Geestdodende affaire met geschuifel in het donker

Het jaarlijkse festival November Music is in alle opzichten een grensoverschrijdend gebeuren. Niet alleen vindt het simultaan in Vlaanderen, Duitsland en Nederland plaats, het is ook uitdrukkelijk gericht op het slechten van barris tussen 'hoge' en 'lage', gecomponeerde en geroviseerde, dan wel instrumentale en elektronische muziek....

De vele concerten en optredens van de Nederlandse 'poot' spelen zich alle af op diverse podia in Den Bosch. Belangwekkend is onder andere een nieuwe theatrale compositie van Yannis Kyriakides, Buffer Zone, die de grenslinie tussen het Turkse en Griekse deel van zijn geboorteeiland Cyprus, tot onderwerp heeft. Zondagmiddag bevat het programma onder andere nieuwe werken van Martijn Padding, Theo Verbey en de Ierse componiste Barbara Ellison, plus een muziektheaterwerk van de Duitse musicus Jan Klare met de provocerende titel Ich war die Krawatte von Prinz Claus. Een reprise van Richard Rijnvos' grote compositie Block Beuys door het Ives Ensemble besluit het festival.

Het openingsconcert van donderdag viel aanvankelijk tegen. De combinatie van vier strijkers en vier saxofoons (het Mondriaan Kwartet en het Blindman Kwartet) leek veelbelovend, maar de componisten die door November Music met een opdracht vereerd waren, bakten er weinig van. Vooral Gestimmtseit van Eric Sleichim, bleek een geestdodende affaire, met geschuifel in het donker en nae feedbackstapelingen. Florian Magnus Maier dwingt in zijn The Key and the Gate de twee kwartetten sound af door het gebruik van elektrische strijkinstrumenten, maar ondanks de boeiende samenklanken is het zo met noten dichtgekit dat het totaaleffect veel weg heeft van een blinde muur.

Aanmerkelijk geslaagder is de samenwerking tussen de computermusici van het POW Ensemble en de improvisatoren van FOURinONE in feite een dubbeltrio waarbij elke instrumentalist wordt 'geschaduwd' door een computer. Componist Luc Houtkamp weet wat hij doet: de reeks stukken waaruit zijn Teaming Up! bestaat, bevat serene boventonen, rauw gescheur en zowaar een zonderlinge swing. De grens tussen akoestisch en synthetisch geluid is daarbij dikwijls niet meer waarneembaar, mede dankzij de krankzinnige verkleuringen die de formidabele Johannes Bauer uit zijn trombone weet te persen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden