Geen spektakel maar stratego

AMSTERDAM - Atletico Madrid - Chelsea 0-0


Een internationaal miljoenenpubliek zou Atletico Madrid - Chelsea het liefst hebben teruggestuurd naar de keuken, vanwege het ontbreken van smaak aan deze met veel aplomb aangekondigde maaltijd. Na het zien van deze zouteloze eerste halve finale van de Champions League bleef je achter met een onbevredigend gevoel. Want wat was er nu eigenlijk geserveerd?


Het werd dus 0-0, doordat Chelsea niet wilde en Atletico niet bij machte was om de Engelse muur te slopen. Coach Mourinho van Chelsea zal trots zijn geweest. Zijn tactiek, opgediend op een bedje van onwil en apathie, zal hem hebben kunnen bekoren. Er was namelijk niets weggegeven en daar was het allemaal om te doen geweest.


Het was alsof zich een spelletje levend stratego voltrok in Vicente Calderon. Ja, er rolde een bal tussen de 22 spelers, maar dat leek slechts een bijzaak. Er werd uitgedaagd, gesard, gestreden. Vol passie. Soms gemeen, geen enkele keer over het randje.


Machtig beeld na acht minuten was de manier waarop John Terry en Diego Costa elkaar als het ware besnuffelden als de stoerste mannetjes van het plein. Boze blikken, bewust even tegen elkaar aanlopen, misschien zelfs een beetje grommen. Maar wie was er nu werkelijk geïntimideerd? Niemand toch zeker.


Atletico, dat al zijn voorgaande vijf thuiswedstrijden in de Champions League won, werd geconfronteerd met een opponent die louter wilde tegenhouden. 'Parking the bus' heet dat ook wel, in voetbaljargon.


Tijdrekken, ontregelen, het tempo volledig uit de wedstrijd halen. Liefhebbers van spektakel en entertainment wisten dit natuurlijk allang van tevoren. Ze werden gedurende deze halve finale bevestigd in hun bange vermoeden.


Saillant was het uitvallen van de Tsjechische doelman Cech van Chelsea, al na een kwartier. Hij gebaarde meteen dat het foute boel was, nadat hij verkeerd op zijn schouder was terechtgekomen bij een scherp indraaiende hoekschop. De 41-jarige Schwarzer verving hem.


Sinds de loting gaat het rond deze confrontatie bijna alleen over Cech en Courtois, de door Chelsea aan Atletico Madrid verhuurde doelman uit België. Natuurlijk stond hij dinsdag gewoon op het veld, deze topkeeper die de entree van oudje Schwarzer bij Chelsea met een brede grijns moet hebben gevolgd.

Mourinho

Verder was er overigens bijzonder weinig te grijnzen, want Atletico - Chelsea was een oefening in geduld, eindeloos geduld. Geduld dat niet beloond zou worden. Dat Mourinho zijn ploeg zo ultradefensief liet spelen, was geen verrassing. In 2010 bijvoorbeeld liet hij Internazionale in Camp Nou net zo spelen tegen Barcelona. Met succes.


Atletico was in de tweede wedstrijd van de kwartfinale tegen Barcelona oppermachtig geweest, door continu druk te zetten en geen enkel ontzag te tonen voor de Catalanen.


Zover mocht het nu niet komen. Dat moet José Mourinho hebben gedacht toen hij bedacht dat Chelsea gewoon een avondje zou gaan tegenhouden.


Zo zat hij er ook bij, tijdens een deel van de tweede helft. Met een chagrijnig gezicht, op de stenen voor zijn eigen dug-out, als een verongelijkt kind dat geen zin had om het naar zijn zin te hebben. Die aanblik was het beeld dat hoorde bij een duel dat geen momenten van spelvreugde kende.


Gelukkig was daar na circa een uur de terugkeer van de Turk Arda Turan, die zo'n sleutelspeler is geweest in het succes van Atletico. Zou hij Diego Costa dan eindelijk van de benodigde munitie gaan voorzien?


Nee, zover kwam het niet. Lampard incasseerde geel, waardoor hij de return op Stamford Bridge mist. Hij ontsnapte aan een tweede gele kaart toen hij hands maakte. Maar geel was er wel voor Mikel, die ook geschorst is als beide ploegen elkaar in Londen ontmoeten.


Chelsea speelde toen al zonder aanvoerder Terry verder, die net als Cech verkeerd landde, maar dan op zijn enkel. En zo nam het oponthoud alleen maar toe. Langzaam sijpelde het laatste beetje energie uit een wedstrijd die een aanfluiting was voor voetbal op dit niveau.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden