Genieten hoor, deze snuffelstage

In Het ei van Midas legt Midas Dekkers verbanden tussen de malle mens en het dier, dat ons vaak te slim af is.

Het ei van Midas. Beeld
Het ei van Midas.Beeld

'Dat u lelijk bent', begon Midas Dekkers, 'dat kan uw hond niks schelen.' Al banjerend over een open veld legde de bioloog uit waar hij heen wilde. Een hond ziet het meest van de wereld als hij zijn neus het vuile werk laat doen. Hij snuffelt en speurt zich wijs, en wij mensen hebben het nakijken. 'Voor een hond is een drol echt een boodschap. Twee drollen, dat is een memo. Tien drollen is een artikel. Een hele hei vol drollen is een bibliotheek. Dat zouden wij ook wel willen.'

Het ei van Midas, deze en volgende week elke avond bij Omroep MAX op NPO2, zit boordevol mooie zinnen. De laatste jaren zette Dekkers ze vooral op papier. Nu is hij teruggekeerd op televisie om verbanden te leggen tussen de malle mens en het dier, dat ons vaak te slim af is. We zouden wel gek zijn als we ons niet voortdurend zouden laten inspireren door het innovatieve wonder der natuur, wil hij met zijn nieuwe programma laten zien. Van de natuur kunnen wij een hoop leren, als we dat al niet hebben gedaan.

Voorbeeldje. Mensen trekken dure hardloopschoenen met kussentjes in de zolen aan om katten te kunnen bijbenen, maar het geheim van die snelheidsduivels zit in hun rug. En dan besluit Dekkers dus: 'Een hele snelweg vol met cheeta's hoor je niet. Konden onze auto's maar wat beter op hun tenen lopen.'

Aan gelegenheden om zijn tv-comeback onder de aandacht te brengen had Dekkers geen gebrek. Iedereen weet hoe fraai hij het weet te vertellen. In De Telegraaf mocht hij alvast uit de doeken doen waarom mieren geen fileleed kennen, een onderwerp uit de aflevering van vrijdag. In de VARA-gids ging het ook even over Freek Vonk, de andere populaire tv-bioloog, die vorige week gierend enthousiast een DWDD-college over de evolutie gaf.

Aan tafel bij Jeroen Pauw herhaalde Dekkers zijn in de smaak gevallen uitspraak over Vonk nog eens: 'Hij doet me altijd denken aan een stofzuigerverkoper, met die eeuwige slang om zijn nek.' Niks voor zijn nuchtere tegenpool. 'Ik kan het niet uitstaan dat hij niet van beesten af kan blijven.'

Inderdaad is Het ei van Midas eerder een uitnodiging om te kijken met de ogen - mensen zijn per slot van rekening geen honden. De priemende vinger wijst geregeld naar de kijker thuis. 'Stel, u was een ijsvogel...' Of, als hij een bruggetje van mens naar ijsbeer maakt: 'Als u een Eskimo op bezoek kreeg, midden in de winter, zou u hem dan in de tuin zetten? Buiten, lekker koud?'

Zo trekt hij je met die typerende luisterboekstem zachtjes mee zijn wereld in. 'Eigenlijk', mijmert Dekkers in de aflevering over zintuigen, 'is genot niks anders dan een aangename prikkel om eens goed uit je doppen te kijken.' Genieten hoor, deze snuffelstage. En nog leerzaam ook.

V's televisierecensententeam bestaat uit Julien Althuisius, Hanna Bervoets, Frank Heinen, Haro Kraak en, deze week, Gidi Heesakkers.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden