Geobsedeerd door de glimlach van een verminkte vrouw

Zo veel gapende wonden. Het mes dat een weerzinwekkende voor trekt door de huid en het spierweefsel van de buik....

Ineke van den Bergen

Je kunt een thriller aldus beginnen:

‘Haar voeten zagen er koud uit in het blauwe licht. Tengere, tere voeten met lange, elegante tenen, de voeten van een ballerina. Zijn vinger gleed langs een ader op haar wreef en streelde een kleine verkleuring aan de basis van haar teen, een littekentje als een volmaakte witte glimlach.’

Het kan ook anders: ‘De forensisch rechercheur met de videocamera stopte met draaien toen professor O’Hara naar voren kwam. ‘Dat is een deel van haar ingewanden, hoofdinspecteur McAlpine. Afgekeken van Jack the Ripper. Alleen legde hij ze over de rechterschouder van zijn slachtoffer.’ ‘Nou, bedankt, hoor. Die informatie had ik niet willen missen, professor.’

Vergiffenis van de Schotse auteur (acupuncturist en dierenarts) Caro Ramsay is de eerste thriller van een serie. Met een hoofdpersoon wiens leven verteerd wordt door een diepe, ondraaglijke smart. Het verhaal begint in Glasgow, 1984. De jonge agent Alan McAlpine voert een opdracht tot persoonsbewaking uit in een ziekenhuis. Een hoogzwangere vrouw kreeg bijtend zuur in haar gezicht geworpen, waardoor ze vreselijk verminkt raakte en nog steeds in coma ligt. Hoewel hij zich aanvankelijk afgescheept voelt met de suffe surveillance, raakt hij door haar betoverd, praat tegen haar, en wordt hopeloos verliefd. De fantasieën die hij ontwikkelt zijn bepalend voor zijn verdere leven.

In 2006 is hij hoofdinspecteur en onderzoekt de moorden op vrouwen die duidelijk door één sadistische moordenaar zijn omgebracht. Tijdens het onderzoek ziet hij voortdurend een zwart-witfoto van een glimlachende, blonde vrouw – die jaren geleden in coma lag – wier kus hij nog voelt, de zachte, lichte aanraking van haar lippen. Zijn obsessie met de overleden vrouw neemt vormen aan die bijzonder pijnlijk zijn voor zijn echtgenote en collega’s.

Er zijn vrouwen vermoord op ogenschijnlijk rituele wijze. Handelingen en meningen van politiemensen en hun naasten, priesters en getuigen, vermengen zich. Een jonge mannelijke verdachte, die eerder werd veroordeeld voor moord, zou wel eens ‘de ideale dader’ kunnen zijn. Toch is het niet het spannende verhaal dat deze thriller bijzonder maakt. Het is de ondertoon van menselijk leed, van de wil om goed te doen, rechtvaardigheid te laten zegevieren; en het onvermogen om idealen waar te maken, een bevredigend leven te leiden, maar in plaats daarvan te verdrinken in de onmacht van een hopeloze liefde en falende beroepsuitoefening. Ineke van den Bergen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden