Nieuwsbreak

Gerard Spong: 'Ik zou in de prostitutie gaan als ik geen advocaat mocht zijn'

CIA'ers gebruikten bordjes pasta en 'doodskisten' om vermeende terroristen aan de praat te krijgen. In Amsterdam, toch al geplaagd door de 'Mocro War', werd weer iemand omgelegd. En ouders schenken nog snel geld aan hun kinderen. Vandaag in onze dagelijkse rubriek Nieuwsbreak: strafpleiter Gerard Spong. 'Alsjeblieft, ik heb al een vermogen besteed aan mijn zoon'.

Strafpleiter Gerard Spong. Beeld anp

Meneer Spong, in Amsterdam is weer iemand op straat geliquideerd. In de vete tussen Marokkaanse bendelen zijn al 16 doden gevallen. Voelt u zich nog wel veilig aan de Keizersgracht?
'Je weet het natuurlijk nooit. Maar ik heb gelukkig veel Marokkaanse cliënten. Dat is de beste beveiliging. Mij zullen ze niet zo gauw omleggen, hoor. Nee, ik maak mij geen zorgen. Op cynische toon zou je kunnen zeggen: de Mocro-liquidaties zijn een bewijs van goed geslaagde integratie. Deze jongens hebben zo te zien geleerd van hun Nederlandse soortgenoten. Elke liquidatie is er één teveel. Maar we moeten niet doen of dit iets nieuws is. In het Passage-proces gaat het om niets anders. We mogen verontwaardigd zijn. Maar in Nederland hebben we een rijke liquidatie-historie. Denk maar aan de moord op Willem van Oranje door Balthasar Gerards.'

Het CIA-hoofdkwartier in Langley, Virginia. Beeld anp

Die CIA-onthullingen vindt u ook oud nieuws, begrijp ik. Hoezo?
'Dit wisten we toch al lang? Kijk maar naar Abu Ghraib. In Guantánamo Bay gaat het er ook niet zachtzinnig aan toe. Als je kijkt naar de geschiedenis van de CIA, met name hun vuile acties in Zuid-Amerika, dan verbaast mij dit alles niks. Het valt mij eerlijk gezegd nog mee wat ze hebben gedaan. Wat mij wel verbaast, is dat de Amerikanen nu pas last van hun geweten krijgen, dat ze nu wakker zijn geschud. Verbijsterend, dat collectief geheugenverlies. Laten ze maar eens gaan terugkijken hoe de VS en de CIA onder de regering-Reagan tekeer zijn gegaan tegen de Sandinisten in Nicaragua.'

Zou u zo'n CIA'er bijstaan die driftig de drilboor heeft gehanteerd? De VN en mensenrechtenorganisaties riepen vandaag op tot hun vervolging?
'Natuurlijk zou ik zo iemand bijstaan. Ik sta toch ook moordenaars bij? Tenminste, op die ene meneer na in Zuid-Amerika die nu president is van Suriname. Vergeleken met mensen die gemoord hebben, valt het werk van die CIA'ers nog mee. Hun slachtoffers zijn nog net niet doodgegaan. Wat mijn verweer zou zijn? Als eerste was hier natuurlijk sprake van een 'bevel is bevel-kwestie'. Maar of dit ook geldt voor minder zware strafbare feiten, dat is nog onontgonnen juridisch terrein.

'Verder zou ik zwaar leunen op de 'tikkende bom-doctrine', bekend geworden door een uitspraak van het Israëlische Hooggerechtshof in 1999. In een Duitse ontvoeringszaak is dit ook toegepast. Politieagenten folterden de ontvoerders om achter de verblijfplaats te komen van een ontvoerde jongen. De agenten werden veroordeeld tot lichte straffen. Die CIA'ers zaten ook in zo'n situatie. Ze moesten handelen om erger, nieuwe aanslagen van Al Qaida, te voorkomen.'

Liquidatie in Osdorp. Beeld anp

Iets minder zwaar: ouders maken nog snel gebruik van de gunstige schenkingsregeling. Veel mensen weten niet dat u een zoon hebt. Heeft u hem al iets geschonken, bijvoorbeeld om zijn hypotheek af te lossen?
'Gelukkig leest hij de krant niet, anders stond hij al hier op de stoep. Xander is nooit iets tekortgekomen, hij is al op zéér royale wijze door mij ondersteund. Wat denkt u dat een tennisser kost die de wereld rondreist met zijn tennisleraar? Hij heeft mij een fortuin gekost, tonnen euro's. Hotels in Japan, Venezuela, Amerika, hij vond het doodnormaal dat ik dat betaalde. Het was niet aan zijn verstand te brengen dat een telefoonrekening van 400 euro in de maand wel heel veel geld is. Xander is nu tennistrainer. Hij kan zich nu, godzijdank, financieel bedruipen. '

Nu we toch over geld hebben: waarom bent u collega Bram Moszkowicz, die u al jaren kent, eigenlijk niet financieel te hulp geschoten? Net als Gordon.
'Ik heb het geen seconde overwogen. Hij heeft zich ook niet bij mij gemeld. Die affaire met advocaat Gabriël Meijers, die niet werd betaald door Moszkowicz voor bewezen diensten, vind ik onverkwikkelijk. Moszkowicz had hem keurig moeten betalen. Het was al een vriendentarief, een gemodereerde declaratie zoals wij advocaten zeggen. Bram en ik waren bevriend. Ik heb hem altijd gemogen, er was altijd humor. Maar we kwamen niet bij elkaar over de vloer.'

Spong omhelst Bram Moszkowicz tijdens de presentatie in 2012 van diens boek 'Abraham Moszkowicz, Strafpleiter'. Beeld anp
Gerard Spong met zijn zoon Xander. Beeld Archief Gerard Spong

Wat zou u trouwens gaan doen als u geen advocaat meer mocht zijn?
'Dan zou ik in de prostitutie gaan, voor zover dat tenminste nog mogelijk is met mijn leeftijd. Of in zee gaan met Airbnb. Met mijn pand aan de Keizersgracht kan dat makkelijk. Lekker een eitje bakken elke ochtend voor mijn gasten. Hotels hebben mij altijd gefascineerd, net als vliegvelden, vanwege de 24-uursservice die ze moeten bieden. Ik zou ook lezingen en cursussen geven. En boeken schrijven. Mijn laatste boek 'De Breuk', over een van mijn opmerkelijkste zaken, heb ik met veel plezier geschreven. Er is nog meer in het leven dan juristerij. Moszkowicz kan, net als de gevallen hoogleraar Wouter Buikhuisen, antiek gaan verkopen.'

U bent dus een hotelfreak. Nooit geweten. Heeft u nog leuke tips?
'In het Adlon Hotel en Das Stue, beide in Berlijn, kom ik vaak met genoegen, net als de Four Seasons in Boedapest. In Parijs is hotel George V de beste. Vlakbij Cannes, in Mougin, heb ik nu een klein hotel ontdekt: Le Mas Candille. Superdeluxe, fantastisch. Mooier kan niet. Daar gaat mijn hart van kloppen. Wat ik heb betaald in George V? Dat zeg ik liever niet. Ik besteed liever een paar duizend euro in een week aan een goed hotel dan dat ik met dat bedrag drie of vier weken op de camping ga zitten.'

Het luxe hotel George V in Parijs. Beeld epa

Laatste vraag: uit onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) blijkt dat het bij sollicitaties gaat om het uiterlijk, daarna pas om de capaciteiten. Komt u dat bekend voor, als kleine werkgever?
'Uiterlijk speelt best een rol. Ik let daar zeker op. Ik zou niet zo gauw een Papua aannemen met een peniskoker en zo'n ding door zijn neus, zelfs als hij nog zo'n begaafd jurist is. Ik heb één dresscode op kantoor: pak en das. Behalve op casual-vrijdag. Ik wil dat mijn mensen er verzorgd bijlopen. Als je als advocate hier binnenkomt met zo'n ordinaire legging, zeg ik: naar huis en kleed je om. Met mijn personeel heb ik echter geen problemen. Ze weten precies wat de baas wil.'

Dit is aflevering 417 van de dagelijkse 4 Uur Nieuwsbreak. In deze rubriek nemen we iedere dag met een interessant, bekend persoon het nieuws van de dag door.

Spong:'Ik heb één dress code op kantoor: pak en das' Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden