Geheimtaal

WEISGLAS maakte in zijn overwinningstoespraak van beseffen weer een wederkerend werkwoord. Mevrouw Hamer van de PvdA denkt dat criteria enkelvoud is....

Dat krijg je er nou van als politici steeds meer naar de burger luisteren: ze worden even onwetend.

Intussen kozen ze gisteren gelukkig niet voor Gerda Verburg.

Die had als kandidaat voor het Kamervoorzitterschap hartstochtelijk gepleit voor nog meer straatrumoer in 's lands vergaderzaal. In de Volkskrant moedigde ze haar collega's eerst aan vaker het spraakgebruik te hanteren dat wordt gebezigd 'in kroeg, kerk en kantine'. Een paar dagen later bereed ze in NRC Handelsblad hetzelfde stokpaard, maar dan in de iets chiquere amazonezit, en ze zei:

'Waar mensen het in trein, terras en theehuis over hebben, moeten zij in het parlement herkennen.'

Vooral dat allitereren beviel me niet. Daar heb je misschien wat aan als je een zaal CNV-leden moet motiveren om te blijven doorstaken tot de werkgevers zijn gezwicht voor hun gerechtvaardigde looneisen, maar op het Binnenhof? Daar zou het meteen ook meer de taal van Marijnissen dan van Balkenende zijn geworden.

Ze kreeg uiteindelijk 49 stemmen: de 44 van het CDA, en nog 5 van zusters uit andere partijen, onder wie vermoedelijk Karin Adelmund.

Overigens braken haar rivalen niet minder een lans voor een parlement dat er in z'n opperste eenvoud uitziet als de supermarkt, de Cito-toets of een spelletje bij SBS6.

Waarom toch?

Thom de Graaf durfde het woord rituelen niet in de mond te nemen, omdat we daar nog maar kort geleden met vereende krachten de verschrikkelijke Nawijn om hadden berispt, en van Jip en Janneke kon hij ook niet reppen, omdat Eenhoorn daar bij de VVD net voor is weggestuurd. Maar hij bedoelde precies hetzelfde: de Kamer moet als het even kan op haar hurken debatteren, anders kan Jan er niet met z'n gewone pet bij.

Denkfout natuurlijk.

In de eerste plaats is de politiek allang niet meer in mensentaal te vatten. Je zou als leek voor de aardigheid een keer om de hoek mogen kunnen luisteren als die twee informateurs het straks met CDA en PvdA over de zorg, het onderwijs, de integratie en de staatsschuld op een akkoordje moeten zien te krijgen: abracadabra.

En dat is maar goed ook, als we het tenminste, net als alle sprekers op de eindeloze vergadering van gisteren op prijs zouden stellen dat het parlement als 'het hoogste gezag in de democratie' waardigheid uitstraalt en ontzag inboezemt.

Hoe lang was de Kerk van Rome oppermachtig?

Zolang ze hun rituelen onder mekaar afdeden in het dode Latijn waarvan de leek het mysterie alleen maar bang kon vermoeden.

En kijk wat er gebeurd is vanaf het moment dat jan en alleman de geheimenissen in de vertaling van Huub Oosterhuis kan meezingen.

Je kunt natuurlijk wel populistisch volhouden dat de volksvertegenwoordiging van ons allemaal is ('de naam zegt het al'), maar je kunt niet ontkennen dat we die honderdvijftig leden over ons gesteld hebben - anders hadden we het net zo goed ook zelf wel afgekund.

We hebben ze in zekere zin gekozen uit nederigheid: omdat we het zelf niet afkunnen. En daaraan mogen ze het recht op hun eigen rituelen en hun eigen bargoens aan ontlenen.

Straks discussiëren ze over de vraag of er een wettig verbod op de gezichtssluier moet komen.

U en ik zouden er gauw uit zijn: het verschil tussen een bivakmuts en een niqaab is de godsdienst.

Maar ik weet zeker dat ze dat onder Weisglas veel ingewikkelder maken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden