Geef kinderen wat viezer te eten

De dieetmaand januari is voorbij, maar Chiara is geen gram afgevallen.

‘Mam, ik lustte de ham niet die je op mijn boterhammen had gedaan’, zegt mijn zoon (7). ‘Maar je trommel is leeg?’ ‘Chiara heeft de ham opgegeten. Ze had haar eigen eten in de kleine pauze al op.’

Chiara was een beeldig kleuter-elfje, maar is in ruim een jaar tijd veranderd in een logge, veel te zware vierdegroeper. Zij en vele andere te dikke kinderen zijn door de schoolarts, die er bovenop zit, aan de slag gezet om hun eetpatroon te verbeteren. Erg succesvol lijkt dat niet te verlopen. Als ze op woensdagmiddag bij ons komt spelen, vraagt Chiara paniekerig of ze wel te eten krijgt. ‘Ik heb alleen nog maar een appeltje gehad!’

Knokig

Hoe krijg je dikke kinderen in vredesnaam weer slank?

In mijn jeugd was iedereen dun, meen ik me te herinneren. Op schoolfoto’s van rond 1970 hebben alle kinderen knokige benen. Fietsten en renden wij meer? Ik geloof er niets van. Wij kregen vroeger gewoon heel vies te eten. Wie ouder is dan 40, weet het nog. ’s Ochtends kreeg je dagenoude boterhammen met waterige margarine. Eerst een boterham met gezond. Kaas lustte ik niet, worst ook niet, dus was ik aangewezen op de appelstroop. Brrrr. In het speelkwartier at en dronk niemand iets. Om twaalf uur kreeg je thuis dezelfde oude boterhammen met gezond. Om halfvier een biskwietje en dan om zes uur zuurkool of hutspot met runderlap, dat was wel te eten. Toe kregen we zure yoghurt, daar mocht een half schepje suiker op.

Woest

Bah! Is dat wat ik de kinderen van nu wil voorschotelen?

Eigenlijk ben ik woest op de ouders van Chiara en al die andere nu al vette kinderen. ‘Je wilde kinderen HEBBEN, maar je geeft er nu geen prioriteit aan om ze OP TE VOEDEN’, bijt ik ze in gedachten toe.

Want inderdaad, volgens mij geven zij hun kinderen veel te lekker eten. Muffins, croissants, koeken, hap slik weg ’s ochtends in de auto, lekker makkelijk. Na de zwemles om halfzes een enorme toeter softijs en de avondmaaltijd is ook weer gedaan. Bij de tv nog een zak chips, want voor het zwemmen heeft-ie toch een beloning verdiend.

Coachen

Ik zet de wekker ’s ochtends zo vroeg dat ik tijd heb om mijn dunne kinderen door hun volkorenboterhammen met ei en glazen melk heen te coachen. ’s Avonds werk ik aardappels en broccoli naar binnen. Elke hap is een trein of vliegtuig die wroem wroem wroem zo graag de garage in wil. Tot een jaar of 11 vinden kinderen dit spel een acceptabele manier om de maaltijd door te komen. De leeuwenhonger om halfvier na school stil ik met verse boterhammen en fruit. Pas na de avondmaaltijd geef ik toe aan het verlangen naar koek, snoep en chocola.

Chiara, ik weet dat je laatst op school zat te huilen boven je trommel met bruine boterhammen, omdat je die niet lustte, maar je moet toch leren dat eten niet altijd hap, slik,weg is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.