Gelukzalig huilen bij openingsmis paus

De paus is onverstaanbaar op de Wereldjongerendagen in Sydney, maar dat maakt de 100 duizend toehoorders niks uit...

Uiteindelijk hebben de pelgrims in vak 1G3 van het enorme haventerrein geluk bij de verwelkoming van de paus donderdag in Sydney. Door een falende geluidsinstallatie missen ze grote delen van de toespraak, maar het pausmobiel rijdt na afloop van de plechtigheid langs het vak. De pelgrims kunnen hem bijna aanraken. Hun geschreeuw is oorverdovend. De paus als popster.

Donderdag krijgt Benedictus XVI zijn officiële welkom op de katholieke Wereldjongerendagen in Sydney. Dit is een grootse gebeurtenis. De kerkvorst vaart op een boot door de haven langs de bekende beeldmerken van de stad, zoals het Opera House en de Harbour Bridge. Volgens schattingen vangen een half miljoen mensen een glimp van de 81-jarige op.

Op het ceremonieterrein verzamelen zich ongeveer 100 duizend pelgrims voor het welkom. In vak 1G3 staat een bonte verzameling jonge katholieken bij elkaar. Maori’s uit Nieuw-Zeeland, een honderdtal Denen, pelgrims uit Alaska en natuurlijk Australiërs, veel Australiërs.

De sfeer is opperbest. Uit de luidsprekers knalt reli-pop, de pelgrims vermaken zich met een praatje, doen een dansje of bouwen een menselijke piramide. En ze zwaaien met hun vlaggen alsof dit een WK-voetbal is.

Maar van de aankomst van de paus merken de meeste pelgrims niets. Het terrein is domweg te groot, het podium is voor de meesten te ver weg en er staan maar een paar videoschermen. De omroeper vertelt ook niet wat er gebeurt op het water en bij het afmeren van de vloot. Er vaart een grote boot langs met de pauselijke geel-witte vlag, maar of dat de boot is waarop de hoofdgast van de middag zit? Niemand die het weet, niemand die het vertelt.

Vaag is dan op de schermen te zien, dat de paus plaatsneemt op een enorme, speciaal voor hem gemaakte zetel. Dan valt de geluidsinstallatie uit bij vak 1G3. Er valt te horen dat iemand wat zegt op het podium, maar wat? Sommige pelgrims luisteren op de radio mee, maar de meesten vermaken zich met elkaar in plaats van in gepaste eerbied te luisteren. Zo missen ze zijn waarschuwing aan de jeugd voor de gevaren van de consumptiemaatschappij en voor al het geweld op televisie en video.

Het mankement bederft de pret niet. Iedereen blijft vriendelijk lachen en wachten. ‘Het hoort erbij’, zegt een pelgrim uit Denemarken. ‘Vorige keer in Keulen moesten we zes uur wachten. Het is niet erg.’

Onder de ruim 200 duizend pelgrims zijn ook zo’n 750 Nederlanders. Voor veel van de Nederlandse pelgrims zijn de Wereldjongerendagen een intense ervaring. ‘Ik heb gehuild bij de openingsmis’, zegt Maarten van Krimpen uit Rotterdam. ‘Ik heb ook voor het eerst oprecht geknield. Het was werkelijk een bijzondere ervaring. Ik heb grote verwachtingen van de avondwake zaterdag; al die mensen op het open veld bij elkaar.’

Dat de paus een oudere man is, daar zitten de jongeren niet mee op het welkomstterrein. ‘Hij is oud en wij zijn jong’, zegt Tuckter uit de buurt van Sydney die met een vriendin, Meaghan, de paus verwelkomt. ‘Dat is de ideale combinatie.’ Zijn vriendin heeft wel wat moeite met de starre opvattingen van de kerk over seks en gezin, maar kan er mee leven. Tucker gaat een stuk verder: ‘Ik geloof in de pauselijke onfeilbaarheid. Het is geweldig. En ik ben trots dat hij in Australië is.’

De falende geluidsinstallatie is niet de enige steek die de organisatie laat vallen. Zo links en rechts klinkt gemopper over het verloop van de Wereldjongerendagen. ‘De organisatie is nogal chaotisch’, zegt Pieter Nolf, coördinator van de Vlaamse pelgrims. ‘Ik loop al sinds 1997 mee, maar het is de eerste keer dat het zo moeilijk verloopt. De informatie komt niet goed door en de pelgrims weten niet goed wat ze moeten doen.’

De Nederlandse hulpbisschop van Roermond, Everhard de Jong, kan dit beamen. ‘We hebben de afgelopen jaren heel wat extra moeten organiseren voor onze pelgrims. Ik denk dat de Australiërs de organisatie een beetje onderschat hebben.’ Dan relativeert hij: ‘Maar de mensen in de parochies hier zijn werkelijk heel aardig en hulpvaardig.’

Als de zon al bijna vuurrood ondergaat en de geluidsinstallatie zowaar weer geluid maakt, slaat de opwinding bij de pelgrims in vak 1G3 toe. Langzaam komt de stoet auto’s op gang, waarmee de paus het feestterrein verlaat, De paus-mobiel gaat precies langs het vak dat hem al die tijd niet heeft kunnen horen. ‘Het was fantastisch’, zegt een jonge pelgrim met een gelukzalige glimlach op zijn gezicht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden