GEACHTE REDACTIE

De laatste tijd reis ik noodgedwongen veel met de trein. Een mooie gelegenheid om het nieuwe anti-agressie beleid van de Nederlandse Spoorwegen in de praktijk te zien....

Anti-agressie

Zaterdagavond, Rotterdam Lombardijen, een warme dubbeldekker van Dordrecht naar Amsterdam. Twee reizigers komen bezweet naar de dienstdoende conductrice gesneld. 'Het loket was dicht en de kaartjesautomaat kapot, kunnen wij bij u een kaartje kopen?'

Dat blijkt met de nieuwe reisregels niet zo simpel. De kaartloze reiziger is eerst enkele minuten bezig met het opgeven van naam, adres, geboorte- en verdere persoonsgegevens.

De prijs van het kaartje in de trein bedraagt ¿ 12,50, waarvoor hij uitstel van betaling krijgt. Zodra bewezen is dat de kaartjesautomaat op het station daadwerkelijk defect was, zal hij een acceptgiro krijgen voor de prijs aan het loket, ¿ 2,50.

De man blijkt echter in het bezit van een kortingskaart en de conductrice zet zich puffend aan een herberekening. Het enkeltje Rotterdam Lombardijen-Centraal zal uiteindelijk zes kwartjes via de acceptgiro gaan kosten.

De andere klant, een meisje onderweg naar Leiden, vraagt of ze direct mag betalen. Binnenkort gaat ze namelijk voor langere tijd op vakantie. 'Onmogelijk', aldus de conductrice, waarna het noteren van de persoonsgegevens zich herhaalt.

'Wat weekendretour? Die verkopen we niet in de trein', bijt de NS-beambte het meisje toe als ze hierom vraagt. Een ruzie hangt in de lucht. Medereizigers betuigen hun bijval aan de reizigster.

Voor de getergde conductrice is de maat vol. Scheldend op de NS-leiding grist ze de zojuist uitgeschreven kaartjes uit de handen van het verbaasde stel en verlaat zonder een verder woord de trein. Rotterdam Centraal.

Wanneer zou de rest van de NS-conducteurs in opstand komen tegen het agressie opwekkende nieuwe beleid?

AMSTERDAM H. Scheele

Station

'Persfusieregelingen zijn een achterhaald station', zegt Hans Verploeg, secretaris van de Nederlandse Vereniging van Journalisten, aldus de Volkskrant van 20 juli.

Misschien dat deze uitdrukking goed Nederlands wordt als de NS inderdaad lijnen gaan opheffen. Maar voorlopig spreekt men van 'gepasseerd station', en ik hoop dat dit zo blijft.

UTRECHT Paul Steijnen

Blijvende sporen

Jammer genoeg koos de AVRO ervoor alleen Anneke Krijnen, manager informatieve programma's, aan het woord te laten in het overigens goede verhaal 'De geur van seksueel misbruik bleef hangen' in de Volkskrant van 15 juli. Niet dat Krijnen een verkeerde reactie gaf, maar ik geef de voorkeur aan een journalistieke uitleg.

Het gaat om de heikele kwestie van de aanklacht - naar aanleiding van een uitzending van Televizier - die noodlottig lijkt te worden voor voormalig directeur Sjaak Karrenbeld van De Dreef, een justitieel jongensinternaat in Wapenveld.

Karrenbeld is weliswaar vrijgesproken van ontucht, minder gestigmatiseerd zal hij daar niet van worden. Zeker als het om de aantijging seksuele intimidatie gaat en dan ook nog eens in een omgeving van ontspoorde pubers, is er geen weg meer terug naar een normale voortzetting van een ambt als directeur van zo'n instelling.

Als oud-redacteur van Televizier moeten me een paar zaken van het hart.

De lange weg die bij Televizier uiteindelijk leidde tot een onderwerpkeuze, ging onder de verschillende eindredacteuren altijd gepaard met weloverwogen argumenten voor en tegen. Als redactie waren we juist fel gekant tegen welke vorm van sensatiezucht dan ook; er was een sterke sociale controle op elkaar en op de aangedragen items.

De journalistieke ethiek stond en staat voorop. Juist op dat vlak onderscheidde de redactie zich van collega-rubrieken, die zich nog wel eens lieten verleiden tot een uitstapje ranzigheid.

'Karrenbeld was het slachtoffer van een campagne, een hetze', zegt Frank Beyaert, oud-geneesheer-directeur van de psychiatrische observatiekliniek het Pieter Baan Centrum in Utrecht. Deze uitspraak is veel te gechargeerd.

Een goed functionerende actualiteitenrubriek maakt geen slachtoffers en gaat zeker niet over één nacht ijs. Bewijzen en harde feiten zijn de uitgangscriteria, niemand wordt misbruikt of betaald om valse verklaringen af te leggen. Ook niet bij het item over De Dreef.

De beschadiging die Karrenbeld heeft opgelopen betreur ik en is jammer genoeg niet meer terug te draaien. Hij is het 'slachtoffer' geworden van een journalistiek traject dat dagelijks door talloze nieuws- en actualiteitenrubrieken wordt afgelegd.

Ondanks de zuivere intenties van de journalist kan een zaak toch een wending nemen, waarin de persoon die in het bewuste item aan de kaak wordt gesteld, het onderspit delft.

De macht van een medium als televisie is groot en heeft een reikwijdte, die als het negatief uitpakt, blijvende sporen achterlaat. Ook het huidige team van Televizier is zich meer dan bewust van dit journalistieke 'spel' en blijft hopelijk gevrijwaard van een verkeerde reputatie.

HILVERSUM Ton Lankreijer

oud-redacteur AVRO's Televizier

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden