Geachte redactie

Werk meer voor minder geld

De economische crisis is een gevolg van de schuldenberg. De productie van goederen en diensten in de afgelopen jaren was schuldgedreven. Deze schulden moeten we nu aflossen. Het oude productieniveau komt voorlopig niet terug. Minder activiteit in de productiesector betekent ook minder belastingafdracht aan de overheid.


Er is dus minder werk in de productieve sector en in de publieke sector moet worden bezuinigd. Dat is de realiteit en laten we die onder ogen zien.


In de publieke sector is voldoende werk maar de salarissen moeten wel omlaag. Het is een utopie de werkloosheid te willen bestrijden door in de productiesector te roepen om meer werk. Er zijn nu eenmaal veel minder kopers voor de producten. Veel beter is om het beschikbare werk te verdelen waarbij ieder wel navenant minder verdient.


Paul Heijmerink, Bunnik


Schaduw

De verkiezingen in Frankrijk en Griekenland tonen keihard aan dat de EU nu wel erg afhankelijk is geworden van de politieke kleur van nieuwe regeringsleiders die vanuit hun politieke perspectief een andere koers willen gaan varen. Daardoor lijkt de kans nu erg reëel dat de overeenkomsten, gemaakt met vorige regeringsleiders, niets meer waard zijn. En zo is er alweer een nieuwe weeffout in de totstandkoming van de Unie aan het licht gekomen. Plots blijkt het leven of de dood van de euro afhankelijk van het stembusresultaat in de andere lidstaten.


Economen en politici die bij het begin van de problemen met Griekenland er al voor waren het land af te zonderen van de euro, werden nog net niet met pek en veren verbannen. Inmiddels moeten we met het schaamrood op de kaken en 'de wijsheid van nu' erkennen dat we dan vele malen goedkoper uit waren geweest.


Een wat grotere groep economen en politici dan destijds schat de kans dat Griekenland binnenkort de euro gaat verlaten nu op 75 procent, waarna de honderden miljarden weggegooide euro's onaangenaam hard op het bordje van de Europese belastingbetaler zullen neerploffen.


Dat Europa dit niet lang meer gaat volhouden behoeft geen nader betoog.


Brussel moet nu als de wiedeweerga de mogelijkheden gaan bekijken om de muntunie een snelle dood te laten sterven. Toegegeven, we zullen dan weliswaar nog een aantal jaren op onze tanden moeten bijten, maar daar zullen de meeste inwoners van de Unie wel vrede mee kunnen hebben.


Want om bijna dagelijks te worden geconfronteerd met de zoveelste tegenvaller met daaraan gekoppeld de zoveelste bezuiniging en/of hervorming, verschaft de Europese burger immers ook geen licht aan het einde van de tunnel. En, laten we eerlijk zijn: waar geen licht is, is ook geen schaduw om overheen te springen.


Wim Everwijn, Capelle aan den IJssel


Managers

Als ik de politieke partijen hoor erger ik me aan het gebrek aan daadkracht bij iedereen. Zondagavond kwam in de uitzending van Brandpunt naar voren dat al het geld dat naar de politie is gegaan niet heeft geleid tot meer blauw op straat. Integendeel, er zijn steeds meer managers bijgekomen. Uit diverse onderzoeken is gebleken dat dit ook geldt voor de zorg, het onderwijs, et cetera, zonder dat dit de kwaliteit ten goede is gekomen.


Afgelopen vrijdag hoorde ik op de radio een uitzending over een organisatie voor thuiszorg en dergelijke in het oosten van het land. Zij zijn onderaan, dus bij de klant, begonnen met kwaliteitsverbetering. Het resultaat was dat er 80 managers uitgezwiept zijn en de kwaliteit enorm vooruit is gegaan.


Dit moet toch ook in Den Haag bekend zijn! Hoe lang duurt het nog tot een moedige partij dit tot speerpunt maakt?


Laura van de Poll, Rotterdam


Oorlog en religie

In Boeken (5 mei) stond een recensie van het boek Oorlogsmythen - W.F. Hermans en de Tweede Wereldoorlog van Ewoud Kieft door Willem Otterspeer. De zwaar gereformeerde opa van Kieft baseerde zijn verzetsactiviteiten op Gods gebod en dat lijkt Otterspeer een steviger basis voor verzet dan het water-en-brood-humanisme dat de meesten ter beschikking stond.


Gelukkig wijst hij daarbij ook op de intense haat van de communisten voor de nazi's. Het waren inderdaad communisten die mijn (joodse) moeder in haar onderduik geholpen hebben. Dankzij die steun en die van de familie Van Vugt in Apeldoorn (waar ze een warm welkom kreeg) heeft ze de oorlog kunnen overleven en kon ik na de oorlog geboren worden.


Ik heb zelf gekozen voor het humanisme als levensbeschouwing die richting geeft aan mijn leven. Ook zonder geloof (of communisme) kan ik de juiste keuzes maken. Ik onderschrijf de opvatting van Otterspeer dat je beter een oorlog kunt vermijden. Maar dat geldt dan net zo goed voor mensen mét als mensen zónder een religie.


Rudy Schreijnders, Amsterdam


promovendus Universiteit Humanistiek


Super Sarko

Verhelderende foto's bij het artikel over 'Super Sarko'! (Ten eerste, 7 mei) Ik zie direct wie de titelrol verdient in de gelijknamige bio-pic: Mr Bean!


Martijn Luns, Amsterdam


Praten

Sigmund (V, 7 mei): 'Hoe gaat het?' Patiënte: 'Ontzettend slecht. Heel erg slecht. Erg slecht. Slecht. Redelijk. Goed. Uitstekend. Goh. Het helpt echt om erover te praten.'


Dan het weersvooruitzicht er pal boven. Dinsdag: buien, woensdag: buien, donderdag: buien, vrijdag: buien, zaterdag: buien, zondag: buien. Goh. Kennelijk praten we in Nederland niet genoeg over het weer.


Arthur Wiggers, Den Haag


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden