Geslotenheidje

Het is een vertrouwd beeld inmiddels uit 'politiek Den Haag': de gehaaste politicus, met aan zijn linkerzijde de rode stropdas van een 'Jakhals', rechts de roze microfoon van PowNews. Lang niet altijd leveren de vraag- en antwoordspelletjes verheffende journalistiek op (de vraag van Rutger Castricum aan Mark Rutte 'En, hebben we nog geneukt?' is al een klassieker in de hedendaagse parlementaire journalistiek), maar je moet vooral PowNews nageven dat ze - tegen de verwachting van sommigen in - geen PVV'er sparen wanneer er een reputatie te breken valt.

Woensdag was het weer zover: Hero Brinkman, met beide programma's aan zijn zijde. Er was opnieuw gedoe, maar Brinkman zei: 'We staan als een huis, we houden de gelederen bij elkaar.'


Jakhals Erik: 'Dat meent u toch niet serieus?'


Daarop begon Brinkman over openheid. Hij was daar erg voor, maar 'hoe meer dit gaat gebeuren, hoe erger het gaat worden'. Wat hij bedoelde: 'Dat geslotenheidje gaat nog veel erger worden.'


Aanleiding was het - op dat moment - jongste nieuws over PVV'er James Sharpe. Die was niet alleen in Hongarije beboet wegens dubieuze zaakjes met erotische sms-diensten, nu bleek dat hij in een vorig leven als atleet zijn oude loopvriend Robert de Wit met een spikeschoen in het gezicht had geslagen en bedreigd.


Het eerste was een onthulling van PowNews. Hulde. Jammer alleen dat de primeur zo mager werd uitgewerkt. Door de vorm (snel en kort), budget en mankracht (de gemiddelde presentator draait drie items per dag en staat 's avonds aan de desk moeizame dialoogjes te spelen) zijn ingewikkelde kwesties niet uit te leggen, laat staan dat er plaats is voor nuance. En dus bleef dinsdagavond het onderwerp beperkt tot een welles-nietesspelletje van Castricum met Sharpe. De laatste ontkende simpelweg alle aantijgingen, Castricum zei hooguit: 'Wél waar.'


Voor de details en toelichting moest je toch een dag later bij de 'oude journalistiek' zijn: EenVandaag lichtte de dossiers van PVV-Kamerleden Sharpe en De Mos uitvoerig.


Een student journalistiek had ooit De Mos geïnterviewd. Die had daarin gezegd dat hij schooldirecteur is geweest, iets wat niet waar bleek te zijn en wat hij nu ontkende te hebben gezegd. Het aardige: het interview met de student was gefilmd. Na die beelden herhaalde EenVandaag fijntjes een passage uit Pauw & Witteman, waarin De Mos ooit verklaarde tegen liegen te zijn.


Voor de kwestie Sharpe had EenVandaag correspondent Stefan Bos in Boedapest aan het werk gezet. Daar leefde 'het beeld van iemand van wie veel mensen bang zijn'. Er waren twee boetes voor Sharpes bedrijf.


Zijn oude atletiekvriend Robert de Wit was verbaasd hem jaren later terug te zien in de PVV. 'Hij is onbetrouwbaar en is vooral bezig met zijn eigen persoon. Als hem een strobreed in de weg wordt gelegd, wordt hij gewelddadig.'


Ook RTL Boulevard had een itempje over de schandaaltjes. Rutger Castricum zei over de PVV'ers: 'Je kunt zeggen wat je wilt van de PVV, maar mediageniek zijn ze.' Het is vermoedelijk de enige agenda van het inhoudelijk tamelijk richtingloze PowNed: pakken wie lollige of schurende tv kan opleveren. De nieuwe handicap voor de gemankeerde politicus in de televisiedemocratie: te mediageniek zijn.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden