Geen tweede stunt voor Rosol

De reuzendoder keert meestal snel terug in de anonimiteit. Als 'Nadal-killer' van 2012 was Rosol in 2014 na twee sets weer een modale tennisser tegen de nummer 1 van de wereld.

LONDEN - Een dag van euforie en weer 12 maanden in de anonimiteit, dat is meestal het noodlot van de reuzendoder. In 2013 werd Steven Darcis na zijn stunt tegen Rafael Nadal op Wimbledon bejubeld als 'The Shark'. Dit jaar kwam de 29-jarige Belg niet eens door de kwalificaties. Lukas Rosol, de 'Nadal-killer' van 2012, kreeg donderdag een herkansing op het centercourt. Hij besefte na een gemist setpoint voor 2-0 in sets dat het bij een eenmalige droomreis zou blijven.


Het gras op Wimbledon fungeert vaak als 'equalizer', de neutraliserende factor waarop modale servicekanonnen boven zichzelf kunnen uitstijgen. Rosol wil Nadal graag een derde keer uitdagen, maar de Tsjechische hardhitter weet dat hij zijn aureool van reuzendoder heeft verloren.


Het had anders kunnen lopen, verzuchtte de 28-jarige Rosol. Een nieuwe heldenontvangst lonkte, toen Rosol op 6-4, 4-2 en op 6-5 in de tiebreak van de tweede set Nadal wederom leek te kraken. Een uur later treurde Rosol in kamer 2 van het perscentrum over gemiste kansen.


In vier sets (4-6, 7-6, 6-4, 6-4) voorkwam Nadal dat hij voor de derde keer op rij al in de beginfase van Wimbledon voor schut werd gezet. Toch moet de nummer 1 van de wereld even hebben gevreesd dat zijn beul van twee jaar geleden op herhaling ging. Rosol timmerde er weer ouderwets op los en daar houdt Nadal niet van op gras. De nummer 52 van de ATP ranking sloeg 17 aces, waarvan drie op 2-1 in set 2.


Het duel kantelde op 4-3, 0-15, toen Nadal eindelijk zijn befaamde, loodzware topspinballen op Rosol kon afvuren. 'Tot dat moment speelde Rosol ongelofelijk', aldus Nadal. Prompt zakte het servicepercentage van Rosol, al had Nadal weer een forehandstreep nodig om het setpoint voor zijn tegenstander weg te werken. Rosol sloeg op setpoint voor Nadal een dubbele fout en degradeerde in set 3 en 4 van afmaker tot aangever.


Rosol had zich geërgerd aan de rituelen van Nadal en tikte met zijn racket balorig een flesje van de Spanjaard omver. En volgens Rosol kon de veertienvoudig grandslamwinnaar bij zijn opslag weer straffeloos tijdrekken. 'Het duurde soms wel een minuut voor Nadal serveerde, zonder dat de umpire ingreep. Ik heb er niet door verloren, maar de topspelers kunnen zich meer permitteren dan de rest.'


Het is ook de magie van Wimbledon dat jaarlijks nieuwe helden opstaan. Nick Kyrgios heeft alles om meer te worden dan de reuzendoder, die om een legendarische overwinning wordt herinnerd. Wimbledon is een heilige plaats voor de Australische toptennissers, al dateert de laatste titel voor Lleyton Hewitt alweer van 2002.


De pas 19-jarige Kyrgios verrichtte een kunststuk door in een bloedstollende vijfsetter (3-6, 6-7, 6-4, 7-5, 10-8) tegen Richard Gasquet maar liefst negen matchpoints te overleven. 2-0 achter in sets en vanaf 5-4 in de vijfde set in vier opslagbeurten matchpoints voor de als 13e geplaatste Gasquet; het was wachten op het moment dat de nummer 144 zou bezwijken.


Een stuntman kent echter geen zenuwen, al was Kyrgios zonder de hulp van Hawkeye het talent gebleven dat nog even moet wachten op zijn doorbraak. Volgens de lijnrechter had Kyrgios een dubbele fout geslagen, het elektronische oog voorkwam dat de verkeerde speler als winnaar zou worden aangewezen. Kyrgios vroeg een 'challenge' aan en roemde prompt de zegeningen van het videosysteem.


De bal had na zijn tweede opslag wel degelijk de lijn geraakt, al was het met het blote oog niet waarneembaar geweest. 'Daarom hebben we Hawkeye', zei Kyrgios die met een wildcard was toegelaten. Toch moest hij nog vijf cols beklimmen om de mooiste zege uit zijn loopbaan te kunnen begroeten. Opgelucht sloeg hij alsnog matchpoint 5 weg. Met een leeuwenhart pareerde Kyrgios matchpoint 6 op 6-5, 7 op 7-6 en 8 en 9 op 8-7 voor Gasquet.


Een punt kan een carrière maken of breken, op baan 2 werd de loopbaan van de jongste deelnemer op Wimbledon gelanceerd. 'Ozzie, Ozzie, Ozzie, Oi, Oi, Oi' scandeerden de Australische fans, de strijdkreet van de Spelen van Sydney in 2000. Op de Australian Open had Kyrgios zich dit jaar als een entertainer gepresenteerd en illustreerde hij tevens de mentale kracht van de Australiërs door de kramp te verbijten.


Van de meeste reuzendoders wordt later zelden iets vernomen. Darcis onderging een schouderoperatie en constateerde dat hij 'een seconde van euforie en twaalf maanden ellende' had beleefd. Rosol ervoer dat de Nadal van 2012 met zijn kwetsbare knieën een andere speler was dan de Roland Garroskampioen van 2014. Maar voor Kyrgios blijft het vast niet bij een uitschieter. Hawkeye beloonde ook zijn moed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden