Opinie

'Geforceerd mengen van autochtone en allochtone kinderen is zinloos'

Het kind is het nieuwste instrument van de Amsterdamse wethouder Hilhorst om van bovenaf de maatschappij naar eigen wereldbeeld te kneden, schrijven Marijke Shahsavari-Jansen en Diederik Boomsma. 'Dat zien we in twee recente plannen die direct en indirect het mengen van autochtone en allochtone kinderen pogen te forceren.'

Beeld anp

De wereld bestaat uit mensen die de wereld verdelen in twee soorten mensen, en mensen die dat niet doen, zo luidt een oud grapje. De Amsterdamse PvdA behoort duidelijk tot het eerste kamp. Regelmatig verkondigt lijsttrekker Pieter Hilhorst dat de gemeenteraadsverkiezingen gaan over de maatschappelijke tweedeling in de stad. Dat is wat wonderlijk voor een partij die daar al zestig jaar zelf de scepter zwaait.

Onze samenleving is veelzijdig. Is er een tweedeling, en geen vierdeling, zesdeling of twaalfdeling? Zien mensen zichzelf echt als behorend tot een van maar twee kampen? Welnee. Het is maar hoe je het bekijkt. Maar volgens Hilhorst lijkt Amsterdam simpelweg te bestaan uit de happy few en de armen.

Naar eigen wereldbeeld kneden
Natuurlijk zijn er mensen die het moeilijk hebben en natuurlijk moeten we het verpauperen van wijken voorkomen. Maar in dit nogal neerbuigende en binaire denkraam is er per definitie geen plaats voor een middenklasse, en die is bij links dan ook altijd de klos. De tweedelingsobsessie ontspringt aan een soort progressieve revolutie-heimwee. Voor dergelijke sociaaldemocraten is politiek niet zozeer een kwestie van degelijk besturen en prudent omgaan met belastinggeld, maar een instrument voor social engineering om de maatschappij van bovenaf naar eigen wereldbeeld te kneden. Wat ook verklaart waarom de PvdA Hilhorst zonder enige bestuurlijke ervaring tot wethouder financiën, onderwijs en jeugdzorg heeft gebombardeerd.

 
Zien mensen zichzelf echt als behorend tot een van maar twee kampen? Welnee

Onderdeel van het besturen van bovenaf is ook om steeds meer taken naar de overheid toe te trekken. Op de woningmarkt proeft de hoofdstad daar al de zure vruchten van, met 60 procent sociale huurwoningen die ontoegankelijk zijn voor de middenklasse en mensen van buiten. Op dit moment dreigt Amsterdam echter een nieuwe fase van maakbaarheidsdenken te betreden. Want welk instrument heeft het groen-rode stadsbestuur nu in het vizier? Het Amsterdamse kind. Dat zien we in twee recente plannen die direct en indirect het mengen van autochtone en allochtone kinderen pogen te forceren.

Ten eerste, via de voorscholen. Veel allochtone kinderen leren thuis te weinig Nederlands en dat leidt natuurlijk tot achterstand. De oplossing volgens Hilhorst: 'Breng de witte kinderopvang naar de zwarte voorschool.' De overheid moet ervoor zorgen dat 'witte' peuters hun generatiegenootjes met een andere achtergrond gaan helpen. Als dat al lief zou klinken: het werkt niet zo. Zulke jonge kinderen leren de taal beter van volwassenen, blijkt uit onderzoek.

Nederlands beheersen
Het is dan veel belangrijker om ervoor te zorgen dat begeleiders op voorscholen zelf goed het Nederlands beheersen. Nu voldoet de helft daar niet aan. Volgens deze plannen zou de gemeente zelfs 'drang' moeten uitoefenen op ouders die niet mee willen werken. Daar komt bij dat kinderen op voorscholen voorrang zouden krijgen op aangesloten scholen, om een 'doorlopende leerlijn van 2,5 tot 12 jaar' te krijgen. Er zijn al signalen dat ouders zich daardoor verplicht voelen om hun kind aan te melden. Daarmee zou Amsterdam in feite de leerplichtige leeftijd verlagen.

 
Onderdeel van het besturen van bovenaf is ook om steeds meer taken naar de overheid toe te trekken

Het tweede plan is om een 'uniform toelatingsbeleid' voor basisscholen stadsbreed in te voeren. Volgens dit plan moeten alle ouders hun kind vanaf volgend schooljaar aanmelden via de gemeente, waarbij ze de keuze krijgen uit een klein aantal scholen in een straal rond hun huis. Die scholen moeten deze kinderen uit de buurt dan voorrang geven. Doel is om tot een transparant en uniform aannamebeleid te komen, maar ook dat kinderen in hun eigen buurt naar school gaan zodat die meer een 'afspiegeling van de wijk' worden.

Het merendeel van de ouders prefereert sowieso een goede buurtschool, dus daarvoor is geen nieuw beleid nodig. Het probleem is echter volgens de PvdA dat er ook (autochtone) ouders zijn die hun kind op scholen buiten hun wijk proberen te krijgen en daarin handiger, assertiever of sneller zijn met aanmelden. Dit zou de tweedeling tussen 'witte' en 'zwarte' scholen versterken. Volgens het nieuwe stelsel kunnen ouders hun kind nog wel aanmelden op een school buiten de straal rond hun huis, maar omdat die ook kinderen uit hun eigen omgeving voorrang moeten geven, is de kans dat dit lukt nihil.

Met dit plan wordt de onderwijsvrijheid - een van de fundamenten van onze vrije, pluriforme samenleving - drastisch ingeperkt. Wat als er in de directe omgeving van je huis bijvoorbeeld geen Montessorischool is? Wat als er iets verder weg twee scholen liggen waar je veel meer vertrouwen in hebt? Als ouders willen gaan voor een school die een paar kilometer verderop ligt - omdat ze graag een katholieke school willen, of omdat ze gewoon er een betere indruk van hebben - dan moet dat aan hen zijn.

Best mogelijke onderwijs
De gemeente moet zwoegen voor het best mogelijke onderwijs in de hele stad, door scholen te ondersteunen. Maar zonder aan die fundamentele keuzevrijheid te tornen, en zonder zich steeds meer te willen bemoeien met de inhoud en de organisatie. Laat dat aan ouders en scholen zelf.

Het zal ook niet werken. Sommige ouders zullen desnoods proberen te verhuizen naar de wijken met de scholen van hun keuze. Kranten berichten al over de zorgen van ouders in Amsterdam-Noord, die ook nu al signalen kregen dat mensen daardoor niet meer naar Amsterdam-Noord willen verhuizen. Dat zal de segregatie van de stad en die vermeende tweedeling dus alleen maar verder in de hand werken.

Morgen beslist de gemeenteraad over dit plan. Wij roepen de raad op om dit heilloze pad niet te betreden.

Marijke Shahsavari-Jansen is lijsttrekker en Diederik Boomsma duoraadslid voor het CDA Amsterdam.

 
De gemeente moet zwoegen voor het best mogelijke onderwijs door scholen te ondersteunen. Maar zonder aan die fundamentele keuzevrijheid te tornen, en zonder zich steeds meer te willen bemoeien met de inhoud en de organisatie
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden