Geen traan om Johnny

Een van de mooiste scènes uit de gisteren beëindigde VPRO-dramaserie Bij ons in de Jordaan. Johnny Jordaan komt een grand café binnen, is - als jongen van het volk - zichtbaar geïntimideerd, schuift dan bedremmeld aan bij Wim Sonneveld....

Cornald Maas

Een prachtige scène omdat er spanning in zit en ontluikende liefde, omdat het verschil in standen zich subtiel manifesteert, en omdat er mooi gespeeld wordt - door Kees Prins (Jordaan) en Jeroen Willems (Sonneveld).

Er was meer moois in deze 'gedramatiseerde interpretatie' van het leven van Johnny Jordaan. Een mooie bijrol van Marieke Heebink als de toegewijde echtgenote Totty. Mooie regie-vondsten van Willem van de Sande Bakhuyzen, al schoot hij soms te ver door in zijn hang naar suspense en surrealisme. En een mooie scenario-vondst: de oude Johnny en Arie blikken op verzoek van een onzichtbaar gebleven interviewer terug op hun roerige tijd met elkaar - en zo krijgt de relatieve onbevangenheid van toen van meet af weemoedige contouren.

En toch viel de serie me ook een beetje tegen. Niks dramatischer dan de tragiek van de jongen van het volk die een ster wordt en daarna alles weer verliest. Maar dat drama ontroerde me niet. Misschien lag het aan de cabareteske, 30 Minuten-achtige setting waarin de oude Johnny geïnterviewd werd. Maar het lag ook aan Kees Prins, die als Johnny Jordaan overtuigde in de latere verbittering en volkse naïeveteit, maar niet in de worsteling met zijn homoseksualiteit en zijn liefde voor Sonneveld. Het spel van Jeroen Willems was, tijdens de amoureuze ontmoetingen, geloofwaardiger en gelaagder.

Daarom ook voelde ik niet hevig met Johnny mee toen hem gisteren door Sonneveld de wacht werd aangezet - zijn tranen met tuiten ten spijt. De opkomst en neergang van zijn chauffeur Arie maakte op mij meer indruk. Jacob Derwig legde in zijn spel prachtig de worsteling met principes en loyaliteit bloot. Arie bezorgde Jordaan uiteindelijk de ultieme vernedering. Niet Johnny, maar rivaal Willy Alberti betrad na een wervende aankondiging tijdens het Jordaanfeest het podium. Johnny's wereld stortte opnieuw in. Het was het enige moment dat ik werkelijk met hem te doen had.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden