Geef gepeste kinderen een ontsnapping

De ingezonden lezersbrieven van vrijdag 13 januari.

Leerlingen in de Week tegen het Pesten. Beeld anp

Brief van de dag: Ook bij mijn zoon was zelfmoord niet ver weg

Mijn zoon werd jaren geleden ook gepest en zelfs in elkaar geslagen op de middelbare school. Uiteindelijk is hij na veel depressies en thuisblijven beland op het volwassenenonderwijs. Het gaat nu goed met hem, ook omdat wij hem een tijd in het buitenland naar school konden laten gaan. Maar ook in ons geval was zelfmoord destijds niet ver weg. De overheid verplicht kinderen en jongeren onderwijs te volgen, maar kan een veilige leeromgeving daar niet altijd garanderen.

Zolang zij dat niet kan, zou zij deze leerlingen de gelegenheid moeten bieden elders onderwijs te volgen waar zij zich wel kunnen ontwikkelen, fysiek dan wel online. Nu wordt van ouders en kinderen of jongeren verwacht dat zij zich aanpassen, 'weerbaar' worden en elke dag strijd leveren om te overleven. Pestprotocollen, trainingen en zorgcoördinatoren werken helaas niet altijd afdoende.

Ook in het geval van de jongen uit Heerlen werd er vast weer veel besproken, 'opgeschakeld' en gemonitord. Misschien was de jongen verwezen naar een psycholoog, moest hij op cursus, leren omgaan met de situatie om er 'sterker' uit te komen. Alle onderwijsvernieuwingen ten spijt is er voor kinderen en jongeren die zich ongelukkig voelen op school door pesterijen en uitsluiting nog altijd geen oplossing. Er wordt te vaak gedacht vanuit school (hoe houden we dit kind in de les, hoe krijgt hij of zij een diploma, hebben we het protocol gevolgd, zijn we te vervolgen) en niet vanuit het kind, dat gewoon geaccepteerd wil worden en niet langer bang wil zijn om naar school te gaan. Als een kind of jongere geen ontsnapping wordt geboden, zien sommigen helaas geen andere mogelijkheid dan uit het leven te stappen. Waar we dan vervolgens weer een commissie voor oprichten.

Vraag aan de jongere waar hij of zij behoefte aan heeft, in plaats van een 'regievoerder' aan te wijzen. Want als iemand de regie zou moeten hebben in dit soort situaties is dat het kind of de jongere zelf. Niemand zou blootgesteld moeten worden aan een vernederende behandeling door medeleerlingen.

Emma van den Berg, Leiden

Trump

Ik vind dat het hoofd van Trump te vaak op de voorpagina wordt gezet. Doe me een lol en hou daar s.v.p. mee op. Mijn ochtendhumeur heeft daar nu wel genoeg onder geleden.

Peter Boei, Zutphen

Trumpgate

Met grote en klaarblijkelijke naïeve verbazing volg ik in de Volkskrant de aantijgingen aan het adres van Trump. Inmiddels zou ik als veertiger immers kunnen en moeten weten dat het er in de echte grotemensenwereld soms, maar vaker meestal, hard aan toe gaat.

De beweringen, beschuldigingen en verdenkingen - ik kan dat soms werkelijk écht niet geloven. Vaak heb ik de (kinderlijke) gedachte bij al dit soort nieuws: dat kan toch niet waar zijn? Bestaat het echt dat er aldoor maar meer proleten als zogenaamde neppe regeringsleiders aan de macht komen, zonder enige vorm van klasse en stijl?

En dat versterkt door de geheime informatiememo's van een ex-spion van MI6, met allerlei 'compromitterend materiaal' van een mogelijk rollebollende Trump in een Russische hotelkamer! Als het om een scène uit de nieuwste Bond-film gaat, doe je spontaan je handen voor je ogen. Vermoedelijk heb ik daarom het gevoel bij deze 'Trump-gate' meer in een bioscoopstoel te zitten. Uiteraard met Daniel Craig in de hoofdrol van 007, die mij bovendien al jaren verdacht veel aan Poetin doet denken.

Lara Vermolen, Voorhout

Wat nou gekrenkt?

In zijn reactie op de 'Wodka-, wijn- en cohesie-happening' van Arnon Grunberg refereert Pieter Roth in de brief van de dag van 11 januari aan de veronachtzaamde PVV-stemmers. Deze typeert hij als 'zich terecht door de maatschappij gekrenkt voelenden'.

Waar ik nou toch zo benieuwd naar ben, is wat nu die punten zijn waardoor deze mensen door de maatschappij gekrenkt zijn. Wat zijn hun problemen? Hier geeft hij geen antwoord op. Hij suggereert alleen dat dat zo is. En met hem zovelen. Dit is typerend voor de huidige onderbuikhype die de ronde doet. Hoe kan het nu zijn dat in een van de meest welvarende en bewonersvriendelijke landen ter wereld zoveel onvrede leeft?

Hans de Vries, Lelystad

Meer mannen graag

Honderd vrouwelijke hoogleraren erbij, prima plan (Voorpagina, 11 januari). Maar kan Jet Bussemaker dan ook even zorgen voor 45.000 extra mannelijke leerkrachten in het primair onderwijs? Met 87 procent vrouwelijke leerkrachten is daar ook niet bepaald sprake van een afspiegeling van de samenleving. En juist daar lijkt me die afspiegeling van een nog veel grotere importantie.

Gerrit Velthuis, Groningen

Hersenscan

Serieus? Een preventieve MRI-scan bij een gezonde vrouw die aan een gevaarlijke sport, boksen, doet? Uit het artikel blijkt nergens dat ze klachten heeft, en ik snap dan ook niet waarom een arts dit onderzoek heeft aangevraagd (Sport, 12 januari) . Ik ben ook gezond, geen pacemaker, niet zwanger, geen 'rare (?) implantaten' en ik wil ook wel weten of ik hersenschade heb. Maar dat betekent nog niet dat een MRI-scan geïndiceerd is. Ik denk dat we ons, gezien de stijgende kosten in de zorg, moeten richten op preventie. Dus een tip voor deze mevrouw: stop met boksen.

Saskia Libeton, Oss

Panda-paleisje

Moeten we ons niet schamen dat er een paleisje gebouwd wordt voor twee panda's (Ten eerste, 11 januari) terwijl op Lesbos de vluchtelingen omkomen van de kou in hun besneeuwde onverwarmde tentjes!

N. Meijer, Hilversum

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.