Gehoorgangdop

Een dag kan soms raar lopen. Heb je in de agenda staan dat je in de middag een belangrijke vergadering moet bijwonen, zit je op dat tijdstip bij de dokter....

Er zijn steeds meer mensen die met oordopjes slapen. Stampende bovenburen, druk verkeer, gierende trams, denderende treinen, vliegtuigen, storm, vogels, een klaterend beekje, reden genoeg om oordopjes in te doen. Niche heeft altijd oordopjes bij de hand. Tot de dag dat het misgaat en een deel van het dopje diep in de gehoorgang achterblijft.

Minder goed horen, kan tot ontluisterende taferelen leiden. Een jonge vrouw passeert op straat en zegt iets. Verrast over zo veel aandacht wendt Niche zich tot de vrouw met de vraag wat de opmerking inhield. ‘Ik had het tegen mijn hondje.’ Ontgoocheld de weg vervolgen, is het enige dat nog resteert.

In de behandelkamer van de dokter wordt het uiteindelijk een vrolijke boel. De roman Captain Corelli’s Mandolin (2001) van Louis de Bernières wordt aangehaald. Daarin haalt een arts een erwt uit het oor van een oude man. Enkele dagen na de behandeling keert de patiënt terug bij de arts met het verzoek de erwt te herplaatsen, omdat hij gek wordt van het gezwets van zijn vrouw.

Het uitspuiten der oren veroorzaakt een fris lentegevoel. En gebruikt Niche nu nooit meer oordopjes? Juist wel. Het oog is gevallen op een nieuw soort: Otalgan (2,95 euro per verpakking van twee paar, bij de drogist). De dopjes zijn gemaakt van een zacht, huidvriendelijk materiaal. Bovendien is de vorm aangepast aan de gehoorgang: logisch hè?

Alleen het touwtje ontbreekt er nog aan.

Peter van den Berg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden