Geloof en geheim

IN DAT BOEK over het spionagenest Maarheze - ik kijk en luister altijd naar alle actualiteitenrubrieken, dus ik heb de twee schrijvers vorige week zeventien keer hetzelfde verhaal horen vertellen - schijnt te worden onthuld dat Lubbers in 1986 samen met de Amerikanen Suriname had willen veroveren....

Kan waar zijn.

Kan ook niet waar zijn.

De auteurs zeggen dat ze het bewijs hebben - maar wat betekent een bewijs als het om spionage gaat?

Alle Kretenzers liegen, zei een Kretenzer. Ik weet zeker dat de Kretenzer die dat zei een geheim agent was, die er in opdracht van een vreemde mogendheid voor moest zorgen dat de samenleving op Kreta zo snel mogelijk door onderling wantrouwen gedesintegreerd zou raken.

Of iets anders natuurlijk, maar dat weet je nooit, en je mag 't als buitenstaander ook niet weten, want dat is nou juist de kwintessens van spionage: dat niemand er achter komt. Als de schrijvers van dat boek over Maarheze nog even hadden doorgespit, waren ze er waarschijnlijk achtergekomen dat in 1986 bij de inlichtingendienst een Surinaamse mol was gepenetreerd die van Bouterse moest deformeren, zonder dat we er vermoedelijk ooit achter zullen komen dat de man in kwestie zich als dubbelspion zowel door Paramaribo als door Den Haag liet betalen.

Spionage is net geloof.

In Vaticaanstad - het Maarheze van Rome - heeft de paus een bul afgekondigd over het kerkelijk jubeljaar 2000, en daarin een aantal praktische tips vrijgegeven over de wijze waarop de gelovige tussen kerstdag 1999 en Driekoningen 2001 een paar aflaten op weg naar de hemel kan verdienen. Incarnationes Mysterium heet het document, dus de naam zegt het al: een geheim.

U weet wat een aflaat is - lees er anders de geschiedenis van de Hervorming nog eens op na, of denk, als u dat nog te veel is, aan het vooral in Nederland populaire mysterie van het gedogen.

Zondig zijn we bijna allemaal, dus we zullen op aarde of in het vagevuur een poosje moeten boeten, maar - en nu komt het - als we in de door de paus aangegeven periode eens extra bij onze oude moeder op bezoek gaan, een gehandicapt vrouwtje over het Rokin helpen, een gulden in de collectezak doen en ons een hele dag onthouden van 'onnodige consumptie', dat wil zeggen een hele dag niet aan de fles, niet aan de spuit, niet aan de weedpot en niet aan de kankerstok - dan zal een deel van de straf die ons is opgelegd worden kwijtgescholden: God gedoogt altijd voorwaardelijk.

Zegt de paus.

Kan hij dat zwart op wit geven?

Natuurlijk: iedere penitent kan bij de hulpkapelaan een bewijsbriefje afhalen.

Maar is dat ook geldig als ik straks bij de hemelpoort sta?

Dat nu blijft helaas een geheim. De paus weet het, die heeft er een paar 007's voor rondlopen, en er zijn ook bibliotheken vol spionageromanachtige boeken over geschreven, maar als je honderd procent zekerheid verlangt, zul je toch eerst dood moeten.

Terug op aarde nog een laatste onthulling uit de wereld van geloof en geheim: Frank de Grave betitelt ongehoorzaamheid van een hoge officier als een doodzonde, en zal de schuldige zonder pardon laten hangen. Bovendien: 'hoe hoger de rang, hoe lager de tolerantie.'

Kan waar zijn.

Kan ook niet waar zijn.

En bewezen krijg je die dingen nooit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden