Geen bluf, maar kwaliteit

Twijfels? Nee, die heeft Lotte van Beek niet. 'Totaal niet' zelfs. Ook toen ze drie jaar geleden als voormalig wereldkampioen bij de junioren over de Olympische Winterspelen van Sotsji zei dat dit haar eerste kans zou worden om bij de senioren een medaille te winnen, was ze serieus.

CALGARY - Het ging niet over deelnemen. Het ging over meedoen om de medailles. Het leek een belachelijke uitspraak van een kind dat niet weet waar ze het over heeft, dat net het pak van Jong Oranje had uitgetrokken en meende het hoogste schaatsniveau te hebben bereikt.


Van Beek, zaterdag bij de World Cup van Calgary voor het eerst de beste van de wereld op de 1.500 meter, meende het echt. 'Dat is mijn karakter. Ik ben ambitieus. Die scherpe uitspraken van mij, die vormen mijn motivatie. Ik trek me eraan op', sprak ze in de catacomben van de Olympic Oval van de Spelen van 1988 nadat ze haar persoonlijke record op de 1.500 meter met dik 3 seconden had aangescherpt.


Met haar 1.52,95 van Calgary werd ze de nummer vier op de eeuwige ranglijst van die zware middenafstand, aangevoerd door de Canadese Cindy Klassen (1.51,79). De scherpe tijd verbaasde haar slechts eventjes bij het passeren van de meet. 'O, dat is best snel.' Maar een half uur later was er alweer de relativering. Zo gek was deze verbetering niet geweest. 'Ik had mijn persoonlijk record twee weken geleden bij de NK afstanden in Heerenveen al aangescherpt tot 1.56. Op een hooglandbaan weet je dan dat er nog een hap af gaat.'


Van Beek, 21 jaar en een voormalig hockeymeisje uit Zwolle, stond in besneeuwd Canada ook al niet versteld van haar overwinning op haar hooggeëerde landgenote Ireen Wüst. De wereldkampioen en olympisch kampioen op de 1.500 meter moest met een technisch matige race 0,35 van een seconde op haar nieuwste belager toegeven.


'Ik had Ireen bij de NK ook al verslagen. Dit was niet nieuw. Ik wist dat het mogelijk was', aldus Van Beek. Zij werd bij die nationale titelstrijd op Thialf tweede, vóór Wüst, maar achter de uitgeweken shorttracker Jorien ter Mors die in het weekeinde de 111-meterbaan van Turijn verkoos boven de 'long track' van Calgary.


Zondag presteerde ze opnieuw sterk door het Nederlands record op de 1.000 meter te verbeteren. Van Beek reed 1.13,36, goed voor de tweede plaats achter de Amerikaanse Heather Richardson. Het oude record stond op naam van Ireen Wüst (1.13,83).


Vorig jaar beleefde Van Beek naar eigen zeggen haar mentale doorbraak. Bij de wereldbekerfinale in Heerenveen werd ze tweede achter de toen oppermachtige Ireen Wüst. Het verschil was 2 seconden. Twee weken later haalde Van Beek, bij de WK afstanden in Sotsji, opnieuw zilver achter Wüst. Toen was de kloof aangegroeid tot 3 seconden. 'Dat was een prutrace die me totaal onverwacht WK-zilver opleverde. Ik was veel blijer met mijn 1.500 bij de wereldbeker.'


De kloof van 3 seconden was pijnlijk groot, maar vormde de motivatie in de voorbije zomer met zijn lange, soms geestdodende trainingen. Coach Jan van Veen van Corendon hield het zijn pupil voortdurend voor. Het hing als het ware boven haar bed.


Hij: 'Ik zei: jij laat je niet meer op 3 seconden rijden.' Zij: 'Als ik een berg op fietste in training, dan dacht ik aan die 3 seconden. Mijn basisconditie moest omhoog. Het motiveerde me door te gaan, het triggerde me echt. Van hee, je bent er nog niet.'


Het verschil tussen Wüst en Van Beek bleek in Calgary weggewerkt. Van Beek heeft een volwassen slag, met veel kracht ingezet. Ze zit diep, omdat ze met haar 1.80 lange lijf 'onder de wind' dient door te duiken. Het is een van haar lijst met aandachtspunten: 'Diep zitten, blijven zitten en agressief de bochten uit trappen.'


Op het ijs oogt Van Beek als een vent. Ze vat het op als een compliment. Ze is stoer in haar uitstraling. Ze reed in 2011 en 2012 een jaar in het team van Liga, maar vertrok omdat ze mannelijke voorbeelden miste. 'Ik miste jongens in het team.'


Ze stapte over naar Jan van Veen die voor zijn team pas laat in het seizoen een sponsor vond. Van Veen: 'Lotte kan in training vier, vijf minuten lang rondjes 29 draaien tussen de jongens. Die rijden haar er niet af.'


De voornaamste winst van haar overstap naar Van Veen was dat ze haar schaatsgevoel terug vond, de schwung waardoor met weinig inspanning veel snelheid wordt gemaakt. Dat gevoel is een voorwaarde om gelukkig te zijn. Toen ze een jaar lang niet goed in haar vel stak, in haar tweede tegenvallende jaar in Jong Oranje, had dat maar één oorzaak. 'Ik was mijn gevoel kwijt. Daar moest ik mee leren omgaan.'


Wereldbeker in Calgary


Zaterdag wint Lotte van Beek de 1.500 meter. Verrassend? 'Welnee, ik wist dat dit mogelijk was.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden