Geen ruimte voor zwartgalligheid

Rob Ehrens beleeft als bondscoach der ruiters een teleurstellend debuutjaar. De prestaties in de Super League vallen zwaar tegen. 'De ruiters moeten zich bewust worden van hun verantwoordelijkheid.'..

Recessie alom, ook in de gewoonlijk florerende Nederlandse springsport. De ruiters presteren onder de maat op de toernooivelden, hun paarden zijn geregeld zwak en misselijk en bijgevolg valt er voor de vorig jaar aangetreden bondscoach Rob Ehrens maar bar weinig eer te behalen.

In de Super League, het intercontinentale landentoernooi, speelt de nationale ploeg een bijrol. Zevende (voorlaatste) in de openingswedstrijd in La Baule, vierde in Rome, laatste in Sankt Gallen, beroerder kan het bijna niet.

Wederom dreigt degradatie uit de eredivisie van de springsport. Tenzij het alsnog verkeert. Wat zeker denkbaar is, aangezien het nationale keurkorps zich voor de vierde wedstrijd van de Super League mag melden op een vertrouwd adres. Morgen al, in het Kralingse Bos, zal de ommekeer zich aandienen, hoopt de door zorgen gekwelde bondscoach.

Wanneer en waar hebt u voor het laatst zelf voor volk en vaderland gereden? 'Pas vier jaar geleden in België, in Lummen. Dat ging lang niet slecht, twee springfouten in twee rondjes. Ik heb ongeveer vijftig landenwedstrijden gereden. Niemand hoeft mij dus te vertellen hoe moeilijk het is op het hoogste niveau een beetje fatsoenlijk te presteren.'

Vierde, voorlaatste en laatste in de Super League. Doet u eigenlijk nog wel een oog dicht? 'Slapen is geen probleem. Nee, ik word niet badend in het zweet wakker in het holst van de nacht. En ik word evenmin door nachtmerries geplaagd. Maar ik ben natuurlijk niet in een juichstemming. Ik ben hard aan het nadenken over de vraag wat we moeten doen om de aansluiting met de internationale top niet te verliezen.

'Het allerbelangrijkste is dat we met z'n allen optimistisch blijven. Als je negatief wilt zijn en de toekomst zwartgallig inziet, ben je nergens meer.'

Het zit u al maanden niet mee. Paarden raken geblesseerd, ruiters breken hun ledematen. Domme pech? 'Natuurlijk speelt pech een rol, maar dat is geen grote rol. Daar heeft iedereen mee te maken, de nummer een van de wereld net zo goed als de nummer 999. Daar mag je je eigen falen nooit aan ophangen. Dat zou kinderachtig zijn.

'We hebben de koppen bij elkaar gestoken en zijn na dat beraad tot de slotsom gekomen dat we steeds weer springfouten maken die volstrekt onnodig zijn. De ruiters moeten zich meer bewust worden van hun verantwoordelijkheid. Moeten zich terdege op hun wedstrijden voorbereiden en dienen ervoor te zorgen dat hun paarden er klaar voor zijn. Laten ze maar eens goed in de spiegel kijken. Met die aanpak heb je geen pech meer, maar dwing je het geluk juist af.'

Meer springpaarden dan ooit tobben met blessures, ook buiten Nederland. Leggen de parcoursbouwers de lat niet veel te hoog? 'Daar lijkt het verdacht veel op. In de Super League is het nog wel te doen, maar de Grands Prix zijn dit seizoen extreem zwaar. Bovendien is de kalender veel te vol. Dat kan een paard nauwelijks meer behappen. Misschien moeten de bondscoaches en de belangenclub van de ruiters maar eens aan de bel trekken bij de wereldbond.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden