GEACHTE REDACTIE

Bij deze wil ik reageren op de discussie over het messenverbod in Amsterdam (de Volkskrant, 8 juli)...

Messenverbod

Vorige week woensdag, 1 juli, is Eddy Wind door een of andere klootzak die vond dat hij niet snel genoeg geholpen werd, met een mes om het leven gebracht. Eddy sprong zijn baas die de dader te woord stond te hulp.

Eddy is intussen al begraven. De bloemen bij de fietsenzaak in Amsterdam zijn weggehaald. De winkel is weer open. Het plan voor het messenverbod is ingetrokken. Alles lijkt weer gewoon te zijn, alsof het nooit gebeurd is. Alsof we wachten op het volgende 'incident'.

Dit is echter geen incident meer. Dit is de zoveelste zinloze moord. Ik betreur het dan ook ten zeerste dat het voorstel van de gemeenteraad voor een messenverbod is ingetrokken.

Natuurlijk weet ik wel dat het moeilijk is te controleren of iemand een mes bij zich heeft, maar het is een stap. Want wat moet iemand die in de stad woont met een jagersmes, of een dolk? Om af en toe een fietsenmaker of andere persoon die je niet zint neer te steken? Zolang een gemeente/maatschappij dit tolereert, vraag ik mij af waar we mee bezig zijn!

Een tip voor de burgemeester: Het is gezonder om een appel mét schil te eten.

AMSTERDAMChristiane Smit

Tuinbroekpotten

Sander Groen klaagt op de U-pagina van 4 juli over het ontbreken van media-aandacht voor Roze Zaterdag.

Hij wijt dit aan het feit dat de extravaganza van de homowereld (glitternichten, tuinbroekpotten) het op 27 juni jongstleden in Utrecht lieten afweten, zodat de pers geen 'ranzige' plaatjes kon schieten. Groen klaagt dat de Volkskrant geen foto heeft afgedrukt van een 'gewone' homo, zoals hij.

Dit is een narcistisch standpunt. Groen mag in het licht van het doel van Roze Zaterdag (emancipatie van homo's) juist tevreden zijn met de constatering dat homo's inmiddels zo gewoon worden gevonden, dat hun bestaan op zich geen nieuwsfeit oplevert.

Verder miskent Groen de functie die de 'ranzige' en 'walgelijke' extravaganza heeft. Hij noemt deze uitingen beeldvertroebelend.

Nu echter het gebrek aan media-aandacht voor Roze Zaterdag blijkbaar aan de afwezigheid van glitternichten en tuinbroekpotten moet worden geweten, kan slechts worden vastgesteld dat alleen deze subgroepen de nodige aandacht voor homo-emancipatie konden trekken. Een wat meer solidaire houding van Groen met deze groepen zou dan ook voor de hand hebben gelegen.

Dankzij hen kon hij op Roze Zaterdag rustig een biertje drinken, zonder dat hij in elkaar werd geslagen.

DEN HAAG Willem H. Jebbink

Stadsduiven

In Niche (de Volksrant, 4 juli) stond te lezen wat een ramp de stadsduif is. Als we Gerrit Otten van de Amsterdamse GG & GD moeten geloven, verspreiden duiven ziekten, verstoppen ze regenpijpen en poepen ze er lustig op los.

Dus worden de dieren, die gratis onze vuiligheid opruimen, te vuur en te zwaard bestreden. Massaal worden ze bejaagd, vergiftigd of afgevangen en vergast. Waarom wordt de oorzaak niet aangepakt? Omdat het afmaken van onschuldige dieren de makkelijkste korte-termijn-oplossing is. Echter, snel nemen nieuwe lichtingen de vrijgekomen plaatsen weer in.

De Nederlandse duivenmelkers ringen jaarlijks meer dan twee miljoen jonge duiven, maar in hun hokken blijft het aantal gelijk. Waar blijven toch al die geringde duiven?

Vogelopvangcentra en kenners weten dat ze 'verdwalen' tijdens de wedvluchten. Op 20 en 21 juni verliepen de wedstrijden zo rampzalig dat men sprak van meer dan 50 procent verlies. Na verloop van tijd krijgen die duiven in hun nieuwe woonplaatsen jongen - zonder ringetje.

Als we serieus aan de overlast van stadsduiven willen werken, moeten we de veroorzakers, dus de duivenmelkers aanpakken.

LEEUWARDENE P. de Rook

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden