Geschiedenis

DE commissie-De Rooy, ingesteld om het geschiedenisonderwijs te verbeteren, heeft een opmerkelijke prestatie geleverd. In nog geen anderhalf jaar heeft ze voorstellen ontwikkeld voor de overdracht van historische kennis in alle jaren van de basisschool én de middelbare school....

Verdienstelijk is het evenzeer dat De Rooy zich ten volle rekenschap heeft gegeven van de weerbarstigheid van het vak: de ogenschijnlijke ordeloosheid van historische gebeurtenissen, de wanverhouding tussen de veelheid aan informatie en beperkte lestijd, en de omstandigheid dat het onderwijs tot dusverre bestond uit een reeks eenmalige kennismakingen met uiteenlopende thema's. De commissie is voorstander van een beperkt aantal thema's, die tien verschillende tijdvakken beslaan, op verschillende momenten terugkomen en telkens worden verdiept. Dat is een originele en bruikbare benadering.

Een andere verdienste van de commissie is dat ze twee vakken - geschiedenis en maatschappijleer - ineen heeft gevlochten. Anders dan aanvankelijk werd gevreesd, levert deze exercitie niet een geforceerd compromis op, bedoeld om rivaliserende disciplines met elkaar te verzoenen. Het combinatievak lijkt zowaar een eigen identiteit te krijgen. Zonder zich aan staatspedagogiek te bezondigen, brengt de commissie een zekere ordening aan in de materie, en toetst ze de lesstof aan een aantal minimumeisen.

De commissie-De Rooy heeft meer realiteitszin dan bevlogenheid geëtaleerd. Werd het rapport van de commissie-De Wit, waarmee het debat over het geschiedenisonderwijs werd ingeluid, in 1998 nog algemeen ervaren als een frontale aanval op de thematische benadering, De Rooy gaat een radicale breuk met die onderwijspraktijk uit de weg. Hij heeft gekozen voor een vertrouwde compromisformule, waarin het thematisch onderwijs van een heldere, chronologische structuur wordt voorzien.

Ook ten aanzien van het aantal lesuren voegt De Rooy zich naar de werkelijkheid. Tot een pleidooi voor meer uren geschiedenis heeft hij zich niet laten verleiden. Kennelijk ontbreekt het draagvlak daarvoor.

De Rooy doet niet mee met het modieuze gesomber over de Nederlander die zijn geschiedenis niet meer kent. Boeken over bewogen episoden uit de nationale geschiedenis vinden nog altijd gretig aftrek. En historische documentaires op de televisie voorzien in een grote behoefte. Waar het echter aan ontbreekt, is kennis van het bezield verband, van de cohesie tussen de samenstellende delen. Daar heeft de commissie-De Rooy wat aan willen doen. Het valt te hopen dat ook de geschiedwetenschap dat voorbeeld volgt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.