Geslaagd!

Ongeveer 190 duizend scholieren kregen woensdag de uitslag van het eindexamen. Bij het overgrote deel ging de vlag uit. Steeds meer Turkse en Marokkaanse leerlingen bemachtigen een havo- of vwo-diploma....

Het aantal Turkse en Marokkaanse jongeren dat naar een mavo/havo- of havo/vwo brugklas gaat is in tien jaar tijd verdubbeld. In 1993 kreeg nog maar 20 procent van deze scholieren na de basisschool een mavo/havo-advies of havo/vwo-advies. Dat is opgelopen tot 40 procent. Daarmee hebben ze hun achterstand nog lang niet ingelopen, want van de autochtone leerlingen gaat 70 procent naar mavo/havo en havo/vwo-brugklassen.

De uitval van Turkse en Marokkaanse scholieren lijkt enigszins afgenomen. Dat mocht ook wel, want tot nu toe verlaat ongeveer 15 procent van de Turkse en Marokkaanse leerlingen voortijdig de school - zonder diploma.

Het eindexamen blijkt soms een struikelblok. Van de autochtone eindexamenkandidaten slaagt 90 procent. Van de havisten met een Turkse of Marokkaanse achtergrond slaagt slechts driekwart voor het eindexamen.

'Als je hard werkt, kun je alles bereiken'

ILYAS TURGUT (18):

'Ik praat alleen Nederlands op school. Verder praat ik altijd Turks. Op straat, thuis, met vrienden. Ik voel me meer Turk dan Nederlander. Misschien komt dat omdat ik hier pas op mijn 12de ben gekomen.

Maar ik kom ook weinig Nederlanders tegen. Ze zitten niet bij mij op school. In deze buurt wonen geen Nederlanders. Bijna niet, tenminste. Ik ben eraan gewend. Voor mij is dat gewoon.

Mijn moeder vindt school erg belangrijk. Ze steunt me heel erg door vaak te zeggen dat ik hard moet werken zodat ik later een goede baan krijg.

Ze kan mij natuurlijk niet helpen met huiswerk maken. Ze kan niet lezen en schrijven. Sinds kort zit ze op een cursus om Nederlands te leren.

Als je hard werkt, kun je alles bereiken. Nou ja, bíjna alles dan. Als je maar een richting kiest die een beetje bij je past.

Ik ga informatica doen. Computers worden steeds belangrijker in onze maatschappij. En ik vind alles wat met computers te maken heeft leuk.'

'Ik wil manager worden. Mensen aansturen'

FAYSSAL EL MAJJOUI (18):

'Toen ik zes jaar geleden kwam, vond ik het saai hier. Vanaf het moment dat ik naar school ging, begon ik het leuk te vinden. Op het Johan de Witt College hebben leerlingen en leraren een hechte band. De leerlingen lijken soms wel familie. Als je je huiswerk niet hebt gemaakt, kun je het altijd van iemand anders overschrijven. Hier helpt iedereen elkaar. Dat is erg belangrijk voor mij geweest.

De term zwarte school moeten ze afschaffen. Dat schrikt af, terwijl het een goede school is. Eigenlijk snap ik de term ook niet zo. Er zitten veel verschillende culturen op deze school. Daar leer je juist van.

Mijn ouders zeggen dat ik het beter moet doen dan zij. Ze willen niet dat ik later net zulke zware tijden moet doormaken als zij. Want als je als gastarbeider naar Nederland komt, krijg je heus geen goede baan. Dan moet je zwaar werk doen in de fabriek of in de landbouw.

Ik wil zelf graag manager worden en bestuurskunde studeren. Mensen aansturen, dát is pas interessant.'

'Het helpt enorm als de docent zegt dat je het kán'

HANIFA DOUIRY (17):

'Ik ken heel veel slimme allochtone jongeren. Ze laten zich alleen zo snel ontmoedigen door die taalachterstand. Ach laat maar zitten, denken ze dan. Het is toch te moeilijk voor ons. Dat is jammer. Het werkt ook zo demotiverend op de omgeving.

Ik wil laten zien dat er Marokkaanse jongeren zijn die het wél kunnen. Oké, we hebben een taalachterstand. Nou, dan moet je er gewoon harder voor werken. Desnoods tien keer zo hard. Bij mij in de straat wonen bijna alleen maar Marokkanen. Als ik vertel dat ik in de vijfde klas van de havo zit, vinden ze dat heel erg goed.

Ik heb op school veel geleerd van de docenten. Ook over het leven. Bijvoorbeeld dat er altijd overal een oplossing voor is. Als we samen een werkstuk moeten maken, zitten er ook jongens bij. Ik kan natuurlijk niet met die jongens naar huis of ze bij mij thuis ontvangen. Nou, dan spreken we gewoon in de bibliotheek af. Dat kan ik mijn ouders wel uitleggen.

Ik wil lerares worden en de leerlingen van straks wat extra's kunnen geven. Door in ze te geloven. Het helpt enorm als er een docent naast je staat die zegt dat je het kán, dat je dóór moet gaan.'

'Je moet een doel hebben. Dan kan alles lukken'

SEVGI AYUDIN (18):

'Ik word hartchirurg. Dat weet ik al heel lang. Als ik foto's zie van operaties voel ik me daar meteen bij thuis. En het idee dat ik straks mensenlevens kan redden, is heel leuk. Mijn familie vindt het perfect. Zij zien mij wel dokter worden.

Nu ik het havo-diploma heb, ga ik eerst een jaar naar de laboratoriumschool. Daarna kan ik naar de universiteit om geneeskunde te studeren. Het is best een lange weg, maar als je een helder doel voor ogen hebt, kan alles lukken. Ik heb geleerd gewoon te doen wat je wilt doen. Niet gaan zitten twijfelen of je iets kunt. Altijd blijven proberen.

Als het om school gaat, mag ik van thuis bijna alles. Voor school hebben ze respect. Ik hoef heus niet te vragen of ik met mijn vriendinnen naar een nachtfilm mag. Maar als het voor school is, is het geen probleem.

Met trouwen wacht ik tot ik helemaal klaar ben met mijn studie. Ik mag zelf beslissen met wie ik trouw. Als hij maar een Turk is en een moslim. Zelf wil ik ook alleen maar met een moslim trouwen. Maar het hoeft geen Turkse man te zijn.

Uiteindelijk beslis ik.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden