'Gedraagt het publiek zich beter, of stel ik me minder aan?'

'Hopelijk is er voor de andere inzenders niet zoveel reden tot geklaag over program, onscherpe projectie, onbeschoft personeel, als vorige jaren!...

'Nog steeds maken de bioscopen er een potje van: te veel reclame, onverwachte pauzes aan het einde van een rol, beeld groter dan het doek, afbreking bij aftiteling: soms volgt er nog een stuk film dat dus niet wordt vertoond. De allerergste bioscoop is Lido in Leiden. Als je het waagt iets te zeggen, word je ook nog verbaal beledigd.' (Leo van Maris, Leiden).

'Weg met het schemerige zoeklicht in de bovenzaal van Desmet.' (L. Hesselink, Amsterdam).

'De prachtige grote zaal van het Rembrandttheater in Arnhem moet zo blijven; en zeker niet in twee of drie zalen opdelen' (P. Janssen, Arnhem).

'Op grond van recensie naar Temptation of a Monk geweest. Het scheelde niet veel of ik was met de pauze weggegaan: waardeloos, doodsaai' (Els Verhaar, Wijk bij Duurstede).

'Ik moest even een vieze smaak wegwerken na het lezen van Peter van Buerens kritiek op Burnt by the Sun. Ik dacht dat we de tijd achter de rug hadden dat films worden beoordeeld op 'politiek correct zijn'. Heb je je Mao-poster al onder de Berber geschoven, Peter?' (H. v.d. Warenburg, Culemborg).

'De pauzes tijdens de filmvoorstellingen moeten nu toch eens worden afgeschaft, want het zijn juist de lange pauzes en de ellenlange reclamespotjes die ervoor zorgen dat een film als vermoeiend wordt ervaren.' (Eelko Schmeits, Amsterdam).

'Ik erger me elk jaar weer aan de mensen die vinden dat een pauze in een film niet kan en die anderen die dat wel vinden voor halve barbaren aanzien. Een toneelstuk heeft toch ook pauzes en wie leest er zonder pauze een flink boek uit?' (W. Adema, Halsteren).

'Zal ik nu een videorecorder kopen? En zaterdags een videootje huren, de baby in bed, wij op de bank? Zal dat nu ons leven worden? Of kan ik nog met een vriendin naar de bioscoop? Als hij voetballen kijkt? Wanneer is het EK?' (Simone Danen, Utrecht).

'De bioscoop die ik doorgaans frequenteer kent weinig beenruimte tussen de stoelen. Om zich een enigszins comfortabele houding te verschaffen zakt men behaaglijk onderuit en legt de knieën hoog opgetrokken tegen de leuning van de stoel voor zich. Zo zat er op deze wijze bij 06 iemand achter me met een subtiel gevoel voor humor. Naast een ondraaglijke kegel, doordrenkt van een uiterst penetrante knoflooklucht, ervoer ik op de meest merkwaardige momenten een trilling, welke hoog op de schaal van Richter gescoord zou hebben. En terwijl ik me na elke lachsalvo van mijn achterbuurman af zat te vragen of ik iets gemist had, onderstreepte hij mijn verwarring middels een met dubbele tong gemompeld: Geniaal toch, die bolle Van Gogh' (Marcel Pinks, Amsterdam).

'Eerst moeten we Cees van Ede's filmprogramma missen en nu heeft begin 1994 ook filmblad Skoop opgehouden te bestaan. Wat blijft er op de buis over? Dat misselijk makend egotrippertje René Mioch en die glijerige Marc Jacobs, die meent te moeten grijnzen als hij een komedie ''bespreekt''. Hoe plezierig is het dan naar zuiderbuur Roel van Bambost te luisteren, die weet dat het niet om hem maar om de film draait.' (Mark Schattefor, Utrecht).

'Ik moet zelfs de deuren in Venster/Lantaren dichtdoen als de film begint. En dat noemt zich een . . .art-house' (Bernie Sonneveld, Rotterdam).

'Waarom geen bioscopen met slaapaccommodatie?' (Engel de Wijs, Groningen).

'We maken onze excuses aan die inzender van vorig jaar, die zich bij het zien van Het is een schone dag geweest in Desmet in Amsterdam had geërgerd aan de twee personen die achter in de zaal voortdurend van gedachten hadden gewisseld over de film. Deze personen waren wij en we waren in de veronderstelling dat niemand ons kon horen.' (Hans Staring en Gerda de Wirt, Almere).

'Februari 1994 zag ik op het Rotterdamse filmfestival Oude Tongen. Al een jaar verheug ik me erop dit kaartje te kunnen sturen: wat een voorspelbare verknipte dreuteligheid, wat een nulniveau, wat een klokgelui zonder klepels.' (Wiebe de Boer, Arnhem).

'Standaard ergernis: 30 minuten reclame in elke MGM-bioscoop.' (Ruud Snijders, Dordrecht).

'In zaal 3 van The Movies - overigens al decennia lang een aangename bioscoop met voorkomend personeel - staan de rugleuningen van de fauteuils bijkans in de ligstand. Bij een slechte film handig want slaapbevorderend, bij een cinematografisch meesterwerk iets minder geslaagd. Hype van het jaar: Pulp Fiction, want Goede Films worden gemaakt door Jonge Wilden/Wildemannen met Veel Creativiteit & Weinig Geld of door Oude Wijze Mannen, en niet door glibberige poseurs met een vlot doch oppervlakkig verkooppraatje. Gesnopen?' (J. Wagenaar, Amsterdam).

'Het zogenaamd nostalgische filmhuis The Movies aan de Haarlemmerdijk kan misschien van de gegenereerde winsten het huidige barpersoneel ontslaan en professionele krachten inhuren. Ik heb meegemaakt dat ontevreden klanten een smalend ''Jammer, dan ga je toch lekker ergens anders heen?'' te horen kregen.' (Gertjan Dikken, Amsterdam).

'In de Utrechtse bioscopen gaat het qua kwaliteit van de koffie, om maar iets te noemen, de goede kant op. Toch één mogelijk weinig originele maar daarom niet minder gemeende noodkreet van alle 1.95 meter-plussers: MEER BEENRUIMTE' (Diedrik van Hoogstraten, Utrecht).

'Kan er in de foyer een belletje gaan als die klote-reclame is afgelopen?' (Eric van de Ruit, Rotterdam).

'Mooi dat er nu maar liefst dagelijks Hollywood-klassiekers (nu ja. . .) te zien zijn via TNT.' (André de Raaij, Amsterdam).

'Laat het Trianon-theater in Leiden weer een groots theater worden' (Dirk Snoodijk, Leiden).

'Gebeurtenis van het jaar op filmgebied: Mieke van der Wey interviewt Jan Boer in Kunstmest over zijn aankoop van Trianon.' (E.N.M. de Bruin, Leiden).

'Het begint iets beter te worden, maar er zijn nog steeds te veel zalen waar de popcorn in plastic zakjes wordt verkocht in plaats van kartonnen bekers. En niks is ''leuker'' dan een verliefd stel achter je met zo'n knisperende zak popcorn.' (Rob Dielen, Amsterdam).

'Nu Theo van Gogh eindelijk een film heeft gemaakt waarvan de kwaliteit overeenkomt met het onderwerp (bagger), is mij duidelijk geworden dat hij zijn roeping tot nu is misgelopen. Theo, ga gebakken lucht verkopen, dus ga snel 06-lijnen exploiteren, zodat je voorlopig van het witte doek afblijft' (Martin H. Koopmans, Arnhem).

'Het is een leuk initiatief van Cinecenter om op zondagmorgen om 11.00 uur films te draaien tegen een gereduceerd tarief.' (Ralph Burggraaff, Amsterdam).

'Kinepolis te Brussel: inderdaad, prachtig geluid, mooi groot beeld, leuke entourage, maar na afloop een kille metro terug en pas een uur later zit je weer in een ècht gezellige omgeving.' (Han van der Schot, Amsterdam).

'In vergelijking met 1993 hebben mijn mede-filmbezoekers hun darmgassen aardig binnen weten te houden, Allen dank hiervoor' (Stef Harweg, Arnhem).

'De riksbioscoop mag niet verdwijnen' (Mevrouw W. Versluis, Amsterdam).

'Veronderstelling: gedraagt het publiek zich beter, of stel ik me minder aan?' (Monique de Vries, Bennebroek).

'Lang leve MGM-Maastricht. Goede stoelen, fantastisch geluid, breeeeeed beeld en dit alles 's middags voor een prikkie.' (Marie José Dammer, Helmond).

'Beste Nederlandse film? Laat me niet lachen! Sesamstraat?' ( Margriet Uiterwijk, Rotterdam).

'Dieptepunten. Een man die meisje 1 vroeg of hij naast haar mocht zitten om vervolgens misbruik van te maken van haar toen nog niet aangetaste vertrouwen. ''Shut up'', zei ze, waarop hij gemeen grijnsde. Meisje 2: '''Er zat een vrouw naast me die de film niet begreep en gedurende de hele film haar achterban raadpleegde''. Hoogtepunten: meisje 3 was na het zien van El sol del membrillo zo geraakt door de schoonheid van de kweepeer dat ze bij de Turkse winkel op de hoek een kweepeer kocht, in stukjes hakte om deze tot onvervalste (niet te vreten) kweeperenjam te transformeren. So far.' (Nik, Ko, Pé, Haarlem).

'In Nijmegen (Scala) zag men de bui al hangen: vòòr aanvang van De flat werd aan elke bezoeker een Prozac-pilletje uitgereikt, teneinde het ''leed dat Nederlandse film heet'' draaglijk te maken.' (Jan Ypinga, Arnhem).

'The Age of Innocence, 15 januari 1994, 21.15 uur, Grand Théâtre Amersfoort. De belangrijke en gevoelige openingsscène is volledig aan het commerciële denken ten prooi gevallen. Een herrie van luidruchtig en -ruftig binnenkomende bezoekers, ''plaatsbepalende'' opgewonden MGM-zetbaashulpjes met zoeklichten waarbij je gemakkelijk een krant kon lezen, en tot slot kirrende en rochelende, niet in deze film geïnteresseerde nakomers. De doelstelling van deze zetbaas - ''stouwen voor 20 piek'' - is wat hem betreft gehaald. Eenmalig voor mij. Ik heb op 15 januari 1994 mijn laatste guldens ooit uitgegeven aan dit Grand Misère Théâtre. Nix commercie meer. Leve de Lieve Vrouwe, Leve 't Hoogt.' (Basjan Mol, Soesterberg.).

'Nu gratis Big Mac bij bezoek aan de Lion King! De wederzijdse bestuiving van de Amerikaanse film- en hapklare brokken-cultuur.' (Matthijn de Boer, Amsterdam).

'Hier in Rotterdam gaan we het laatste jaar in met oude bioscopen met doorgezakte stoelen, de Engelse badplaats-sfeer, slechte projectie, het verkeerde geluid. Niet allemaal altijd, maar toch. We zullen er mogelijk nog met weemoed aan terugdenken in de Megabioscoop.' (Harrie Fransen, Rotterdam.

'De Leidse bioscoopondernemers scoorden ook in 1994 hoog op de irritatielijst: zelden grotere filmhaters gezien. Weken achtereen programmeren ze alleen pulp-films (lezen ze geen kritieken?). Bij elke voorstelling begint de pauze binnen een kwartier na aanvang. Zelfs na enige navraag kon het personeel me niet uitleggen waarom (''Daarom''). Voor aanvang struikel je je weg in het donker naar binnen want er moet kennelijk bespaard worden op de stroomkosten. Ben je in de pauze eindelijk bij het buffet, moet je rennen, want deel 2 is alweer begonnen, (Ada van Arnhem, Oegstgeest).

'Alhambra is gelegen in het centrum van de stad, in een klein complex van winkels en restaurants, op de eerste verdieping. Het heeft meerdere ingangen en wij namen er eentje van. Het bleek dat de aangrenzende ruimte van ''onze'' ingang leeg stond en in gebruik was genomen door een aantal daklozen dat in diezelfde ruimte ook hun behoeften deed. Een geurige entree' (Koldo Verheij, Rotterdam).

'Zalen als Alhambra en Calypso mogen van mij vandaag nog sluiten. Geen Airco, slechte stoelen, incompetent personeel.' (Gert Keijer, Amsterdam).

'Het Haags filmhuis is een verademing. Zeer vriendelijke kaartverkoopster die je een prettige film toewenst (in tegenstelling tot de hautaine houding van het Rotterdamse Lantaren/Venster) en GEEN pauze.' (Kees Steenkamer).

'Leve het nieuwe Haags Filmhuis, waar helaas de zalen zo ondiep en breed zijn dat je snel scheel ziet.' (Robert Hoogstad, Rijswijk).

'Zelfs op die plaatsen waar men filmliefhebbers zou verwachten, zoals in mijn geval Cinemariënburg, wordt het almaar moeilijker om van het begin tot het eind ongestoord van een film te genieten. Nog afgezien van het sporadische gesnoep en geknabbel, praten mensen steeds meer door de optiteling heen, staan ze bij de aftiteling op om te vertrekken en blijven dan voor het beeld staan. En het ergste van alles: mensen kunnen blijkbaar niet meer 1,5 à 2 uur rustig zitten, wat méér dan eens leidde tot irritant afleidend geschop tegen mijn stoel door mijn achterbuurman. Foei! Foei! Foei' (Rob van den Berg, Nijmegen).

'Met het subsidiëren (en uiteindelijk bewonderen) van Theu Boermans' 1000 Rosen is de Nederlandse filmindustrie in één klap twintig jaar achteruit. Een verhaal met beelden is iets anders dan een verhaal met beelden vertellen.' (Jurjen Blick, Amsterdam).

'Wanneer houdt u eens op met de stemmingmakerij tegen het gebruik van dialogen in Nederlandse films? Geluid is een filmisch element, dialoog ook. ''Ik begin met de dialoog. Ik weet dat in theorie het woord op de tweede plaats komt in de cinema, maar het geheim van mijn werk is dat alles gebaseerd is op het woord. Ik maak geen stomme films. Ik moet uitgaan van wat de personages zeggen.'' Hier is geen literator aan het woord, maar Orson Welles. Hoort u het ook eens van een ander.' (Jurriën Rood, Amsterdam).

'Eén reclame kan ik bijna dromen: Magnum. Zou het misschien niet eens tijd worden voor een andere reclame, beste fabrikant van dit goedje?' (Ernst van Rossum, Mijdrecht).

'Om in het hedendaagse Amerikaanse fucking filmlanguage te blijven: Fuck you all Motherfuckers met je onsmakelijk ruikende fucking popcornmonsterzakken, vooral na die hinderlijk fucking onderbrekende pauzes. Weg met die geuren' (Roel de Kok, Amsterdam).

'Ik woon in Dordrecht, een stad van 114 duizend inwoners en slechts één verouderde bioscoop, Euro Cinema. Bij de vertoning van Jurrasic Park bleef de projector tijdens de pauze gewoon doorlopen. Gevolg: het publiek miste een kwartier van de film.' (Peter Punt, Dordrecht).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden