Gemoedelijk, charmant en dan ineens die vileine vraag

De Britse meesterinter-viewer David Frost legde 600 duizend dollar op tafel om Nixon te mogen bevragen. Het legde hem geen windeieren.

Sir David Frost, die zaterdag op 74-jarige leeftijd aan een hartaanval is overleden tijdens een cruise op de Queen Elizabeth, was een Britse meesterinterviewer die een mythische status had gekregen na zijn interviews met Richard Nixon. De Amerikaanse president betuigde tijdens de in totaal 28 uur durende gesprekken zijn spijt over Watergate. Naast Nixon heeft Frost nog zes andere bewoners van Het Witte Huis geïnterviewd, alsmede acht Britse premiers. De afgelopen jaren was Frost meestal de geïnterviewde, in plaats van de interviewer.


Na de televisiepersoonlijkheid te hebben geïnterviewd, schreef journaliste Elizabeth Day eens dat er na een nucleaire holocaust twee dingen overleven: kakkerlakken en de charme van David Frost. Charme was dan ook diens belangrijkste wapen. Nippend aan zijn sigaar leek hij een gemoedelijk sofagesprek te voeren, om op een onbewaakt moment toe te slaan met een vileine vraag. Zo verleidde hij Tony Blair ertoe te erkennen dat de Irak-oorlog 'rampzalig' had uitgepakt. 'Met honing vang je bijen', zo vatte Frost zijn werkwijze samen. Tot zijn spijt heeft hij nooit Charles de Gaulle, Paus Johannes Paulus II en Fidel Castro mogen ontvangen.


Charme kwam hem ook goed van pas bij zijn rol als gastheer van de High Society. De zomerborrel van Frost in de achtertuin van diens optrekje in Chelsea groeide uit tot een hoogtepunt van 'The Season'. Tot zijn vriendenkring behoorde de halve, nee, de hele Who's Who? George Bush sr. was een huisvriend, Andrew Lloyd Webber zijn buurman en prinses Diana de peetmoeder van de jongste van zijn drie zonen. Zijn vrouw was Lady Carina Fitzalan-Howard, dochter van de Hertog van Norfolk. Toen een spirituele adviseur haar eens vroeg of haar eega gelovig was, antwoordde ze. 'Jazeker! Hij denkt dat hij God is.'


David Paradine Frost, geboren op 7 april 1939 in Kent, kwam uit een calvinistisch milieu. Zijn vader was een predikant. De jonge David ging Engels studeren op Cambridge. Hij schreef voor studentenbladen en blonk uit op zowel het cricket- als voetbalveld. Hij kreeg een contract aangeboden voor Nottingham Forest, maar zijn toekomst lag in de media. Vanuit het niets werd hij begin jaren zestig presentator van de satirische nieuwsshow That was the week that was. Later oogstte hij succes met The Frost Report, de satire waar John Cleese, Graham Chapman en ander Pythons teksten voor schreven.


Frost, een gewiekst zakenman, richtte het tv-station London Weekend Television op en kreeg een eigen praatprogramma. In 1977 verkocht hij een groot deel van zijn aandelen om de 600 duizend dollar op tafel te kunnen leggen die 'the old bugger', zoals Frost Nixon pleegde te noemen, verlangde voor wat het best bekeken politieke interview ooit zou worden. De investering betaalde zich terug, zeker na Peter Morgans kaskraker Frost/Nixon uit 2008.


In de jaren negentig breek Frost zijn eigen zondagse ontbijtprogramma op de BBC en ging hij onvermoeibaar door met het spelprogramma Through the keyhole. Tot een jaar geleden deed Frost interviews voor Al-Jazeera. Frost een digibeet, stond bekend als de zonnekoning van medialand. De leeftijd 71 noemde hij '60 plus btw' en gevraagd naar zijn donkere kant, zei hij dat deze zo donker was dat hij hem niet kon zien. Op een van de kussens in zijn landhuis had hij de tekst 'Als ik in de hemel geen sigaren kan roken, ga ik er niet heen' laten borduren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden