Geruchten genoeg rond nieuwe PvdA-voorzitter

Frank Poorthuis..

FRANK POORTHUIS

Van onze verslaggever

DEN HAAG

Eén ding is zeker: premier Wim Kok wordt niet de nieuwe partijvoorzitter van de PvdA. Voor de rest lijkt alles mogelijk.

In februari moet de partij een nieuwe voorzitter kiezen. De weg erheen is als zo vaak vergeven van de geruchten, 'vermoedelijke kandidaten' en partijleden die 'er serieus over denken' maar nog alle kanten op kunnen.

In de wandelgangen worden namen genoemd en reputaties gewogen. Duidelijkheid is een woord dat in deze fase nog niet voorkomt. Zelfs kandidaten die aanvankelijk afhoudend reageren met 'geen sprake van, ik ben niet in de race en niet geïnteresseerd', antwoorden na enig doorvragen: 'Je weet natuurlijk nooit.'

Er worden grote woorden gesproken. Er zou een 'richtingenstrijd' gaande zijn. Jong tegen oud. De Randstad tegen de regio. Ouderwets socialisme tegen post-modernisme.

'Ach', zegt een PvdA-prominent: 'Richtingenstrijd? De vraag is of we weer ruimte moeten geven aan jong talent. Ik zou dat geen richtingenstrijd willen noemen.'

De feiten zijn als volgt. In verband met de toetreding van Karin Adelmund tot het kabinet, is het partijvoorzitterschap vrijgekomen.

Ruud Vreeman, burgemeester van Zaanstad, neemt de honneurs tot februari waar. En voor alle duidelijkheid: Vreeman laat weten dat hij niet in de race is.

Tot 16 november konden leden en afdelingen partijleden voordragen die zij geschikt vinden. Het partijbureau wil niet zeggen hoeveel namen dat heeft opgeleverd. Zij allen krijgen een briefje thuis of ze de kandidatuur willen aanvaarden.

Uiterlijk 10 december moeten ze dat laten weten. Een dag later maakt de partij bekend wie de sprong willen wagen. In februari kiest de partij.

De discussies in de partij gaan over een aantal prangende vragen.

Moet het voorzitterschap net als in de tijd van Vreeman en Rottenberg een duobaan worden? Zou het goed zijn jong talent vrij baan te geven, of moet een ouder iemand met bewezen organisatorisch talent aan de bak?

Kan het werk niet in deeltijd worden gedaan, zoals inmiddels ook bij CDA en D66 gebeurt? Het scheelt de almaar slinkende partij (nu 60 duizend leden) in de kosten. De voorzitter verdient nu ongeveer evenveel als een Kamerlid: 160 duizend gulden.

Een parttimer kan bovendien mooi 'op afstand' van de Kamerfractie werken en doen waarvoor hij eerst verantwoordelijk is: de basis activeren. Of toch beter andersom? Enfin, discussiestof te over.

Drie veelgenoemde kandidaten staan voor een aantal dilemma's. Randstedelijk, jong en uit de 'Rottenberg-school' afkomstig zijn Lennart Booy en Erik van Bruggen. 'We beraden ons serieus', klinkt het toch al heel volwassen uit de mond van de Niet-Nix-oprichters. De twee wegen hun kansen in het land, tasten af, hebben gesprekken. Het zou mogelijk zijn dat ze de baan 'als duo' gaan doen. Maar meer willen ze voorlopig echt niet kwijt.

Dan is er Bert Middel. Hij is door de afdeling Groningen gekandideerd. 'Dat heb ik tenminste gehoord', zegt hij.

Middel denkt ook 'serieus' over de uitdaging na. Hij is gearriveerd Kamerlid en de veertig gepasseerd. 'Dan ben je dus al oud', schampert hij. Als hij het doet en als hij gekozen wordt ('maar dat hangt van zoveel zaken af'), áls dus, dan geeft hij zijn Kamerlidmaatschap eraan. Maar dat is ook wel alles wat hij er over kan zeggen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden