Geen Thanksgiving-kalkoen van plastic

De nieuwe president omringd door adorerende Amerikaanse soldaten in Irak: de mooie foto die de Volkskrant woensdag op de voorpagina zette, suggereerde een groot contrast met voorganger Bush....

Want de troepen waren wildenthousiast, en het tv-nieuws deed daar braaf verslag van. Goede beelden voor Obama, concludeerden de commentatoren. En dat is de graadmeter waarmee het werk van de presidentiële decorbouwers wordt beoordeeld.

Nu zijn er wel enige kanttekeningen te plaatsen bij deze photo-op. Ten eerste: iedereen is altijd enthousiast als er een beroemd hoofd langs komt. De fanatiekelingen staan vooraan, met hun onafscheidelijke cameraatjes. Op de foto omhelst een zwarte vrouwelijke militair Obama, terwijl een kameraad een foto maakt.

Ten tweede: het is nu eenmaal traditie dat soldaten juichen voor de president. Dat deden ze ook voor George W. Bush. Komt dat omdat ze gehoorzaam zijn aan hun opperbevelhebber? Of vervelen ze zich kapot en zijn ze blij met ieder bezoek?

Ten derde: de boodschap die hij kwam verkondigden is natuurlijk fijn: jullie gaan nu eindelijk naar huis.

Was Obama naar Afghanistan gegaan, dan had hij een moeilijker boodschap gehad: meer troepen, langdurig engagement, een moeizame worsteling.

Het Irak-bezoek leek intussen als twee druppels water op de bezoeken van George Bush:

het was onaangekondigd (de meereizende journalisten aan boord van de Air Force One moesten als padvinders aan de hand van de zon en een atlasje vaststellen dat ze niet, zoals aangekondigd, naar Washington terugvlogen, maar afbogen naar het zuidoosten).

de president kon om veiligheidsredenen geen voet buiten camp Victory zetten.

hij prees de troepen om hun moed en vakmanschap.

hij riep de Irakezen op hun eigen verantwoordelijkheid te nemen.

De opiniepagina van de Wall Street Journal, een rechts bolwerk, publiceerde het positiefste Obama-commentaar ooit, omdat zijn Irak-beleid zo op dat van Bush lijkt. Ook de vredesactivisten vinden dat. Ze hebben hun eerste ‘mars op het Pentagon’ alweer achter de rug.

Maar deze vermoeide strijders van beide kampen vergeten voor het gemak het belangrijkste verschil: Obama wil weg uit Irak en geniet voor zijn plan massale steun, terwijl Bush’ aanpak impopulair was. En Obama is in Irak niet gesignaleerd met een Thanksgiving-kalkoen van plastic.

Philippe Remarque

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden