Geen vlees meer op de botten, maar ziek?

In onder meer Zwitserland, Engeland en de Verenigde Staten is vorige week grote commotie ontstaan over een 'smakeloze' fotoserie in het juninummer van het modeblad Vogue....

Het is niet de eerste keer dat er geklaagd wordt over de 'graatmagere' figuurtjes van topmodellen, die een slechte voorbeeld zouden zijn voor onzekere tienermeisjes. Maar dit keer stonden er financiële belangen op het spel: uurwerkfabrikant Omega dreigde met een advertentieboycot van Vogue, omdat het bedrijf van van mening was dat publikatie van dergelijke foto's bij jonge meisjes dwangmatige uithongering in de hand zou werken. Later krabbelde het bedrijf terug, 'omdat het de persvrijheid niet wil schaden'.

Annie Morton is een van de modellen die in opspraak kwam. De 24-jarige Amerikaanse, met een kinderlijke lach en een alleszins respectabel lichaamsgewicht van 59 kilo, begrijpt niets van alle ophef over de Vogue-serie. 'Dit is volkomen van de gekke. De pers zou zich met echt nieuws moeten bezighouden.'

Morton behoort tot de nieuwe generatie modellen die de fakkel overnemen van de Claudia Schiffers en de Linda Evangelista's. In de laatste editie van Vogue is ze te zien in een minuscuul doorkijktopje en hotpants, geheel volgens de nieuwe trend die populair is geworden dank zij de film Trainspotting, de zogenaamde junkie chic. Giles Rees van Omega vindt de foto's 'onverantwoord'; Mortons manager in New York, David Bonnouvrier, vindt ze 'prachtig'. Annie Morton zelf rekent ze tot haar meest geslaagde opnames.

Volgens de gegevens op haar publicity card is Morton 1.73 lang en zijn haar maten 86-61-86. Ze heeft blond haar, groene ogen en schoenmaat 39. Ze geeft toe dat ze niet bepaald dik is, maar het idee dat ze aan anorexia zou lijden vindt ze om te gieren. Ook kan ze zich absoluut niet voorstellen dat haar figuur jonge meisjes tot overmatig mageren zou aanzetten. 'Zo dun ben ik trouwens helemaal niet, kijk maar. Ik eet best veel. Wat een indianenverhalen zijn dit. Belachelijk gewoon.'

'Toen ik nog in de groei was, was ik altijd heel slank, maar toen had ik een snelle spijsvertering. Ik ben nu al heel lang 59 kilo, en dat kun je toch moeilijk het gewicht van een anorexiapatiënt noemen.'

Morton, die zichzelf typeert als Miss Doorsnee - ze bewoont een appartement in New York, heeft een vriend, en is dol op haar familie - is niet het eerste model van wie gezegd wordt dat ze veel te mager is. Dertig jaar geleden waren het Twiggy en Jean Shrimpton, en later Kate Moss en Jodie Kidd.

Volgens Morton, die modeshows heeft gelopen voor alle grote couturiers, van Prada tot Helmut Lang, en wier foto's in vele tijdschriften over de hele wereld hebben gestaan, is er helemaal niets 'engs' aan haar figuur en dat van haar collega's, want, zo stelt ze, de meeste modellen zijn rond de twintig, en op die leeftijd zijn vrouwen nu eenmaal vaak slank. 'Bovendien, sommige mensen zijn gewoon mager. Zo zijn ze gebouwd. Punt uit.'

Maar hoe zit het dan met die meisjes die zich vergapen aan foto's van lange, superslanke modellen, en er werkelijk alles voor over hebben om er net zo uit te zien als Morton en Trish Goff, een ander model uit de Vogue-serie?

'Jee, het zijn maar tijdschriften. Het zijn modebladen, en die foto's moeten een bepaalde stijl overbrengen. Het gaat wel wat ver om op grond van een foto te concluderen dat iemand anorexia heeft. Dat is een ziekte. Op een foto kun je toch niet zien of iemand daaraan lijdt?'

Wat vond ze van die gewraakte foto van Trish Goff - de handen op de jongensachtig smalle heupen, een handdoek over de tengere schouders - die op de voorpagina van alle grote Amerikaanse kranten heeft gestaan? 'Hartstikke mooi,' kirt Morton.

'Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar ik verzeker je dat niemand druk op me uitoefent om mijn gewicht laag te houden. Ik heb een beroep als ieder ander. Ik heb een heel normaal leven. Wel doe ik van alles om gezond te blijven en m'n conditie op peil te houden. Ik doe bijvoorbeeld veel aan fitness.' En ze voegt daaraan toe (het wordt wat afgezaagd): 'Maar ik vind mezelf echt niet mager.'

Manager Bonnouvrier, die tijdens het hele gesprek aanwezig is, doet zo nu en dan een duit in het zakje. 'Ze is een dure klant om mee uit eten te nemen, hoor.' En even later: 'Ze is gek op kalkoenburgers.'

Bonnouvrier: 'De modewereld is momenteel helemaal weg van Annie. Alle mensen uit het vak waren enthousiast over deze foto's. Ik ben absoluut niet bang dat die berichten in de media haar marktwaarde hebben aangetast. Ze komen uit de koker van mensen die totaal niet weten wat er in deze wereld te koop is.'

The Guardian, vertaling: Brigit Kooijman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden