Column

Geheim: de koning is geestiger dan Willy

Eigenlijk hebben we een opvallend geestige koning.Beeld anp

In verband met iets inzake een zekere verjaardag moest ik van iemand een geheimhoudingsverklaring ondertekenen. Meer kan ik er niet over zeggen.

Wel was ik een andere keer te gast bij de koning en zijn vrouw, samen met wat andere onderdanen. Toen hoefde ik niks te ondertekenen, dus ik neem aan dat ik over die lunch op Noordeinde gewoon uit de school mag klappen. Strikt genomen kan dat niet, trouwens, toestemming krijgen om uit de school te klappen; zodra het mag, is er meteen geen school meer om uit te klappen, gek genoeg.

Helaas is dit geen taalrubriek, anders was ik nu wel zo'n beetje klaar en kon ik de straat op met mijn oranje cupcakes. Nu moet ik eerst nog staatsgeheimen lekken.

Over die geheimhoudingsverklaring: in feite bereikt de Dienst van het Koninklijk Huis er in mijn geval het omgekeerde mee, net als Jezus bij Fokke en Sukke. Toen ik bij de universiteitskrant van Twente werkte hadden we ze op de achterpagina. Met de Pasen was er een cartoon waarin Fokke Sukke, zoals vogeltjes het zelf zeggen, 'achterlangs in z'n hol stond te palen' terwijl ze intussen een joint rookten én whisky zopen. 'Als Jezus voor onze zonden gestorven is', stond eronder, 'dan moeten we het er ook maar van nemen.'

Goeie orthopraxis, zou Max Pam zeggen. Maar nee. De volgende ochtend stormde B. Groenman, mijn ouwe chef, de redactievloer op, wapperend met ácht boze brieven, voor UT-Nieuws-begrippen een tsunami. Kuifje hier heeft toen nog Reid, Geleijnse en Van Tol gebeld, voor een reactie. Ze kwamen met een extra cartoon waarin Fokke en Sukke peentjes zwetend UT-Nieuws lazen. 'Godsamme, ácht brieven? Zijn er nog zoveel EO'ers in Enschede?!' (Ja, en toen waren de rapen pas echt gaar, natuurlijk, en liep meneer Pastoor met een doorgeladen kalasjnikov de kantoortuin binnen.)

Wat wil ik er maar mee zeggen? O ja, dat je als je géén geheimhoudingsverklaring hoeft te tekenen, je het ervan moet nemen.

Niet dat er héél veel te lekken valt. Er stonden twee ronde tafels klaar, aan de ene zat Máxima, aan de andere Willem-Alexander. 'Ik wil per se bij de koning aan tafel', prevelde ik, zodat ik dan via de wet van Murphy alsnog naast Máxima zou belanden.

Werkte niet. De uitslovers Freek Vonk en Ali B. mochten naast Máxima, ik zat met Felix Meurders en Frans Duijts bij de King.

Dat viel niet tegen. Vanwege Van de Pavert en Koning Willy verwachtte ik een heel saaie koning. Maar dat bleek niet het geval. Eigenlijk hebben we een opvallend geestige koning. Dat wil ik hier wel even lekken. W-A maakte de ene goeie grap na de andere. Precies weet ik ze niet meer, het is drie jaar geleden, maar toen de Docente van het Jaar, een dame van middelbare leeftijd, aan hem vertelde dat ze in de avonduren sociologie studeerde, zei de koning: 'Dat wordt dan een fijne langstudeerboete.'

Na de lunch namen we afscheid. Ik gaf een keurig handje, maar Ali B. deelde de koning een hug uit. Verschil moet er wezen. W-A deed alsof hij zijn buddy fouilleerde. 'Je hebt toch geen tafelzilver gejat, hè, ouwe kut-Marokkaan?', zei hij breedlachend. Dat hoor ik de echte Willy voorlopig niet doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden