Generaties

Sylke Heijmans (9)


Groep 6, Amsterdam


'In vriendenboekjes schrijf ik altijd dat ik later het allerliefst dierverzorger wil worden of een beroemde schaatser of voetballer. Ik weet niet zo goed of ik dat wel echt wil, maar dat zijn de dingen die ik nu heel leuk vind. Ik schrijf op dit moment ook een boek, schrijver worden lijkt me eigenlijk ook wel leuk.


Omdat ik erg veel van dieren houd, wil ik later konijnen, poezen, varkens en honden. Ik hou erg veel van natuur. Dat vind ik ook wel jammer van in Amsterdam wonen, dat je zo ver van alle mooie natuur woont.


Later zou ik graag iets willen doen voor de arme mensen, ik heb hier heel veel en zij hebben niks. Voor Sinterklaas heb ik van opa tien kippen gekregen die dan in Afrika gegeven worden. Ik weet nog niet of ik een gezin wil, het lijkt me heel gezellig, maar verliefd zijn lijkt me echt een gedoe, dan denk je heel de dag aan diegene.'


Sammie van Egmond (11)


Groep 8, Amsterdam


'Het liefs word ik later een wereldberoemd dj, het lijkt me leuk om van mijn hobby mijn beroep te maken, alleen maar doen wat ik leuk vind. Toen ik nog jonger was wilde ik graag architect worden. Als het niet lukt om dj te worden lijkt dat me nog steeds leuk. Ik hou ook van luxe, maar ik vind het niet fijn als anderen veel minder hebben. Ik heb het liefst wel dat alles een beetje eerlijk verdeeld is. Het lijkt me fijn om later heel rijk te zijn zodat ik geen vervelende klusjes hoef te doen zoals koken of mijn kamer opruimen.


Nee, eigenlijk heb ik liever dat veel mensen gelukkig zijn dan dat ik als enige kan genieten van luxe. Als ik ooit een wereldberoemde dj word dan zou ik ook veel aan goede doelen schenken, zoals bijvoorbeeld milieuorganisaties of aan mensen die arm zijn.'


Yasmine Ben Ali (9)


Groep 6, Amsterdam.


'Ik wil zaterdag heel graag mijn zwemdiploma halen. A,B en C heb ik al, morgen zwem ik af voor zwemvaardigheid 1. En ik wil graag meedoen aan een grote skeelerwedstrijd, ik weet alleen even niet meer hoe die heet. Als ik meedoe wil ik die in ieder geval winnen. Iedereen wil winnen. Wat ik wil studeren dat weet ik nog niet, maar ik weet wel dat ik het hoogste niveau wil halen. Naar het vwo. Wat ik later wil worden? Directeur van een ziekenhuis. Maar niet van een gewoon ziekenhuis, maar een ziekenhuis speciaal voor arme mensen. In Amerika bijvoorbeeld, want daar hebben ze niet eens de Voedselbank. Ik hoef geen dokter te worden. Ik wil graag de baas zijn van de dokters. Er mogen natuurlijk ook rijke mensen in mijn ziekenhuis komen, maar die moeten dan gewoon extra betalen. Het idee voor het ziekenhuis is ontstaan toen ik een film zag op televisie met mensen die geen hulp kregen. Dat vond ik zo zielig!'


Sylvia van den Hurk (30),


Werkloos, Weesp


'Als klein meisje wilde ik altijd beroemd worden. Zingen, dansen... Het maakte niets uit. Zolang ik maar in de spotlights stond. Nu wil ik juist het tegendeel, laat mij maar in de luwte. Toen ik 20 was had ik wel ongeveer dezelfde dromen als nu. Het belangrijkste was veel van de wereld zien. Toen nog zonder kinderen. Dat is er helaas nog niet van gekomen.


Mijn grootste droom is om een eigen kapsalon te beginnen. Ik zit nu nog in de schuldsanering Als ik daar over een jaar uit ben wil ik aan de slag in Amsterdam. Ik wilde altijd al mensen mooier maken, vandaar dat ik de kappersacademie ben gaan doen. Waar ik ook heel erg naar kan verlangen is samen met mijn kinderen de wereld over reizen. Ik leef heel erg met de dag.'


Leon Varitimos (31)


Redacteur, Amsterdam


'Toen ik heel klein was wilde ik altijd graag Disneytekenaar worden. Van een eventueel kunstenaarschap heb ik later afgezien. Ik zag het toch meer als een hobby. Ik had altijd het idee dat de optelsom van leuke baan, leuke partner, leuk huis garant stond voor een leuk leven. Op mijn 27ste realiseerde ik me dat ik soms dingen deed die tegen mijn eigen gevoel ingingen. Toen ben ik goed gaan nadenken of wat ik nu echt wilde in het leven.


Ik ben toen voor een dierenwelzijnsorganisatie de communicatie gaan doen. Later heb ik de overstap gemaakt naar Greenpeace, eerst als persvoorlichter, nu als redacteur. Ik zoek het geluk meer in mezelf, in plaats van in het winnen van de ratrace. Ik hoop over een aantal jaar alle gevoelens van angst en haat kwijt te zijn die ik nu nog zo nu en dan heb, maar bovenal wil ik een leuk en gezellig mens zijn voor mijn omgeving.'


Rutger Dijkstra (30)


Muzikant, Groningen


'Op mijn 10de had ik voor eerst een gitaar in handen en toen stond vast wat ik later wilde worden. Dat is inmiddels ook gelukt. Ik speel in drie groepen en geef muziekles op scholen. De band waar ik het meeste mee speel, Kapriol, treedt op door heel West-Europa. Ik wilde na de havo graag naar het conservatorium, maar werd daar helaas toen niet toegelaten. Ik heb toen pabo gedaan en heb ook een aantal jaren voor de klas gestaan in het basisonderwijs.


Op een gegeven moment moest ik een keuze gaan maken en ik heb ik voor leven van de muziek gekozen. Ik ben heel tevreden met hoe mijn leven nu is, al zou een huis met tuin wel erg fijn zijn. Mijn vriendin en ik hebben sinds oktober een zoontje, we zien wel hoe het leven verder loopt. Met de band waar ik nu het meeste mee speel, zou ik nog graag een keer een tournee door Amerika willen maken.'


Joke van de Werken (55)


Lerares in het speciaal onderwijs, Makkinga


'Vroeger dacht ik nooit zo na over wat ik wilde met mijn leven. Ik zag altijd wel wat er op mijn pad kwam, dat heb ik nu nog steeds. Ook mijn beroepskeuze stond niet van jongs af aan vast. Omdat mijn zussen naar de kleuterkweek gingen deed ik dat ook. Tijdens invalwerk kwam ik erachter dat het speciaal onderwijs echt iets voor mij is. Ik werk nu al weer dertig jaar op dezelfde school. Het zijn bijzondere kleine mensjes waarbij je enorm moet puzzelen om de goede oplossing te vinden.


Het grappige is dat ik er laatst aan dacht, wat mijn verlangens nu nog zijn. De laatste tijd zag ik om mij heen dat meerdere mensen van mijn eigen leeftijd overleden. Als ik veel geld zou winnen, zou ik vrijwilliger worden bij iets als Stichting AAP, de opvang voor uitheemse dieren.'


Gert Lunenborg (49)


Ondernemer in de ICT, Hardinxveld


'Ik kan me niet meer herinneren wat ik, toen ik heel klein was, graag wilde worden. Toen ik klaar was met het atheneum ging ik werktuigbouwkunde studeren, maar dat was niks voor mij. Later heb ik ook nog voor de klas gestaan om wiskunde te geven op een lts in de Afrikaanderbuurt in Rotterdam. Mijn vriendin werd zwanger, toen zijn we getrouwd en ben ik daarmee gestopt.


Vervolgens ben ik het IT-vak ingerold. Ik run met twee compagnons een eigen bedrijf. Ik ben nooit iemand geweest met grootse plannen. Voor nu wil ik vooral het bedrijf dat ik met twee compagnons heb verder uitbouwen. Ik wil op de lange termijn vooral samen oud worden en kleinkinderen krijgen. Het eerste kleinkind is al op komst. Verder train ik, na een aantal jaren intensief gefietst te hebben, voor de marathon van Rotterdam. Ik geniet van elke dag.'


Gert van den Toren (52),


Landschapsinrichter, Alblasserdam


'Toen ik klein was dacht ik erover om chauffeur op een vrachtwagen te worden. Mijn vader was vrachtwagenchauffeur en ik reed vaak hele dagen met hem mee toen ik klein was. Later koos ik er toch voor om te blijven leren en heb ik weg- en waterbouwkunde gestudeerd op de hts. Tijdens mijn werk heb ik ook nog een studie aan de TU in Delft afgerond. Tegenwoordig werk ik bij de provincie Zuid-Holland. Daar hou ik me bezig met landschapsinrichting. Ik vind het belangrijk dat we voor de natuur zorgen. Het besef daarvan is wel aan het komen, maar het is er nog te weinig. Ik ben nooit een dromer geweest. Mijn verlangens bestaan voornamelijk uit dat we zorg dragen voor de zwakkeren in deze samenleving en voor de natuur. Mensen lijken steeds individualistischer te worden en vooral zichzelf op de eerste plaats te zetten.'


Ans van Wechem (66)


Gepensioneerd, Culemborg


'Ik hou al mijn hele leven ontzettend veel van zingen. Mijn moeder vertelde me dat toen ik op 2-jarige leeftijd de Matthäus Passion hoorde ik 'Mama mooi' begon te zeggen. Ik heb vanaf mijn 16de in de boekhouding gewerkt. Ik ben uiteindelijk op mijn 62ste met de vut gegaan. Toen ben ik als vrijwilliger bijles gaan geven aan Turkse kinderen in de moskee in de wijk. Toen merkte ik dat ik het allerliefst in het onderwijs aan de slag was gegaan. Mijn man en ik willen nu weer terugverhuizen naar Amsterdam, waar we vandaan komen. We willen graag deelnemen aan het rijke culturele leven daar en dichter bij de kleinkinderen wonen. Ik hoop dat de verruwing van de Nederlandse samenleving stopt en dat mijn kleinkinderen later werk vinden en gelukkig worden. En ik zou graag nog Italiaans leren en pianoles nemen.'


Els Martelhof (83)


Gepensioneerd, Amsterdam


'Toen ik klein was dacht ik er niet heel erg over na, over wat ik later wilde worden. Ik hield toen wel van tekenen, maar dat werd de kop in gedrukt. Rond mijn 17de ging ik de verpleging in, mede omdat daar ook gelijk onderdak werd aangeboden.


Veel later ben ik ook gaan exposeren als schilderes, maar nooit om mijn brood van te verdienen hoor. Ik schilder abstract, een beetje in de stijl van Mondriaan en Picasso. Behalve van schilderen hou ik ook erg van architectuur, dat zie je misschien ook wel terug in mijn werk met alle grafische vormen. Ik ben altijd wel avontuurlijk geweest en ben nu nog steeds voor van alles in. Wat ik nu vooral hoop is dat er een bezem door Nederland gaat, ik snap niet waarom alles zo onbeschoft en hard moet zijn. Het allerfijnste dat er is vind ik schilderen. Ik wil dat tot mijn dood blijven doen.'


Wim Claassen (65)


Gepensioneerd, Amsterdam


'Toen ik klein was droomde ik ervan trambestuurder te worden. Ik heb het altijd gewild, maar nooit iets ondernomen om het ook daadwerkelijk te worden. Mijn vader vond het vak van onderwijzer meer iets voor mij. Dat bleek het ook echt te zijn. Ik heb jaren met veel plezier in het onderwijs gewerkt. Ik ben nooit getrouwd en heb ook nooit zelf kinderen gewild, hoewel ik altijd met veel plezier met kinderen gewerkt heb. Ik zou het allerliefst nog eens een heel jaar op vakantie willen, naar een Afrikaans land waar weinig toeristen komen bijvoorbeeld. Ik hoop ook heel erg dat mensen in Nederland zich ook bezig gaan houden met goede zaken in plaats van alleen met geld verdienen. Ik heb nog een beetje dat hippie idealisme van de jaren zestig in me. Ik zou willen dat meer mensen dat hadden.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden