Geen gas terug

Terwijl hij wachtte op geld voor een andere film, nam David Verbeek in Shanghai even in tien dagen de door hem zelf geschreven film 'Club Zeus' op.

Tijdens een avondje 'researchen' in Shanghai - of stappen, zo je wilt - kreeg hij de vraag ook. Zou hij zelf niet wat zien in een carrière als 'hostboy'? Zo'n soort gigolo die in dienst van een nachtclub vrouwen verleidt, ze het gevoel geeft dat alleen zij er toe doen. En er zo voor zorgt dat de dames lekker veel geld uitgeven aan flessen champagne.


Al had hij het gewild, dan had het niet gekund, denkt regisseur David Verbeek (31) in zijn appartement in Amsterdam. 'Ik kan standaard gesprekken voeren in het Chinees, maar verder spreek ik het amper. En hostboy zijn ís taal. Door mooie verhalen op te hangen binden de jongens die vrouwen aan zich.'


In zijn fictiefilm Club Zeus vertelt hij het verhaal van twee van dit soort 'hosts': de beginneling Leonardo en de ongrijpbare topverkoper Sly die terugkeert in het nachtleven na maanden plotselinge afwezigheid. Leven doen ze 's nachts, in de club waar ze de sloten champagne stiekem uitkotsen in de wc. Als een kameleon passen ze zich aan, al naar gelang wat voor vrouw er voor hen zit. Willen ze een gevoelige man? Prima. Stoer en sexy? Ook goed. Overdag worden ze bestookt met verliefde sms'jes van de vrouwen.


'Het gaat niet om de seks, maar om het verkopen van aandacht. En daarbij komt een soort menselijke tamagotchi-achtigheid. Die vrouwen raken verslaafd aan die jongens, aan het web van aantrekkelijke leugens dat ze spinnen. En daarom blijven ze terugkomen.'


Verbeek zag het fenomeen voor het eerst in Japan en was meteen gefascineerd. 'Hoe kan het dat mensen eigenlijk vrijwillig mee doen aan een soort van rollenspel waarbij iemand je aansmeert dat hij echt verliefd op je is terwijl je hem constant betaalt? Dat wil zeggen dat het kennelijk te moeilijk is om dat via de natuurlijke manier te vinden. Hoe moeilijk het is om iemand in die grote stad te vinden die je wel echt gelooft.'


Ergens snapt hij het ook wel. 'In Nederland wordt het mensen kwalijk genomen als ze niet eerlijk zijn. In China staan eerlijkheid en oprechtheid niet zo hoog in het vaandel. Niet in de politiek en niet in de liefde. Je wordt bedonderd en bedrogen waar je bijstaat en je kleine hartje wordt meerdere malen gebroken.'


Verbeek heeft het natuurlijk over zichzelf, zo erkent hij ruiterlijk. Hij woont af en aan in China, waar hij het voor een Tiger Award genomineerde speelfilm Shanghai Trance (2008) en het voor Cannes geselecteerde R U There (2010) filmde. De (on)mogelijkheid van liefde in de Aziatische metropool, jonge mensen snakkend naar echt contact - het zijn belangrijk thema's in het stijlvaste oeuvre van Verbeek die op de filmacademie al zijn eerste film maakte.


Het goedkope, snelgemaakte Club Zeus bedacht en filmde hij tussen Shanghai Trance en R U There door. 'Ik heb gewoon niet het geduld om drie jaar op geld te wachten en maar een beetje aan te modderen', stelt Verbeek laconiek. Bovendien dwong het onderwerp hem de film snel te maken, zegt hij.


'Ik wilde iets kwijt over de ondoorzichtigheid van liefde op die plek, en hoe dat komt door alle snelle veranderingen. En af en toe heb je een idee en dan wil gewoon als een schilder de verf meteen op het doek smijten. Dit voel ik nu, dit vind ik nu belangrijk, hier heb ik inspiratie voor. En dan is het beter om van dat enthousiasme en die energie gebruik te maken en geen gas terug te nemen om er uitgebreid aan te schaven.'


Dus nam hij de film op in tien dagen, met een budget van veertig, vijftigduizend euro. Het was afzien op de set - het was koud, iedereen werd ziek - maar het leverde hem hechte vriendschappen op met de charismatische acteurs die hij castte en die hij via Skype nog regelmatig spreekt.


Een makkelijk tussendoortje bleek het ook niet: het kostte Verbeek twee jaar om de film af te monteren. 'Als je zo snel werkt, kost het veel meer tijd om er een kloppend geheel van te maken.' Maar daar stond weer tegenover dat hij zijn 'gekillde darlings' van vorige films kon gebruiken - een fantastisch shot van een boot met een lichtreclame erop bijvoorbeeld. 'Zo'n snelgemaakte film is gewoon een fijne manier om set-uren te maken. Snelle keuzes moeten maken, daar leer je ontzettend veel van. En ergens was het wel relaxter ofzo. Als je twee jaar een film aan het voorbereiden bent, en een budget hebt van een miljoen, dan staat er zoveel meer op het spel. Deze film ging geen van onze carrières breken, dat was een bevrijdend idee. Ik zou het graag om en om willen doen, grote projecten afwisselen met dit soort films.'


Maar eerst is Verbeek bezig met Full Contact, een project dat hij tijdens het afgelopen filmfestival in Cannes mocht pitchen op L'Atelier, de prestigieuze scriptmarkt daar. Twee miljoen euro heeft hij er zeker voor nodig. Is hij niet bang dat de fondsen na Club Zeus denken dat hij voortaan wel met kleinere budgetten kan werken? 'Nee, want het ene project vraagt nu eenmaal om meer geld dan het andere - dat heeft met stijl en aanpak te maken. En dat weten ze bij de fondsen ook wel.'


Lees de recensie van 'Club Zeus' op pagina 6.

CV David Verbeek ( 31 )

2011 - Club Zeus


2009 - R U There


2008 - Shanghai Trance (doorbraakfilm)


2005 - alt.suicideholiday.com


2004 - Yu-lan (televisiefilm)


2004 - Beat (afstudeerfilm)


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden