Geleende liefde

Voor wie heel goed speelt maar het geld mist voor een bijzonder instrument, biedt het NMF al 25 jaar hoop. Drie musici vertellen hoe hun partner in hun leven kwam.

Belt een dame van 90 jaar naar Marcel Schopman: hoe het gaat met 'haar' cello. Ze heeft hem vorig jaar geschonken aan het Nationaal Muziek- instrumenten Fonds, een instrument ter waarde van dik twee ton. Gratis en voor niets.


Op zo'n moment is Schopman, directeur van het fonds, even de afdeling nazorg. 'Die dame had de cello van haar moeder gekregen en ze had hem haar hele leven bespeeld. Zo'n instrument wordt dan een deel van je lichaam, een deel van je leven. Je wilt dat niet verkopen aan de hoogste bieder, je wilt dat een ander er gelukkig mee wordt. Zulke mensen komen naar ons om te vragen of wij er een goede musicus voor weten.'


Het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds (NMF) bestaat 25 jaar en heeft in die tijd zo'n 1.750 musici voor kortere of langere tijd aan een instrument geholpen dat ze zelf niet konden betalen. Janine Jansen speelde als talentvol vioolmeisje op een instrument van het NMF. Musici als harpiste Lavinia Meijer, de cellisten Pieter Wispelwey, Quirine Viersen en Ernst Reijseger en de muziekfamilie Stotijn hebben instrumenten in bruikleen van het fonds. 'In elk Nederlands orkest zit er wel één', zegt Schopman.


Inmiddels is het NMF - met zo'n vierhonderd instrumenten - één van de grootste fondsen ter wereld in zijn soort. Totale waarde van de collectie: 25 miljoen euro. 20 procent van de instrumenten is geschonken. De rest heeft het fonds zelf aangeschaft of laten maken, veelal uit eigen middelen verkregen via donateurs, uit legaten en soms uit de verkoop van instrumenten die niet geschikt zijn voor de collectie.


Musici die de weg naar het Amsterdamse Wallengebied weten te vinden - want daar zit het fonds - moeten professioneel zijn of professionele ambities hebben, en ze moeten 'hoorbaar' aanwezig zijn in het Nederlandse muzieklandschap; dat betekent geregeld optreden.


Daarna is het vaak een kwestie van matchen, zegt Schopman. 'Met het NMF in de rol van relatiebemiddelingsbureau. Musicus en instrument moeten kennismaken en dan maar afwachten of het klikt. Het duurste of oudste instrument is niet per se het meest geschikt voor een bepaalde musicus. Het mooiste meisje uit de klas is ook niet altijd degene die het beste bij je past.'


Schopman zag toch mooie liefdes opbloeien. 'Esther van der Eijk bijvoorbeeld met haar alt- viool, dat is een liefde die je op aarde niet vaak meemaakt.' En hij zag oude huwelijken op de klippen lopen. 'Violist en dirigent Jaap ter Linden heeft twintig jaar een 'Grancino' gehad van ons, een cello van de 17de-eeuwse Italiaanse meesterbouwer van die naam. Op een dag komt hij binnen en zegt: 'Het is uit!' Nu speelt hij met plezier op een ander instrument dat minder oud en minder duur is.'


Klein verschil met het echte leven: als de musicus met pensioen gaat, moet hij zijn 'partner' weer inleveren bij het fonds.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden