Geraakt

Explosies, vuur, rook en chaos - een vliegtuig boort zich in de toren van het World Trade Centre. De televisiebeelden halen oorlogsherinneringen naar boven....

Vroukje van den Hul en Breda

Voor de meesten was het na de oorlog voorbij, anderen dragen hun leven lang de gevolgen met zich mee. Zoals Jan, die ik jaren na de oorlog ontmoette. In 1944 vond de piloot van een Duits verkenningsvliegtuig het nodig zijn mitrailleur leeg te schieten op het dak van zijn ouderlijk huis, een eenzaam gelegen boerderij in de polder. Op de zolder lagen de kinderen te slapen. Twee werden geraakt. Jan, toen twaalf jaar, zou verder door het leven moeten met een halfzijdige verlamming.

Hij liet zich niet ontmoedigen. Vier kinderen hebben we samen groot gebracht. Meer dan dertig jaar werkte hij, in een normale baan. Tot de leeftijd ging meespelen en het tijd werd rustiger aan te doen. Op tijd de bakens verzetten, hadden we afgesproken. Daar hoorde ook de verhuizing bij van eengezinswoning naar appartement, nu twaalf jaar geleden.

Ons wooncomplex telt veertien appartementen, hoofdzakelijk bewoond door ouderen. Geriefelijk, maar met het klimmen van de jaren neemt de behoefte aan kleine aanpassingen toe. Voor Jan dreigt de zware gemeenschappelijke voordeur een onneembare barrière te worden. Een aanvraag bij de gemeente om een voorziening op grond van de Wet Voorzieningen Gehandicapten wordt snel in behandeling genomen. Er zijn ergonomische belemmeringen die weggenomen moeten worden, is het oordeel van de deskundige. De gemeente betaalt de helft van de kosten van een automatische deuropener, de andere helft moet worden opgebracht door de gezamenlijke eigenaren. Daarvoor is een besluit nodig van de vergadering van eigenaren. We zien de vergadering met vertrouwen tegemoet, iedereen kent het probleem en de onderlinge verhoudingen zijn goed. Jan draagt, ondanks zijn lichamelijke beperkingen, bij aan het onderhoud van onze gemeenschappelijke tuin. Bovendien zijn er bewoners die ook profijt van de deuropener kunnen hebben.

Waar is het misgegaan? Na afloop van de vergadering, waar een kleine meerderheid besloot niet mee te werken, proberen we te analyseren wat de oorzaak kan zijn. Het geld? Zijn we verraden voor een handvol zilverlingen? Is er een complot tegen ons gesmeed? Of is het gewoon domheid of gebrek aan inlevingsvermogen? We besluiten het laatste. Verschillende tegenstemmers verklaarden dat zij de voorziening niet nodig hebben. Na de stemming heb ik ze gebrek aan solidariteit verweten. Het maakte geen enkele indruk.

We overwegen wat ons nu te doen staat. Want die deuropener, die komt er!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden