het is zo'n tuthola, een tikkeltje Haags, vroeger blond en misschien ook wel in de categorie domblond'. Kalbfleisch stelt dat de griffier haar verhaal deed 'uit jaloezie'.


Zoon Poot lekte stukken naar NRC Handelsblad


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden