Geloof

Na het lezen van het artikel van R. Eddaoudi-Frank (Forum, 24 september) moet mij iets van het hart. Er wonen in Nederland veel lieve mensen met verschillende godsdiensten, in Nederland mag iedereen gelukkig geloven wat hij wil....

Haarlem en G.W. Vermeer

Maar nu: als mijn 17-jarige dochter op straat afschuwelijke seksueel getinte opmerkingen naar haar hoofd geslingerd krijgt en dit gebeurt door Turkse of Marokkaanse jongens, durft zij niets terug te roepen vanwege de agressieve reacties die dit oproept.

Als ik op mijn werk (op een school) van leerlingen een brutale bek krijg doe ik daar niet moeilijk over, al spreek ik ze er wel op aan. Van de dreigende sfeer die er dan van een groep Turkse of Marokkaanse jongens en meisjes uit kan gaan, sta ik soms te trillen op mijn benen.

Als ik op de markt bij de kraam opzij gebeukt wordt door gehoofddoekte dames laat ik het wel uit mijn hoofd om er iets van te zeggen, ik zou wel eens kunnen discrimineren.

Ik weet dat het not done is om dit soort dingen te zeggen, ik ben me bewust van het taboe dat er op rust. Maar ik zeg het toch. Het zijn vaak dit soort situaties die wederzijds onbegrip en irritaties opwekken. Ik zal nooit iemand zijn geloof kwalijk nemen, maar wel zijn gedrag.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden