Gefascineerd door buitenaards leven

De inmiddels alom verspreide illustratie van onze planetaire neef Kepler-452b is gemaakt door de Arnhemse illustrator Daniëlle Futselaar. Een maand lang werkte ze er in het geheim aan, nu prijkt haar naam op nieuwssites over de hele wereld.

'Zijn de kleuren zo goed? Moet de zon nog anders staan?' Futselaar (43) mailt met wetenschappers van NASA om haar tekeningen bij te schaven. Hoe kon ze aan de slag voor de grootste ruimteorganisatie ter wereld?

Sinds het zien van Contact met Jodie Foster was Futselaar gefascineerd door buitenaards leven. 'Ik heb die film wel twintig keer gezien.' In 2010 hoorde ze  over onderzoeksinstituut SETI (Search for extraterrestrial intelligence) in Amerika. Die zaten in financiële nood. Een donateuractie werd opgezet om aan geld te komen, en Futselaar bood zich aan als vrijwilliger.

Van SETI naar NASA is een kleine stap  veel van de onderzoekers werken bij beide organisaties. Zo kon het dat ze een paar maanden geleden werd gebeld: 'Er is een soort tweede Aarde ontdekt, kun jij daar een kunstzinnige tekening bij maken?'

De tekening zelf was duidelijk in opdracht van SETI, voor NASA zou dit niet kunnen. NASA is een overheidsorganisatie, die mogen niet te veel speculeren. SETI wel. Na een korte briefing in een persoonlijk Facebook-bericht had Futselaar de nu welbekende afbeelding (zie boven) binnen een halve dag af. Toch moest er nog veel worden geschaafd. Ongeveer tien keer werd het beeld heen en weer gemaild, steeds meer toegespitst op de eigenschappen van de Aarde-achtige planeet. Naar elkaar gegroeide bruggen van rotsen moesten weg, daarvoor was de zwaartekracht er veel te groot. Een geoloog gaf als tip zoutkringen op de bergtoppen te tekenen, een restant van het water dat ooit zo hoog moet zijn gekomen.

Of Futselaar een beetje in de buurt van de waarheid komt, weet niemand. Het enige wat astronomen zien via de in de ruimte hangende Kepler-telescoop is dat een klein, wit stipje een nabij gelegen ster  op gezette tijden minder fel wordt. Dan weten ze: er moet een planeet omheen cirkelen. Met een spectrograaf zien de wetenschappers waar het licht dat langs de planeet scheerde uit bestaat. Daaruit valt weer af te leiden of er zuur- en stikstof in de atmosfeer hangt. Doordat ze weten hoeveel zwaartekracht er ongeveer heerst op onze grote neef, kunnen astronomen bovendien bedenken hoe hoog de bergen er zullen zijn. Hoe ver de planeet van zijn zon staat bepaalt of er nog wat water kan zijn, en dus of er mogelijk bomen groeien. Al deze informatie kreeg Futselaar doorgemaild.

En meer heeft zij niet nodig om haar fantasie de vrije loop te laten.

Daniëlle Futselaar aan het werk in Arnhem.Raymond Rutting / de Volkskrant
Het oppervlak van Kepler-452b, door de ogen van Daniëlle Futselaar.Daniëlle Futselaar
Astroïde Sylvia, 270 kilometer lang.Daniëlle Futselaar
De Planetary Lake Lander, op de maan Titan van Saturnus.Daniëlle Futselaar
Het planetenstelsel van ster Kepler-138.

Daniëlle Futselaar
De drie mogelijkheden waar Kepler-186 uit zou kunnen bestaan: ijs, ijzer of rots.Daniëlle Futselaar
Daniëlle Futselaar
Daniëlle Futselaar

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden