Column

Gehurkt wateren in popcornbeker tijdens Bond

Fenomenaal stijlvol, overdonderend en volkomen zinloos: precies zoals je het graag ziet in een Bondfilm.

James Bond in Spectre. Beeld ap

'Hij is nog fijner dan Skyfall', had mijn zoon gezegd, 'maar er wordt wel een beetje veel in gepraat.' Veel gepraat, in een Bondfilm? Nu ja, een jongen van 14 vindt praten al gauw 'veel'. Ik besloot dat we van Sam Mendes niet hoefden te vrezen dat hij Bergman-ambities had, en nóg fijner dan Skyfall, kon het waar zijn?

Daar ging ik. De openingsscène van Spectre, op Día de Muertos (Allerzielen) in Mexico City, bleek prachtig. Fenomenaal stijlvol, overdonderend en volkomen zinloos, kortom: precies zoals je het graag ziet in een Bondfilm, met bovendien het heerlijke gevoel dat de echte film nog niet eens begonnen is en je alles nog tegoed hebt, ná de titelsong.

Die was rampzalig, maar dat wisten we al. Climaxloos gejammer van een bezield bedoelde maar zeikerige falsetstem en heel veel verkeerde violen, in een deuntje dat je zelfs na tien keer luisteren (God verhoede) niet kunt meezingen. En dan, wat moest dat gedoe met al die erotiserend bedoelde inktvissen? Heeft Mendes een verontrustend zwak voor Hentai-porno?

Oké, dan de film zelf. Die was mij van diverse kanten aangeprezen als 'feministisch', want Bond doet het met een vrouw van 50, ja, dat is nog eens wat anders dan een halve stad opblazen, de heldendaad van een werkelijk onverschrokken enkeling. In feite behelst de rol van die stokoude Bondgirl weinig meer dan een cameo en ook de als 'daadkrachtige vrouwelijke hoofdrol' omschreven Léa Seydoux is weliswaar goed gecast, een prachtige, romige blondine, maar haar functie in het verhaal is toch vooral: gered worden door Bond uit de klauwen van een griezel die haar dood wil maken omdat ze... eh... ja, waarom eigenlijk?

Nee, feministisch is Spectre niet, maar daar zat ik ook beslist niet op te wachten, al ben ik dol op Naomie Harris als Miss Moneypenny. Die komt in Spectre trouwens veel te weinig aan bod, net als die schattige Q (die overigens wel dat vieze lange haar eens lekker fris moet laten knippen), omdat Bond er zonodig stiekem in zijn eentje op uit moet trekken, alwéér op zoek naar zijn schimmige verleden.

Over het plot zal ik alleen zeggen dat het volkomen bespottelijk is. Goed, niemand gaat naar een Bondfilm om het plot. Maar in dit geval is het zó flinterdun dat je je ondanks alle dampende achtervolgingen en knetterende knokpartijen in sfeervolle oude treinen toch een beetje gaat vervelen. Ook duurt de film bijna drie uur, zonder pauze, zodat je uiteindelijk serieus overweegt om dan maar, gehurkt in het gangpad, in je halflege popcornbeker te wateren.

Dan kán niet de bedoeling zijn.

s.witteman@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden