Geluk is royaal over 6 meter vliegen

Hengelo had zondag zijn hoop gevestigd op de Fransman Lavillenie. Zou hij eindelijk het 22 jaar oude FBK-record van Boebka overtreffen? Dat moest kunnen, nadat de polsstokhoogspringer in februari het wereldrecord scherper had gesteld.

HENGELO - Al drie jaar werd hij ermee geconfronteerd. Hij, Renaud Lavillenie, was de man die het onmogelijk scherpe, om niet te zeggen onhaalbare wereldrecord polsstokhoog van Sergej Boebka uit de boeken kon springen. 6 meter en 15 centimeter moest 6.16 worden.

Op 15 februari was het zo ver. Lavillenie, de bejubelde olympische kampioen uit Frankrijk, deed het in Donetsk, het indoorgala voor de mannen met de lange stokken. Het was drie dagen voor de revolutie in de Oekraïne uitbrak. Sergej Boebka, toeschouwer bij zijn thuiswedstrijd, keek toe hoe geluk eruit zag.

Geluk was royaal over de 6 meter zeilen, met behulp van een zwiepende stok. Sindsdien is Lavillenie, de man die het onvoorstelbare flikte, een attractie. In Hengelo hield Pinksterzondag iedereen de adem in, als de kleine Fransman - hij meet slechts 1.76 - zijn 45 meter aanloop nam voor de reisjes door het luchtruim.

Ook hier, in het voor de atletiek geredde FBK Stadion, was hij op jacht naar een record van Boebka, de 5 meter 90 waarmee de Oekraïner in 1992 het toernooirecord van de Fanny Blankers Games vestigde. Na de winnende hoogte, 5.80, gepakt te hebben ging Lavillenie voor 5.91, om 22 jaar geschiedenis te herschrijven.

Het lukte hem niet. Hij sprong in het winderige stadion van Hengelo, luidkeels aangemoedigd door een paar duizend toeschouwers, drie keer de lat eraf en zei dat niets in de sport nu eenmaal te plannen was.

undefined

Wereldrecord

Het wereldrecord van februari had Lavillenie overigens voelen aankomen. Dat dan weer wel. 'Ik was in de weken voor Donetsk echt in grandioze vorm. In Polen sprong ik een maand eerder 6.08.'

De 6.16 had hij al talloze malen aangevallen in de voorbije jaren. Telkens ging het in drieën mis. In Donetsk slaagde hij in één poging. Het is het wonderbaarlijke van zo'n moment. Iets dat onmogelijk wordt geacht in één beweging incasseren.

Zes meter is een reuze eind. Het is de vlaggenmast in het sportpark, het is de kerstboom op het marktplein, het is de nokhoogte van een gewone Hollandse woning.

Renaud Lavillenie houdt het polsstokspringen eenvoudig. Hij springt in zijn achtertuin. 'Voor de lol ja. Niet om te trainen.' Hij heeft thuis ook een zwembad, waarin hij landt. De trainingen doet hij in Clermont-Ferrand. Frankrijk heeft een rijke traditie. Na Vigneron, Houvion en Quinon is Lavillenie de vierde wereldrecordhouder uit dat land.

Rens Blom, de Nederlandse wereldkampioen polsstokhoog van 2005 die zijn laatste maanden als atleet beleeft, ging bij Lavillenie langs toen hij twee jaar lang bondscoach probeerde te zijn. Opeens viel de Nederlander weer te binnen waarom hij ooit met deze sport begonnen was. 'Ik zag plezier. Lavillenie is alles wat Boebka niet was: sympathiek, benaderbaar, gek van zijn sport. Toen ben ik gestopt als coach. Dat was toch al niet mijn ding. En ik ben weer gaan springen.'

Lavillenie komt voor in de workshops die Blom geeft, over dat intrigerende polsstokhoogspringen. De Fransman is een voorbeeld, op elk gebied. 'Hoe ga ik dat nou uitleggen zonder te zeggen dat Boebka een eikel is', gooit de Limburger eruit. 'Oeps, heb ik het toch gezegd.'

Boebka is haast een scheldwoord in de wereld van polsstokspringers. Hij is tegenwoordig het IOC-lid dat meende zich te moeten kandideren voor het door Thomas Bach veroverde voorzitterschap. Hij is invloedrijk in het bestuur van de internationale atletiekfederatie IAAF. De voormalig wereldrecordhouder wordt gezien als de man die de bevestiging van de dwarslat zodanig liet veranderen - de palletjes werden versmald - dat die eerder losliet.

Lavillenie spreekt dat complotverhaal overigens tegen. 'Er zijn meer bestuurders geweest die hebben ingestemd met die verandering.' Hij zegt dat hij 'goed' is met Boebka en dat die versmalde draagconstructie hem niet heeft gestoord. De Fransman kent de sportwereld tot in de hoogste echelons. Hij weet hoe hij zich daar moet handhaven. Diplomatie is vereist.

Hij is de kleinste man onder de '6-plus' springers, een club van achttien atleten. Het lijkt nu plots best handig, zo'n klein lichaam, in een sport die grotendeels door acrobatiek wordt bepaald. Voorheen moest je groot zijn. Lavillenie: 'Toen Bolt als hardloper opkwam, werd zijn lichaamslengte als hinderlijk gezien. Ik zeg: het is maar net hoe je je lichaam gebruikt.'

Hij heeft het wereldrecord met 6.16. Hier en daar duiken nog de ranglijsten op waarin wereldrecords indoor en outdoor worden gehanteerd. Boebka kwam in de buitenlucht tot 6.14. Lavillenie heeft daar 6.02 staan. Hijzelf houdt het op het gemengde klassement. 'Ik ben de man die het allerhoogst heeft gesprongen.'

Sinds 2002 zijn de ranglijsten gemengd tot één lijst. Daarom stuurde Lavillenie voortdurend aan op 6.16, zelfs in de buitenlucht waar 6.15 genoeg zou zijn geweest. De afgevaardigde van de IAAF in Hengelo, Linda Turner, zegt dat er naar haar mening twee wereldrecords zijn.

De Britse official wordt weggelachen door de wereldrecordhouder die zegt dat 6.20 mogelijk is, ook in de buitenlucht. 'Je kunt voordeel hebben van de wind. Binnen springen is dan niet voordelig. Buiten is dan voordeliger', zo sluit hij zijn masterclass polsstok bij de FBK af.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden