Achtergrond Lunch in Beiroet

Gerookte zalm, Roquefort, glaasje wijn: allemaal heerlijkheden die de Libanese zwangere zorgeloos mag

Beeld ERIK VAN ‘T WOUD

Sinds kort kun je vanuit Nederland een weekendtripje maken naar Libanon: Transavia is een rechtstreekse vlucht gestart van Amsterdam naar Beiroet. Vriendin H., hoogzwanger van haar eerste, wipt nog even langs voordat de baby komt. Stralend loopt ze op me af in de chaos van Rafic Hariri International Airport. Hand op haar buik, een blik nu al vol liefde. ‘Hier zit mijn kind in.’

Zwanger naar Libanon, dat durft ze best. De komst van de Nederlandse vakantievlucht symboliseert de staat van het land: aanslagen en oorlog zijn naar de achtergrond verbannen. Wel is H. bezorgd over het Libanese eten. Kan ze daar veilig van genieten? Erg hygiënisch is het hier niet. Bovendien houdt ze zich aan een dieet, zoals alle aanstaande Nederlandse moeders. Het Voedingscentrum in Nederland publiceert een duizelingwekkende encyclopedie van eetwaar die zwangere vrouwen moeten vermijden. Sommige zaken liggen voor de hand: geen alcohol, geen rauw vlees. Ook verboden zijn gerookte zalm, ham, salami, schimmelkaas, paté, taugé en veel meer, ter voorkoming van infecties die even gevaarlijk zijn als hoogst zeldzaam.

Bij H.’s hippe verloskundigenpraktijk in Amsterdam, leverancier van kinderen als Anemone en Sabijn, zijn de wetten van het Voedingscentrum heilig. Als je nu niet eens een dieet kunt houden, hoe moet je dan straks een goede moeder worden?

Zwanger-proof

We gaan lunchen bij een bevriend Libanees stel. Vriendin M. heeft groot nieuws: ook zij verwacht haar eerste. De lunch die ze heeft gemaakt, is vanzelfsprekend geschikt voor zwangere vrouwen. Als eerste op tafel: toastjes gerookte zalm. ‘Gerookt, dus dat mag’, zegt M. Haar Libanese gynaecoloog was daar stellig over. H. kijkt bedenkelijk. Van het Nederlandse Voedingscentrum mag gerookte zalm immers niet.

Geen nood, wijst M naar de tafel, ze heeft zoveel meer.

Ham.

Salami.

Koude plakjes krab.

Kaviaar op toast.

Witlofsalade met roquefort.

Allemaal heerlijkheden die de Libanese zwangere zorgeloos mag eten, maar de Nederlandse niet. ‘Wij krijgen in Libanon anders ook gezonde kinderen’, verzucht M., die haar zwanger-proof lunch in het honderd ziet lopen. Even hou ik mijn adem in. Eten weigeren is in de Arabische wereld ongehoord. Doktersbriefjes, allergieën of zelfs zwangerschap doen daar weinig aan af.

Gelukkig lijkt M. het te relativeren. Als zwangere vrouw krijgt ook zij maatschappelijke leefregels opgelegd. Werken, dat is in Libanon omstreden. Werkstress is slecht voor de baby, daarover is de medische wetenschap het eens. Libanezen nemen dat serieus. Als je nu niet eens bereid bent om je betaalde baan op te geven, hoe moet je dan straks een goede moeder worden? Zo komt het dat M., architect bij een internationaal bedrijf, haar dagen vult met het inrichten van de kerststal thuis.

Tijd voor een drankje. Rode wijn, wit? Nee? Arak, whiskey?

‘Ik drink geen alcohol’, biecht H. op.

Heerlijkheden die de Libanese zwangere zorgeloos mag eten. Beeld Ana van Es

Zwanger en geen alcohol? Alweer zo’n hilarische Nederlandse gewoonte. Een glas per week mag in Libanon gewoon. M., smikkelend van de gerookte zalm, ham en roquefort, begint iets te vermoeden. ‘Jij mag zeker ook geen rauw vlees?’

Rauw rundvlees, kibbeh nayyeh, behoort in Libanon tot het culinaire erfgoed. De meeste volwassenen, zwangere vrouwen inbegrepen, zijn allang immuun voor alles wat daar in rondloopt. In Libanon zelf raadt M.’s gynaecoloog het desondanks af om rauw vlees te eten, omdat de stroom steeds uitvalt en de koeling dus niet best is. Maar op vakantie in Europa kan het prima, rauw vlees voor een zwangere.

H. heeft op de rijk gedekte Libanese tafel ondertussen ontdekt wat ze naar Nederlandse normen veilig kan eten. Stokbrood met olijfolie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.