Geslaagd Droomproject naast Erasmusbrug

Je weet al dat het goed zit als je na het inchecken aarzelt of je die avond nog wel je hotel uit zult gaan....

Dat krijg je ervan, als je op een zonnige avond in de vensterbank van kamer 12 klimt en met één voet in de dakgoot, leunend tegen een berg kussens, naar de Erasmusbrug kijkt en naar passerende schepen op de Maas. In de minibar staat Pink Fizz, de iPod kan in een mooie buizenversterker voor een extra warm geluid.

Kijk, dit hotel heeft het begrepen. De zolderkamer is niet heel groot en heeft geen spectaculair dakterras of prijzig bubbelbad, maar toch voelt de gast zich speciaal en bevoorrecht. Dat komt, denken wij, omdat Suite Hotel Pincoffs maar zeventien kamers heeft, omdat je goede boeken en films kunt uitzoeken in de bibliotheek, omdat er een Illy-espressomachine op je kamer staat en op de gang een paar schommels aan een dakbalk hangen. Daar hebben we graag 125 euro per nacht voor over.

De totstandkoming van Pincoffs is een goed gedocumenteerd verhaal. RTL maakte zelfs een docuserie van het journalistenechtpaar Karen Hamerlynck en Edwin van der Meijde die hun baan bij het Algemeen Dagblad opzegden om hun droomhotel te beginnen. Tijdens de voorbereiding bevalt Karen van een drieling. Zal het ze lukken, was een terugkerende vraag op televisie en in menig tijdschrift.

Waarschijnlijk wel. Pincoffs is nu een jaar open en is populair. Bij het inchecken loopt juist een groep Belgen, kleurrijke vijftigers, de deur uit op weg naar een restaurant op de Kop van Zuid. Dat zie je wel vaker bij boetiekhotels in steden: ze hebben een bar en een ontbijtkamer, maar geen restaurant. Deels om kosten te sparen, deels omdat gasten het leuker vinden de stad in te gaan. Ook typisch: geen incheckbalie, geen computer, maar een tafel waar een jongeman je welkom heet.

In kamer 12 contrasteert een paars tapijt en paarse wanden met grijze, viltachtige kussens en een groot grijs bed waar wel vier keer Auping op staat. Op een laag meubel staat een omvangrijk flatscreen met dvd-speler, in de minibar onder meer een ciderdrankje en troebel appelsap.

Een oude deur dient onder een dakvenster als daybed vol grote kussens. Het bijbehorende trapje herkennen wij als een Ikea-ontwerp, waarop iemand paarse bloemetjes heeft geschilderd.

De badkamer is klein maar fijn. Zeepjes van Bulgari, liggend in bad kijk je naar de nok van het dak. Nog ontspannender: leen de iPod van Pincoffs en luister naar Luciano Pavarotti of naar Anne Sofie von Otter, terwijl je over het water uitkijkt. Marvin Gaye staat er ook op.

Het ontbijt wordt geserveerd in een lichte ruimte met plexiglas stoeltjes. Kraakvers brood, een schaal met aardbeien en meloen, bioyoghurt, en in een open keuken bakt een dame een omelet voor je. Alleen jammer dat de cappuccino uit een automaat komt.

Na het uitchecken vragen we om een rondleiding. Geen kamer is hetzelfde, zo blijkt. Op de eerste verdieping is het plafond vijf meter hoog, in één badkamer hangt de douchekop op drie meter, elders staat het bad voor het raam, de grootste suite heeft een aparte vergaderruimte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden