Geen onwil maar onmacht

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 4 oktober.

Scholieren krijgen verkeersles.Beeld anp

Brief van de dag: geen onwil maar onmacht

In het bericht over schoolkinderen met speciale behoeften wordt erg de nadruk gelegd op de onwil van scholen (Voorpagina, 3 oktober). Hoe ziet de praktijk direct op de werkvloer er uit? Het speciaal onderwijs is de afgelopen jaren compleet uitgehold. Met de blije kreet 'weer samen naar school', moeten leerlingen met speciale behoeften maatwerk krijgen in het regulier onderwijs. Ik heb er als leerkracht in het regulier basisonderwijs geen snipper extra tijd of extra handen in de klas bij gekregen om al dat maatwerk te realiseren. Maatwerk kost ontstellend veel tijd in de vorm van gesprekken, verslaglegging, administratie voor de aanvraag van hulp en onderzoeken, extra aandacht in de klas, lesvoorbereiding op maat et cetera. Het idee van 'weer samen naar school' is gewoon een platte bezuinigingsmaatregel, waarvan de maatschappij, leerkrachten en vooral (alle) kinderen en ouders de rekening gepresenteerd krijgen. Alle kinderen zijn bij mij welkom. Mag ik wel even een lans breken voor die andere 25 reguliere leerlingen die ook recht hebben op aandacht en onderwijs? (En een fitte, vrolijke juf!) Het gaat niet over onwil maar over onmacht. De bal ligt toch echt bij de politiek. Afkeuring hoort niet langs indirecte weg op het bord van de leerkracht terecht te komen, die zich een slag in de rondte werkt in de poging om voor alle leerlingen het beste voor elkaar te krij-gen.

Maria Rademaker, Leiden

Fatsoenlijk Nederlands

Wat een uitstekend idee van René Cuperus, 24 uur Nederlandse taalles op tv (O&D, 3 oktober). Maar dan wel ook met fatsoenlijk Nederlands sprekende presentatoren.

Dus presentatoren die daar werken, en niet wejken. Want die vreselijke 'ej' die bijna iedereen gebruikt hoeven alle nieuwe Nederlanders toch niet te leren? Ik heb bijvoorbeeld geen idee waar Ujk ligt, of Hoojn. Zoals mijn woonplaats Ridderkerk is en niet Riddejkejk. (Zie je wel dat je het kan, die eerste r viel toch wel mee? Dan moeten die andere twee toch ook lukken? Nou dan! Je kan het heus wel. Als je je best maar doet!)

Wout Post, Slikkerveer (en niet Slikkejveej), gemeente Ridderkerk (zie boven)

Geen referenda

Maandag 3 oktober las ik het verbijsterende bericht dat de meerderheid van de Colombiaanse kiezers tegen het vredesakkoord tussen de Colombiaanse regering en de FARC heeft gestemd. Dezelfde dag verscheen er in de Volkskrant ook het artikel 'Onderling geweld is wie we zijn' (Wetenschap). Dit laatste artikel beschrijft dat we een agressieve zoogdierensoort zijn, maar ook dat 'door sociale organisatie te veranderen we het geweldsniveau lijken te kunnen verlagen'.

In de afgelopen tijd is gebleken dat referenda het vreedzaam samenleven van groepen mensen juist bemoeilijken. Willen we het geweld tussen bevolkingsgroepen minimaliseren, moeten we blijkbaar voorzichtig zijn met het uitschrijven van referenda waarin mensen zwart-witkeuzen moeten maken en waar emoties vaak de boventoon spelen. Het is allicht beter om democratische mechanismen toe te passen die op een subtielere en complexere manier werken, en die wél sociale organisatie op lokaal, nationaal en internationaal niveau bevorderen.

Henkjan Laats, Amsterdam

Kerk en krant

Aan het slot van het artikel 'Ongemanierd normeren' van uw politiek commentator Martin Sommer citeert hij aan het slot uit een onderzoek van het SCP, dat een op de drie Nederlanders vindt dat de overheid moet garanderen dat er in elke plaats een kerk blijft. Hij schrijft dan: 'Wie zou erheen moeten? U en ik toch niet?' Over deze zinnen heb ik mij als abonnee sinds mijn studietijd verbaasd en geërgerd. Immers hierin wordt categorisch verondersteld dat Volkskrantlezers geen kerkgangers zijn. Is dat de kijk van de Volkskrantredactie op haar lezers?

Voor de goede orde: voor mij staat dit helemaal los van de vraag of en hoe er voor de overheid een rol is weggelegd bij het in stand houden van kerken, anders dan in het geval van oude kerken, die onder de subsidies van monumentenzorg vallen. Ik denk dat de kerken in andere gevallen hun eigen broek zullen moeten ophouden.

ds. Rinze Marten Witteveen, president van de Conferentie van Europese Predikantenverenigingen, Haarlem

Steeds maar privatiseren

Dat de zorg, de treinen en de post helaas zijn geprivatiseerd wisten we al, maar om zelfs inburgeren aan private bedrijven over te laten lijkt me een nog absurder idee. Toch is dat sinds 2013 blijkbaar realiteit in Nederland (O&D, 3 oktober). What's next? De burger zelf dan maar privatiseren? Immigrant, welkom in BV Nederland!

Robin Karout, Breda

Verstandelijk beperkt

Paul Vlaardingerbroek, hoogleraar jeugd- en familierecht, vertelt over een moeder van wie alle kinderen op een na uit huis worden geplaatst. Het meisje met een verstandelijke beperking mag blijven: 'Gelukkig is ze verstandelijk beperkt.' (Ten eerste, 1 oktober). Sinds wanneer hebben kinderen met een verstandelijke beperking minder recht op bescherming en minder recht op een gezonde thuisomgeving dan kinderen zonder handicap? De hoogleraar zelf weet dat alle kinderen gelijke rechten hebben.

Misschien is de gedachte dat kinderen met een beperking in de thuissituatie minder mee krijgen. Mijn ervaring, ik werk op een instelling waar deze kinderen worden opgevangen, is dat deze aanname niet klopt. Ook deze kinderen kunnen zeer in hun ontwikkeling worden beschadigd als ze een slechte thuissituatie hebben. Eigenlijk zouden deze kinderen vanwege hun gevoelige ontwikkeling als eersten uit huis moeten worden gehaald. Van een hoogleraar familierecht zou ik verwachten dat hij de zwaksten in de maatschappij, in een problematisch gezin, beschermt.

Hetty Backbier, Simpelveld

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden