Geleefde levens

Iemand gaf mij, tijdens een vergadering, een briefje waarop stond: Gloed. Met een hoofdletter, het ging dus om de titel van een boek waar ik al eerder over had horen praten....

In de honderd bladzijden na de trage opening beschrijft Márai de omtrekken van de menselijke conditie. Meestal gaan zinnen kopje onder wanneer ze grote diepzinnigheden moeten dragen. In Gloed is dat niet het geval. Ondanks een overmaat aan diepte slaagt Márai erin een zekere lichtheid, een zekere laconiekheid te bewaren. In het nachtelijk gesprek dat de twee oude mannen voeren, waarbij één man praat, maar het zwijgen van de ander minstens zo veelzeggend is, in dat gesprek staat hun wereld, hun hele geleefde leven op het spel. Niemand is de winnaar, niemand de verliezer. De terugblik op hun drijfveren, ambities, angsten en verwachtingen is intiem en tegelijk algemeen geldig. In die honderd bladzijden ontstaat de gloed van een boek dat nog lang na het einde voelbaar blijft. Sándor Márai was 41 jaar oud toen zijn boek in Boedapest verscheen, midden in de Tweede Wereldoorlog. Het zou tot 1999 duren voor het gelezen werd. De tijd heeft er geen vat op gekregen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden