Gedreven filmdistributeur

Hij was de baas van de grootste onafhankelijke filmdistributeur van Nederland - flamboyant, oprecht én lastig. De dinsdag gestorven Concorde-directeur Robbert Wijsmuller was een promotor van de Nederlandse film....

Pauline Kleijer

Robbert Wijsmuller, oud-directeur en eigenaar van filmdistributeur Concorde, stierf dinsdagavond op 61-jarige leeftijd. Wijsmuller leidde het door hem opgerichte bedrijf, dat in het voorjaar van 1998 failliet ging, 26 jaar lang en bracht in die periode films uit in Nederland als Les uns et les autres, Ciske de rat, Amadeus, The Last Emperor en Pulp Fiction.

Concorde Film was jarenlang de grootste onafhankelijke distributeur van Nederland - ongesubsidieerd en niet gelieerd aan een Amerikaanse moedermaatschappij.

Zowel gegarandeerde commerciële successen als Terminator II en Basic Instinct, als kleinere artistieke films als Les amants du Pont Neuf werden door Wijsmuller aangekocht voor de Nederlandse markt.

Wijsmuller (1940, Jakarta) werkte na zijn opleiding recht en filosofie aan de universiteit van Neuchatel bij distributeur Centra Film in Scheveningen, en richtte in 1972 Concorde Film op. De eerste film die hij uitbracht was Les genoux de Claire van Eric Rohmer.

Al gauw werd Concorde een onmisbaar promotor van de Nederlandse film. Van Docter Vlimmen (1978) tot Hufters & Hofdames (1997) werden in totaal 52 Nederlandse titels door Concorde gedistribueerd.

Wijsmuller was betrokken als coproducent bij Nederlandse speelfilms als Het teken van het beest en Charlotte. Voor zijn verdiensten voor de Nederlandse filmcultuur werd hij onderscheiden met een Zilveren Roos in 1990 en een Gouden Kalf in 1997.

Een lastig en eigenzinnig man, zo stond Wijsmuller bekend, en dat gaf hij zelf ook ruiterlijk toe. Wanneer nieuwe werknemers het negen maanden met hem hadden uitgehouden, kregen ze een speldje, vertelde hij in een interview met het filmblad Skoop. 'Omdat ik niet de makkelijkste ben'.

Veel collega's noemden hem ook eerlijk, oprecht, en duidelijk. 'Flamboyant' was een andere veelgehoorde omschrijving.

Dat hij ieder jaar tijdens het filmfestival van Cannes kantoor hield in het dure Carlton Hotel, waar hij ruimhartig trakteerde op gratis drank, maakte hem geliefd, maar leverde ook schuine blikken op. Wijsmuller beschouwde het als pure gastvrijheid, en traditie - twee zaken waaraan hij zeer gehecht was.

In april 1998 vroegen schuldeisers het faillissement aan van Concorde Entertainment Groep BV en Concorde Film Holding. De uitspraak van het gerechtshof in Den Haag werd keer op keer opgeschord terwijl Wijsmuller probeerde de zaak te redden, maar uiteindelijk viel het doek voor Concorde.

Toch bleef Wijsmuller hoopvol. In interviews kondigde hij een 'glorieuze comeback' aan: 'Concorde komt groter en sterker terug.'

Het mocht niet zo zijn.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden