Geen volkslied is goed voor het Brabant-gevoel

Een anticlimax is het wel. Was er net een levendige discussie onder het volk ontbrand over welk lied dan wel het Brabantse volkslied moest worden....

'Het is uniek dat wij als enige provincie geen volkslied hebben', beweert gedeputeerde Roel Augusteijn. 'Dat versterkt onze eigenheid. Het is positief voor het Brabant-gevoel.' Wat zegt u? Augusteijn: 'Een heleboel liederen uit verleden en heden zijn aangedragen als volkslied. Verschillende bevolkingsgroepen, jong en oud, uit Oost- en West-Brabant, hebben een voorkeur voor hun eigen lied, van de oude Hertog Jan tot de carnavalshit Brabantse Nachten Zijn Lang. Dát is het bindende element. Dan is het beter om de mensen niet te vervreemden van Brabant door hen één volkslied op te dringen.'

De Brabantse hymnediscussie barstte vorig jaar los toen de stichting Credo op het provinciehuis informeerde naar het volkslied. De stichting uit Lelystad, die orgelmuziek promoot, wilde een cd uitbrengen met de volksliederen van alle provincies. Na enig speurwerk moest Noord-Brabant bekennen: we hebben geen volkslied. Er is wel een wapen en een vlag. Maar Provinciale Staten hebben nooit een officieel volkslied vastgesteld.

De regionale media haakten gretig in op de omissie. Lezers van de drie Brabantse kranten werden uitgenodigd hun voorkeur kenbaar te maken. De respons was overweldigend, en heel verscheiden. Iedereen bleek zijn eigen volkslied te hebben. Waar de Luchten Wijder Worden, werd in West-Brabant als hét volkslied aangedragen. Tussen Maas en Scheldeboorden, eveneens getiteld Brabantsch Volkslied, is in het Land van Cuijk populair.

Uit een enquête van het Brabants Dagblad bleek 38 procent van de Brabanders te kiezen voor een moderner lied: Het Leven is Goed in m'n Brabantse Land. Onder de jeugd scoorde Brabantse nachten zijn lang heel goed.

Volgens historicus Jan van Oudheusden is die verscheidenheid de reden waarom een officieel volkslied nimmer werd gemist: 'Iedere groep, iedere regio heeft zijn eigen volkslied dat bij gelegenheid gezongen kan worden.' Hij adviseerde het provinciebestuur uiteindelijk geen lied te kiezen. Want: 'Een aan te wijzen lied zal eerder een twistappel worden dan een bindende factor in Brabant.' De Brabantse troubadour en dialectoloog Nico van de Wetering spreekt van 'een gruwelijk gemiste kans'. Gedeputeerde Augusteijn: 'Ja, dat kan ik begrijpen. Die had natuurlijk graag zelf het nieuwe volkslied willen schrijven.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden