Geen paniek in Vroomshoop om dodelijke vezels

De basisscholen zijn dicht in Vroomshoop, het verkeer wordt omgeleid. Maar het ‘straatverbod’ wegens asbest wordt door de bewoners genegeerd.

Er waait een harde, straffe wind langs het druk bevaren kanaal Almelo-De Haandrik, dat het Overijsselse lintdorp Vroomshoop in een vrij en een gesloten deel splijt.

Die wind was er zaterdagavond ook toen om 22.15 uur een grote brand uitbrak in een kunststoffabriek die oversloeg op de leegstaande tennishal vol asbest. Vlammen schoten als vuurpijlen boven het dorp uit, zeggen ooggetuigen. De zuidwestenwind voerde de asbestvlokken mee, die vervolgens als sneeuw neerdwarrelden op de huizen, straten en auto’s.

De meeste bewoners zijn niet bang. Een oudere man met stok loopt op straat in het deel dat nog niet is schoongemaakt. ‘Ik pak het rustig op’, zegt hij, terwijl menige brief hem waarschuwde met zijn vingers van de brokken af te blijven. ‘Ze maken drukte om niets, het is zo overdreven.’

De man heeft ook geen vochtige doek voor zijn voordeur liggen om zijn schoenen te vegen en een verhoogde kans op besmetting te voorkomen. De inwoners van de nog afgezette straten van Vroomshoop hebben het advies gekregen binnen te blijven, maar velen houden zich daar niet aan.

De oude passant heeft ook zondag, toen Vroomshoop volgens de media een spookdorp was, veel buren op straat zien lopen. Bij de afzettingen laten gemeentewerkers van Twenterand fietsers en lopers gewoon door. ‘Je kunt de mensen toch niet opsluiten?’ Alleen auto’s mogen er van hen consequent één keer uit en niet weer in.

Langs het kanaal komt ‘de wasstraat’ aanrijden. De speciale zuigwagen spuit water op de weg en zuigt het daarna op. ‘Vroomshoop is vast nog nooit zo schoon geweest’, zegt Rientje Ritsma van de bakkerij aan het Julianaplein. Het kleine winkelcentrum werd maandag vrijgegeven, maar bij de Aldi is het veel rustiger dan anders, ziet Ritsma.

Met water, spons en zeem laat hij zijn pui weer glimmen. Ritsma is niet bang voor het stof dat ervan afkomt, maar de grote stukken op de stoep laat hij liggen. In de goot toont hij een harige en zwartgeblakerde schijf, die de schoonmakers achterlieten.

Eén ingeademde asbestvezel is genoeg voor een uitgestelde dood. Tegen asbestkanker bestaat geen remedie. Dat weten de inwoners in het Oosten als geen ander. Een tiental kilometers verderop ligt Goor en de beruchte asbestfabriek Eternit, tot ver in de vorige eeuw actief. Ook al doet de sluipmoordenaar er twintig jaar over om zich voor te stellen: asbest eiste in de wijde omtrek toch al vele levens.

‘Alleen diegenen die met asbestkanker te maken hebben gehad, blijven angstvallig thuis’, verklaart een inwoonster het verschil in reacties. Zijzelf toont zich heel even op straat. ‘Het zal onze tijd wel duren, maar de jeugd, hè, die zal met de gevolgen te maken krijgen.’

In haar straat, de Meulenbelt, heerst nog het strengste regime. Niet lang meer. In de verte rukken drie maanmannen op met grote, witte zakken. Zij bukken naar straat, berm en stoep. ‘Ze maken de doorgaande routes vrij’, las de vrouw op de gemeentesite, ‘de groenvoorziening komt later voor onze tuinen en het openbare groen.’ De gemeente Twenterand laat weten dat dinsdag nog een klein gebied afgezet blijft en dat de drie scholen nog niet open gaan.

Een asbestspecialist zoekt naar asbestdeeltjes in een woonwijk in Vroomshoop. Bij een brand in een kunststofrecyclingbedrijf zaterdag kwamen de deeltjes vrij. (ANP) Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden