Gemeente verdient aan kledinginzamelaars

Veel gemeenten proberen sinds twee jaar geld te verdienen aan de inzameling van oude kleding. Vanwege de sterk gestegen prijzen voor textiel vraagt een groeiend aantal gemeenten een vergoeding voor plaatsing van inzamelingscontainers. Ruwweg de helft van de gemeenten krijgt een bedrag per kilo. Charitatieve inzamelaars kost dit tot 35 cent per kilo.

Het Leger des Heils probeerde in 2011 om ook onbruikbare kleding in te zamelen. Beeld anp

Dat blijkt uit een inventarisatie van de Volkskrant bij vier goede doelen en diverse gemeenten. Charitatieve kledinginzamelaars als Humana, KICI, Sam's Kledingactie en Leger des Heils zamelen jaarlijks bijna 50 miljoen kilo kleding in en betalen inmiddels enkele miljoenen per jaar aan gemeenten. Ze beklagen zich over de tarieven, omdat die ten koste gaan van het goede doel. Leger des Heils is met ruim 1 miljoen euro aan afdrachten aan ruim honderd gemeenten het grootste bedrag kwijt, voor 25,5 miljoen kilo kleding.

'Gemeenten moeten bezuinigingen en zoeken nieuwe inkomsten', zegt André Jansen, operationeel directeur van KICI, met 11 miljoen kilo de tweede charitatieve inzamelaar. 'Ze eisen in toenemende mate een gedeelte van de opbrengst op en dat is heel vervelend. De bedragen die we moeten betalen verschillen, maar elke cent die we aan gemeenten afdragen, gaat niet naar de goede doelen die we steunen.'

Containers
Gemeenten brengen vooral sinds 2010 geld in rekening voor de plaatsing van containers. Deze tariefstijging valt samen met de wereldwijd stijgende prijzen voor katoen en kleding. Kleding levert inzamelaars nu 55 tot 75 cent per kilo op, waarvan naar schatting de helft naar de gemeentekas gaat. De filantropische instellingen maken daarnaast nog kosten voor inzameling, waarna 8 tot 15 cent per kilo overblijft voor goede doelen.

Via aanbesteding laten gemeenten de inzamelaars tegen elkaar opbieden om een textielcontainer te mogen plaatsen. Niet alle gemeenten in Nederland brengen tarieven in rekening.

De gemeenten gebruiken de opbrengsten uit kledinginzameling om hun kosten terug te verdienen. De verdienste kan ook gebruikt worden voor een lagere afvalstoffenheffing, zegt een woordvoerder van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. 'We gebruiken het geld voor het uitvoeren van ons afvalbeleid en om de afvalstoffenheffing te verlagen voor onze inwoners', zegt een woordvoerder van Sint-Michielsgestel, een van de gemeenten die een vergoeding in rekening brengt.

Concurrentie
Ook commerciële partijen duiken op de markt van kledinginzameling. Bedrijven als Van Gansewinkel en Curitas proberen in tientallen gemeenten eigen containers te plaatsen. Aangezien zij minder of geen geld voor goede doelen willen verdienen, kunnen zij gemeenten hogere vergoedingen bieden, stellen de kledinginzamelaars.

Charitatieve kledinginzamelaars bieden tegen elkaar en tegen commerciële inzamelaars op, waardoor de prijzen worden opgedreven en de marges slinken. 'Er zijn ook commerciële inkoopbedrijven die heel weinig kosten hebben en dus vrij hoge bedragen kunnen bieden', zegt Jan Jongedijk, directeur van Sam's Kledingactie.

De ingezamelde kleding gaat naar sorteerbedrijven. De goede stukken worden verkocht op de tweedehandsmarkt in vooral Afrika en Oost-Europa. De rest gaat naar recyclebedrijven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden