Gedicht

Het duurde tot zaterdag voordat het Brabants Dagblad kon schrijven dat 'pas gisteren' bekend was geworden dat op dinsdag 2 januari de schrijver en dichter Geert van Beek was overleden....

Ed Schilders

Hij was al een beetje vergeten, ook door Brabantse lezers. In 1960 debuteerde hij op 40-jarige leeftijd met een bundel novellen: 'Een hand boven de ogen'. Daarna schreef hij, tot 1993, romans, verhalen, en gedichten.

De krant schrijft dat hij een 'moeilijke schrijver' bevonden werd, maar dat hij tevreden lezers had. 'Moeilijk' heb ik hem nooit gevonden, en dat zal komen doordat ik slechts één boekje van hem heb gelezen, met zeer toegankelijke poëzie. Het heet 'Van je familie moet je het hebben', niet de eerste druk (1976), maar een keuze daaruit, bibliofiel uitgegeven in 1990. Het werd hem in dat jaar aangeboden op zijn zeventigste verjaardag. Kees Fens typeerde Van Beek bij die gelegenheid als 'de personificatie van de Brabantse melancholie'.

Ik ken het werk van Geert van Beek dus minimaal, maar over dat weinige ben ik zeer tevreden. Ik herlas haar vaak, deze poëzie waarin iedereen dichter is of lezer. Het mooist vind ik het gedicht over de schoonmoeder, een echte boekenvraat. Het eindigt aan haar sterfbed met deze drie regels: wij openden haar laatste wens/ 'lees van mijn wit gezicht/ het laatste gedicht'. Het heet 'Over het nut van lezen'.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden