GEACHTE REDACTIE

'Goudkoorts in de jungle van Irian Jaya', signaleert de voorpagina van de Volkskrant van 13 maart. Helaas is dit geen nieuwtje, de goudkoorts bepaalt sinds jaar en dag het lot van de Papoea's....

Stereotiep beeld

Toen het land nog door Nederland bezet was - onderweg was naar onafhankelijkheid -, was Indonesië op zoek naar gebiedsuitbreiding. Het oog viel hierbij op het toenmalige Nieuw-Guinea. Helaas had dit land niets met het Javaanse rijk van doen. Beide gebieden waren weliswaar ooit koloniën van Nederland geweest, maar de verschillen in bevolking, cultuur en natuur waren (en zijn) groter dan het verschil tussen Java en Nederland.

Maar de goudkoorts speelde Indonesië parten: de Verenigde Staten hadden interesse in de onbegrensde bodemschatten van het eiland. Het zijn dan ook de VS geweest (in de persoon van Robert Kennedy) die via de Verenigde Naties ervoor gezorgd hebben dat de Nederlanders naar huis werden gestuurd en de Indonesiërs werden binnengehaald. Feitelijk heeft Indonesië het land min of meer gekocht. De Amerikanen werden betaald met gouden bergen.

Vanuit het perspectief van deze geschiedenis is de jongste berichtgeving wel heel naïef. Volgens het Volkskrant-artikel zou het mijnbouwconcern Freeport graag 1 procent van de brutowinst in community development willen stoppen. Maar door de grote achterstand en achterdocht van de bevolking kunnen de Papoea's geen 'graantje meepikken'.

Het zijn Freeport en Indonesië die een duidelijke achterstand hebben door zich anno 1997 als koloniale heersers te manifesteren. Wie zou niet achterdochtig worden als vreemden je land en goederen stelen om vervolgens 'ruimhartig' 1 procent van de opbrengst aan jouw ontwikkeling te besteden?

Het probleem zit niet in werk en scholing, maar in landrechten en habitat-vernietiging. De Papoea's worden langzamerhand een minderheid in eigen land. De sociale problemen zijn feitelijk een uitvloeisel van een politiek probleem.

Ondertussen veroorzaakt de Freeportmijn een gigantische milieuramp. De vernietiging van de tropische bergen en de vergiftiging van de rivieren baren de milieu-organisatie Friends of the Earth grote zorgen, maar worden in dit artikel schandalig gebagatelliseerd.

Tot slot wordt, zoals vanouds, het stereotiepe beeld van de bevolking van West-Papoea (Irian Jaya is de naam die door Indonesië is bedacht) onderstreept met een foto van een man met peniskoker. Het beeld is compleet. Zouden de kranten in West-Papoea bij de berichtgeving over mogelijke overstromingen in Nederland zich ook beperken tot het plaatsen van een foto van een jongetje met zijn vinger in de dijk?

ROTTERDAMM.J. van Dorst

Radiofrequenties

Het hoofdredactioneel commentaar van 12 maart ('Radio-Murdoch') bevat een hardnekkig misverstand over de verdeling van frequenties tussen de publieke en commerciële radiostations. Die verdeling is weliswaar 90 procent publiek en 10 procent commercieel, maar dit beeld wordt vertekend door het hoge percentage frequenties dat aan lokale omroepen en andere kleine omroepinstellingen is toegewezen. De FM-frequenties zijn namelijk als volgt verdeeld: landelijke publieke omroep 24 procent, regionale omroepen 20, commerciële omroep 10, en lokale-, NAVO- en kerkomroepen 46.

Waar het nu om gaat is dat in de discussie over de frequentieverdeling de laatste groep geen rol speelt. Bovendien loopt het zenderbereik per frequentie sterk uiteen, van lokaal tot ver over de landsgrenzen, zodat het samenvoegen van frequenties weer een nieuwe vertekening oplevert.

HILVERSUMAndré Matthijsse,

NOS persdienst

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden