Geen Fluit. O, wacht

1 Oostenrijk Natália Kelly - Shine Cijfer: 6,5


Jonge zangeres (1994) met het gezicht van een kindsterretje uit de Disney-stal. De Oostenrijkse Miley Cyrus, geboren in Amerika, probeert al vanaf haar 10de door te breken met allerhande talentenjachten. Shine is een tamelijk saai liedje, maar bij het inruimen van de vaatwasser staat u plotseling toch shine and fight the shadows in the sky te neuriën.


2 Estland Birgit Õigemeel - Et Uus Saaks Alguse Cijfer: 5


Deze Estse versie van Goedele Liekens komt met een gevoelige (althans, dat denken we, want we verstaan er natuurlijk helemaal niets van) pianoballad die een vroege Laura Pausini niet had misstaan. Õigemeel zingt Et Uus Saaks Alguse (Er kan een nieuw begin zijn) met zoete, heldere, brave stem die geen noot mist. De obligate uithaal met elektrische gitaar zit erin, net als een paar viooltjes en een mini-climax tegen het einde. Maar - sorry Birgit - verder is het echt vreselijk saai.


3 Slovenië Hannah - Straight into love Cijfer: 6


De van geboorte Amerikaanse Hannah heeft de kin van Céline Dion, en ook wel een beetje haar middelhoge glassnijderstimbre, wat bij beluisteren resulteert in die typerende mix van bewondering en vage hoofdpijn. Het nummer schakelt soepeltjes tussen dubsteppassages en momenten van nineties-eurodanceglorie, maar dat is alleen op papier best hip, want in de uitvoering te ordi. Overdag al dronken dansen op het strand, die sfeer. Best leuk natuurlijk, voor een keertje.


4 Kroatië Klapa s mora - Mižerja Cijfer: 5


Even sta je op het verkeerde been: de eerste seconden van Mižerja hebben exact het karakter van zo'n televisiemuziekje dat de overgang naar een volgend fragment markeert. Maar het nummer blijkt dus al begonnen. En dan zet de zang in, die gaandeweg zeskoppig wordt, en verzorgd genoeg is om de heren een smaakvoller arrangement toe te wensen dan dit nylon synthesizertapijt, een soundtrack voor weerbericht-webcams over de hele wereld (Split, zwaar bewolkt, 9 graden).


5 Denemarken Emmelie de Forest - Only Teardrops Cijfer: 4


O nee, die fluit. Die focking herdersfluit. Dat is de eerste gedachte die Emmelie de Forest oproept met haar nummer Only Teardrops. Die fluit komt in de rest van het nummer nog een paar keer terug, net als de Safri Duo-achtige drumsolo's. Only Teardrops is een van de grote favorieten om het Songfestival te winnen; het zoveelste bewijs dat Europa het ook allemaal niet meer weet. Misschien ligt het aan het refrein dat zich al na één keer luisteren in je hoofd nestelt als een oorwurm met weerhaken. Het gitaardeuntje klinkt als een ringtone van de iPhone en Emmelie zingt Engels met een Nederlands accent. En o, die fluit, die focking herdersfluit.


6 Rusland Dina Garipova - What If Cijfer: 7


Als Garipova in een schoonheidswedstrijd naar haar grootste wens zou worden gevraagd, zou zij zonder omhaal antwoorden: 'Wereldvrede'. Dat gegeven resulteert op het Songfestival in een mierzoete ballad met Celine Dion-allure en teksten als why don't we always reach out to those who need us the most? Alles wijdbeens en met het vuur in de ogen gezongen, uiteraard. Het koor en Garipova eindigen met uitgestrekte armen, want: What if we all opened our arms? We hopen dat Poetin meeluistert.


7 Oekraïne Zlata Ognevich - Gravity Cijfer liedje: 7,5 Cijfer vorm: 4


De kale feiten: een Lord-of-the-ringsreus draagt Zlata Ognevich - met jurk in zeemeerminmodel - het podium op en plaatst haar op een rotsblok. Bij elke stap die deze 2,42 meter lange man zet, horen we de dreun die we kennen uit Jurassic Park als de Trex dichterbij komt. Zo veel kermis zou kunnen afleiden van het liedje, en dat doet het ook. Althans, voor degenen die na deze openingsscène enkel nog aan de vroegmoderne freakshow kunnen denken. Desalniettemin staat Ognevich hoog in de polls. Het is dan ook een kloek en sprookjesachtig liedje (vandaar de reus, de zeemeerminjurk moet een vlinder voorstellen), het type dat je verwacht op de Oekraïense Sky Radio. Bij voorkeur te luisteren op die roadtrip van Uzhhorod naar Dnipropetrovsk - pas op voor reuzen.


8 Nederland Anouk - Birds Cijfer: 8,5


We zouden zo vijf nummers van Anouk kunnen noemen die het nóg beter zouden doen, maar wat maakt het uit: dit is gewoon heel erg goed, smaakvol, origineel (alles in mineur!) nummer. Zie verder het nevenstaande commentaar van Cornald Maas.


9 Montenegro Igranka - Who See Cijfer: 7


Montenegro, sexy time! Dit is het betere Songfestivalwerk, hoor. Het nummer begint met een stevige eurohouse-tune zoals we die niet meer hoorden sinds...nou ja, het vorige Songfestival. Na een krappe halve minuut neemt de beat een afslag richting voorzichtige dubstep en horen we een diepe, donkere stem iets rappen. De eurohouse keert terug, maar voordat die al goed en wel zijn herintrede gedaan heeft, begint het refrein en keert de dubstep weer terug, ditmaal zonder enige schroom. En zo gaat het hele nummer door: schreeuwende zang van vrouw, dubstep, eurohouse, rappen en weer van vooraf aan. En weet u, het is zulke herrie, dat het weer goed wordt.


10 Litouwen Andrijus Pojavis - Something Cijfer: 3


Dit is een kopie van Snow Patrols Called Out in the Dark (dat intro!), wat Pojavis probeert te verhullen door het nummer te verdunnen tot een homeopatische mengverhouding. Zo verstoken van hook of melodie dat het ter plekke bedacht lijkt, een onvoorbereide huwelijksspeech op een haastig aangerukte studiotape met discorockprobeersels.


11 Wit-Rusland Alyona Lanskaya - Solayoh Cijfer: 7


Wit-Rusland hengelt met Solayoh naar een lang leven op de dansvloeren van Europese homodiscotheken. De explosieve oosterse beats doen het goed in combinatie met bezwete mannenlichamen, hetgeen de dansers van Alyona Alanskaya dan ook maar meteen demonstreren. De zangeres zelf, met overigens bijzonder goede benen bij een roklengte van zo'n 3,5 centimeter, stapt uit een discobol en op het hoogtepunt is er vuur. Kortom: alle ingrediënten van een Songfestivalact, en vermoedelijk daarom iets te voorspelbaar om te kunnen winnen.


12 Moldavië Aliona Moon - O Mie Cijfer: 5


Pianoballad. Klinkt Italiaans, is het niet. Het is Moldeefs. Moldaviet. Moldavisch. Aliona Moon heeft de stem van een engel, maar maakt daar voor O Mie iets te nadrukkelijk gebruik van. Het nummer heeft te veel uithalen, kent te weinig rust en komt daardoor opdringerig over. Dan kun je aan het eind zo hard uithalen als je wilt, beste Aliona, MAAR DAT GESCHREEUW HEBBEN WE DUS AL GEHOORD!


13 Ierland Ryan Dolan - Only love survives Cijfer: 5


Eurodance, subsubsubgenre 'Heroïek Tussen Hoop En Vrees'. Om dat interessant te krijgen, zie Euphoria vorig jaar, moet er iets van venijn en emotionele getiktheid in, maar daar is Dolan, type marketingmedewerker, veel te braaf voor. En de muziek te veel Ravensburgers Iedereen Kan Trancen.


14 Cyprus Despina Olympiou - An Me Thimáse Cijfer: 5


In november kondigde Cyprus aan waarschijnlijk niet mee te doen met het Songfestival in Malmö vanwege de slechte financiële situatie van het land. Deelname zou ongepast zijn, de directeur van de publieke omroep sprak zelfs van 'een mogelijke provocatie'. Wat een tragiek: Cyprus doet toch mee, maar het land heeft in de hang naar soberheid een dood- en doodsaaie ballad ingestuurd.


15 België Roberto Bellarosa - Love Kills Cijfer: 3


Blijkbaar gaat ook voor België het aloude Songfestivaladagium 'meedoen is belangrijker dan zingen' op. Want als je als land overloopt van het muzikaal talent (Gotye, Milow, Ozark Henry, dEUS, Sarah Bettens, om maar een paar te noemen) en je komt aan met Roberto Bellarosa, die qua hijgerige stem het midden houdt tussen Bryan Adams en Nick van de Backstreet Boys en je laat hem het ultravoorspelbare, kinderachtige Love Kills zingen, dat bol staat van de cliché-keyboardhousedeuntjes, dan vraag je erom om onmiddelbaar naar huis gestuurd te worden. België, het is niets persoonlijk; we moeten hard zijn. En die dubstepbreak op driekwart van het nummer helpt ook niet.


16 Servië Moje 3 - Ljubav Je Svuda Cijfer: 3


Drie figuranten uit de straatprostitutiescène van een B-komedie zingen heel erg gedateerde dance en voeren daarbij een wat storend toneelstukje op. Dat komt omdat de tekst wijvig gekissebis behelst rond de vraag Of Hij Nou Van Haar Houdt Of Niet, waarbij klaarblijkelijk iets van welles-nietes-hou-jekop-trut moet worden uitgebeeld. We treffen in de songtekst overigens een best originele zin aan: 'Wacht maar, als hij straks vreemd gaat, blijft van je hart niets over dan visvoer'.


Twee dravende eenhoorns


Op de website van het Songfestival (eurovision.tv) staan de bijbehorende videoclips van alle inzendingen. Er vallen een paar dingen op. A Dames die meedoen aan het Songfestival hebben de neiging verdwaald te raken in een bos en tussen de bomen te wandelen in danwel een rode, dan wel crèmekleurige jurk. B In Eurovisieland zijn alle mannen halverwege de twintig, gespierd en lopen zonder T-shirt rond. C de inzending van Montenegro is een parel met stoere sukkelrappers gehuld in stralingswerende gele kunststof pakken en een soort uit de kluiten gewassen Pamela Anderson die wild met/op een stoel danst. D Oekraïne heeft twee dravende eenhoorns.


Tijdens de finale op zaterdag 18 mei, verzorgt Cornald Maas vanuit het DeLaMar Theater in Amsterdam een Songfestival-avond die live wordt uitgezonden op Nederland 1. Hij beschouwt voor met gasten en geeft de punten door namens Nederland. Kaarten via delamar.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden