Geen helden, maar wel oké-meiden

Met een kleine tachtig films, of pogingen daartoe, lijkt Nederland tijdens het Rotterdamse filmfestival een van de bloeiendste filmlanden ter wereld....

Van onze verslaggever Peter van Bueren

De meeste aandacht krijgen de vier producties die onder de verzameltitel No More Heroes voortgekomen zijn uit een samenwerking tussen het Nederlands Fonds voor de Film, de VPRO en Motel Films. Ze worden vanavond tegelijk in vier verschillende zalen gepresenteerd.

Van drie van de vier valt al wat te melden. De meest verrassende is Iles Flotantes, het speelfilmdebuut van Nanouk Leopold (1968), dat is geselecteerd voor de Tiger Awards. De drie hoofdpersonen van de film voldoen perfect aan het thema van de hele serie: Kaat, Sascha en Isa zijn zeker geen helden, maar drie vrouwen van rond de dertig, hartsvriendinnen, maar ieder is bijna uitsluitend met zichzelf bezig. Een maakt het op haar verjaardag uit met haar vriend, een gaat naar bed met de vriend van haar vriendin, de derde wordt in elkaar geslagen door een ex-vriend. Maar als het er op aan komt, staan ze er voor elkaar.

De vaak terloopse wederwaardigheden van deze drie eigenwijze opdonders worden samen een fris generatieportret, levensecht gespeeld door onbekende actrices. Oké-meiden en een oké-regisseuse, weet je na afloop van een leuke, en zeker niet truttige, film die behalve in het spel ook trefzeker is in de fraaie, rustige beelden van cameraman Benito Strangio.

Goed gespeeld wordt er ook in Met grote blijdschap van Lodewijk Crijns. Ook hier geen helden. Jaap Spijkers speelt een nogal softe man, Luc, wiens vrouw Mieke (Camilla Siegertsz) hoogzwanger is. Hij heeft een broer, Ad (Jack Wouterse), die vijftien jaar geleden is verdwenen en ergens in de Ardennen blijkt te wonen, met een vrouw (Renee Soutendijk) die vroeger iets had met Luc. Uit de manier waarop Crijns in het begin van de film zijn personages bespiedt, zit een spanning die later in het verhaal vorm krijgt bij de onthulling van een groot geheim.

Terwijl Crijns in zijn vorige film Jezus is een Palestijn moeite had allerlei verhaallijnen aan elkaar te rijgen, bouwt hij dit keer zijn verhaal keurig op, stap voor stap, met steeds een nieuwe onthulling, die toch al in het voorafgaande lag opgeslagen. Het is een soort thriller met psychologische lading. Uiteindelijk levert het een boeiend verhaal op over mensen die dicht op elkaar zitten maar moeite hebben met het uiten van gevoelens voor elkaar.

In Amnesia van Martin Koolhoven gaat het ook over twee broers die elkaar jaren niet hebben gezien en in dit geval samen een afschuwelijk geheim delen. De broers worden beiden gespeeld door Fedja van Huêt, die deze krachttoer uitstekend volbrengt. De filmtitel is ook de naam van het huis waar hun moeder met een van de broers woont. In het huis ontwikkelt zich een merkwaardig drama met vreemde personages.

Koolhoven heeft in de karakters, de dialogen en gebeurtenissen zoveel absurditeiten gestopt dat de psychologische spanningverloren gaat. Het mooiste is een de bijrol van Carice van Houten.

Buiten deze serie en in feite buiten alles en iedereen staat de nieuwe film van Cyrus Frisch, de man die sinds zijn korte debuut De kut van Maria (1992) de wereld af en toe opschrikt met zelfportretten waarin hij zich laat kennen als een geobsedeerde exhibitionist die wil provoceren en tegelijk roept zich te schamen voor zijn eigen walgelijkheid. De personen in zijn nieuwe film komen uit zijn eigen buurt en verzamelde hij twee jaar geleden al eens op een podium: alcoholisten, junks, gehandicapten, met daartussen Frisch zelf als iemand van wie niet steeds duidelijk is of hij een personage uitbeeldt die Frisch speelt of de regisseur Cyrus Frisch zelf is.

De soms fascinerende scènes leiden tot een mengeling aan gevoelens, die meer zijn dan walging om een gestoorde regisseur maar ook minder dan bewondering voor een gepassioneerde durfal. Het wordt tijd dat Cyrus Frisch eens een echte film gaat maken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden