Geen ode aan de Kont van Kasia

Jossine Modderman en Arno Kantelberg geven elke week ongevraagd stijladvies aan bekende mensen.

Albert Verlinde (L) en Kasia Dolkowska. Beeld null
Albert Verlinde (L) en Kasia Dolkowska.

J: Dit wordt geen ode aan de Kont van Kasia. Dat zit zo. Ik ken Kasia Dolkowska van de realityshow Keeping up With The Balkjes op LINDA.tv. Daarin is zij, samen met de zusjes Daniëlle en Amanda Balk, verfrissend openhartig over alle ingrepen die haar rondingen zo imposant mogelijk moeten maken. Dat vindt zij mooi. Maar wat voor de één welgevormd is, blijkt voor de ander grotesk - ervaart ze dagelijks, op straat. Over het exterieur van de pronte Poolse kan ik kort en strak zijn: de stijl van de webshopondernemer heeft weinig om het lijf. Eerlijk gezegd ben ik er niet zo van onder de indruk omdat er evengoed zo weinig over te vertellen valt. Boeiender vind ik haar awesome ass. Begrijp me goed: ik wil Kasia geenszins reduceren tot een paar zakken zoutoplossing, maar haar zitvlak is er wél een met een eigen verhaal. Het was het ontzagwekkende achterwerk van Jennifer Lopez dat Kasia inspireerde tot squatten op olympisch niveau. Maar haar achterste won er niets bij. Een implantaat wel. En nog een. Tegelijkertijd is Kas zo dun als een rietje, wat een komisch profiel oplevert. En het frappantste is: haar derrière noch haar decolleté is haar belangrijkste style-asset. Kasia maakt mij aan het lachen en ze is zo ambitieus als vier anderen. Die kont, die lippen, die borsten, dat haar - het is zo opgevuld als wat, maar gek genoeg maakt dat haar niet minder authentiek. Ik vraag u: hoe vét is dat?

Jossine Modderman, hoofdredacteur LINDAnieuws.nl

null Beeld null

A: Op het eerste oog lijkt het een adequaat ensemble wat Albert Verlinde hier draagt. De ruit in het jasje is klassiek, passend bij de leeftijd (55), doch vrolijk genoeg om niet te detoneren in de wereld van de kleinkunst. De revers zijn traditioneel gesneden, met een beproefde notch (de inkeping in liggende v-vorm) ter hoogte van het sleutelbeen; de breedte van de revers correspondeert met het postuur.

Maar zoals Nabokov al doceerde: omarm het detail. God zit in de details. De overgang van de mouw naar het schouderstuk hoort exact dáár plaats te vinden waar de arm in de schouder overgaat. Bij Verlinde valt de schouder over die grens heen, waardoor de mouwen hangen als de armen van de Tin Man in The Wizard of Oz, ongetwijfeld een musical die Albert binnenkort importeert naar de Nederlandse theaters.

Die mouwen zijn bij de polsen tevens nogal wijd, een vacuüm dat helaas niet wordt opgevuld door een manchet, maar door een oranje bandje. Wellicht zijn daar consumpties mee te verkrijgen aan de bar, maar ik zou loombandjes laten aan de 13-jarigen van Nederland. En als iemand zou moeten weten dat je kleding opbouwt als een Bossche bol, is het de in de Brabantse hoofdstad geboren Verlinde: de binnenste laag (het overhemd) is het lichtst van kleur, de buitenste (het jasje) het donkerst - een theorie waarmee hier glashard de spot wordt gedreven door de gossipjournalist. Wel een leuke bril.

Arno Kantelberg, hoofdredacteur Esquire

null Beeld null
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden